مقدمه
بسم الله الرحمن الرحیم
بحث از معاطات و جریان آن در عقود و ایقاعات، از مسائل بسیار مهم است که فقهاء قدیم و جدید، به ویژه شیخ اعظم انصاری (اعلی الله مقامه الشریف) به آن پرداخته اند. امروزه نمی توان فقیهی را یافت که چنین بحثی را در فقه، مورد تأمّل و دقت قرار نداده باشد، در بسیاری از ابواب معاملات بالمعنی الاعمّ، این فرع مطرح می شود که آیا معاطات در آن جریان دارد یا خیر؟
می توان گفت کسانی که اصل صحّت و بلکه لزوم معاطات را در بیع پذیرفته اند، آن را در همه اباب ساری و جاری می دانند به این معنا که هر عقدی که به صورت لفظ منعقد شود، چنان چه صحیح و لازم باشد، اگر به صورت معاطاتی واقع شد همین احکام
