فهرست
- فصل 1 [اسباب تحریم]
- اشاره
- اوّل: مادر رضاعی است
- دوّم: خواهر مرضعه
- سوّم: دختر رضاعی است،
- چهارم و پنجم: عمّه و خالۀ رضاعی است
- ششم و هفتم: دختر برادر رضاعی و دختر خواهر رضاعی که اولاد مرضعه و فحل هستند،
- فصل 2 در شروط رضاع محرم است
- اشاره
- شرط اوّل: آنکه شیر از نکاح صحیح یعنی از وطی صحیح باشد،
- شرط دوّم: تحقق مقدار رضاع شرعی است و آن حاصل می شود به یکی از امور سه گانه:
- اوّل: آنکه آن قدر شیر دهد که سبب انبات لحم و شدّ عظم باشد
- دوّم: آنکه مقدار یک شب و یک روز کامل شیر دهد طفل را،
- سوّم: آنکه پانزده دفعه متوالیه شیر دهد،
- شرط سوّم: حیات مرضعه است،
- شرط چهارم: آنکه رضاع مرتضع در حولین بوده باشد
- شرط پنجم: آنکه لبن ناشر مال یک شوهر باشد،
- فصل 3 در احکام رضاع است
- اشاره
- مسأله اولی: گذشت که اگر حاصل شود رضاع جامع جمیع شروط مزبوره نشر می کند حرمت از مرضعه و فحلش به سوی مرتضع،
- مسأله دوّم: حرام است نکاح اولاد فحل،
- مسألۀ سوّم: حرام است بر پدر مرتضع نکاح اولاد صاحب لبن ولاده و رضاعا،
- مسألۀ چهارم: حرام است بر مرتضع نکاح اخت رضاعی مرضعه که از یک فحل شیر خورده باشند،
- اشاره
- پس متفرّع می شود بر این مسأله چند فرع:
- اوّل:
- دوّم:
- سوّم:
- چهارم:
- پنجم:
- ششم:
- هفتم:
- هشتم:
- نهم:
- دهم:
- یازدهم:
- دوازدهم:
- سیزدهم:
- چهاردهم:
- پانزدهم:
- شانزدهم:
- هفدهم:
- هجدهم:
- نوزدهم:
- بیستم:
- بیست و یکم:
- بیست و دوّم:
- بیست و سوّم:
- بیست و چهارم:
- خاتمه در بیان دو امر است
- امر اول: در بیان آداب رضاع و مرضعه و مرتضع است،
- اشاره
- اول: آنکه سنّت است اختیار کردن دایۀ مؤمنه عاقله عفیفۀ جمیله،
- دوّم: سنت است که زنان را نهی کنند از شیر دادن به هر کس که رسند،
- سوّم: سنت است که مرضعه از هر دو پستان شیر دهد.
- چهارم: چون دایه به منزلۀ مادر است سنت است که طفل بعد از شعور تعظیم دایه کند
- پنجم: سنت است که فرزند را دو سال کامل شیر دهند،
- ششم: مکروه است که دایه ولد الزّنا باشد،
- هفتم: [مکروه بودن خوردن شیر یا گوشت بزغالۀ که زنی آن را شیر داده]
- هشتم: اگر کنیزی فرزند آقای خودش را شیر دهد، مکروه است او را فروختن
- نهم: اگر کسی مالک شود برادر رضاعی خود را،
- امر دوّم: در بیان چند مطلب است:
- مطلب اول: آنکه اگر ادعا کند احد زوجین رضاع محرّم را بر دیگری،
- اشاره
- اول: آنکه مدعی زوج باشد،
- دوّم: اینکه مدعی رضاع محرّم زوجه باشد،
- مطلب دوّم: اشکالی و خلافی نیست در اینکه حکم نمی شود به رضاع محرّم مگر بعد از ثبوت شرعی آن،
- مطلب سوم: اگر شک حاصل شود در بلوغ رضاع به حدّ نصاب، حکم به حرمت و محرمیّت نمی شود،
سایز
اندازه متن
محتوایی برای این صفحه وجود ندارد.
فهرست
- فصل 1 [اسباب تحریم]
- اشاره
- اوّل: مادر رضاعی است
- دوّم: خواهر مرضعه
- سوّم: دختر رضاعی است،
- چهارم و پنجم: عمّه و خالۀ رضاعی است
- ششم و هفتم: دختر برادر رضاعی و دختر خواهر رضاعی که اولاد مرضعه و فحل هستند،
- فصل 2 در شروط رضاع محرم است
- اشاره
- شرط اوّل: آنکه شیر از نکاح صحیح یعنی از وطی صحیح باشد،
- شرط دوّم: تحقق مقدار رضاع شرعی است و آن حاصل می شود به یکی از امور سه گانه:
- اوّل: آنکه آن قدر شیر دهد که سبب انبات لحم و شدّ عظم باشد
- دوّم: آنکه مقدار یک شب و یک روز کامل شیر دهد طفل را،
- سوّم: آنکه پانزده دفعه متوالیه شیر دهد،
- شرط سوّم: حیات مرضعه است،
- شرط چهارم: آنکه رضاع مرتضع در حولین بوده باشد
- شرط پنجم: آنکه لبن ناشر مال یک شوهر باشد،
- فصل 3 در احکام رضاع است
- اشاره
- مسأله اولی: گذشت که اگر حاصل شود رضاع جامع جمیع شروط مزبوره نشر می کند حرمت از مرضعه و فحلش به سوی مرتضع،
- مسأله دوّم: حرام است نکاح اولاد فحل،
- مسألۀ سوّم: حرام است بر پدر مرتضع نکاح اولاد صاحب لبن ولاده و رضاعا،
- مسألۀ چهارم: حرام است بر مرتضع نکاح اخت رضاعی مرضعه که از یک فحل شیر خورده باشند،
- اشاره
- پس متفرّع می شود بر این مسأله چند فرع:
- اوّل:
- دوّم:
- سوّم:
- چهارم:
- پنجم:
- ششم:
- هفتم:
- هشتم:
- نهم:
- دهم:
- یازدهم:
- دوازدهم:
- سیزدهم:
- چهاردهم:
- پانزدهم:
- شانزدهم:
- هفدهم:
- هجدهم:
- نوزدهم:
- بیستم:
- بیست و یکم:
- بیست و دوّم:
- بیست و سوّم:
- بیست و چهارم:
- خاتمه در بیان دو امر است
- امر اول: در بیان آداب رضاع و مرضعه و مرتضع است،
- اشاره
- اول: آنکه سنّت است اختیار کردن دایۀ مؤمنه عاقله عفیفۀ جمیله،
- دوّم: سنت است که زنان را نهی کنند از شیر دادن به هر کس که رسند،
- سوّم: سنت است که مرضعه از هر دو پستان شیر دهد.
- چهارم: چون دایه به منزلۀ مادر است سنت است که طفل بعد از شعور تعظیم دایه کند
- پنجم: سنت است که فرزند را دو سال کامل شیر دهند،
- ششم: مکروه است که دایه ولد الزّنا باشد،
- هفتم: [مکروه بودن خوردن شیر یا گوشت بزغالۀ که زنی آن را شیر داده]
- هشتم: اگر کنیزی فرزند آقای خودش را شیر دهد، مکروه است او را فروختن
- نهم: اگر کسی مالک شود برادر رضاعی خود را،
- امر دوّم: در بیان چند مطلب است:
- مطلب اول: آنکه اگر ادعا کند احد زوجین رضاع محرّم را بر دیگری،
- اشاره
- اول: آنکه مدعی زوج باشد،
- دوّم: اینکه مدعی رضاع محرّم زوجه باشد،
- مطلب دوّم: اشکالی و خلافی نیست در اینکه حکم نمی شود به رضاع محرّم مگر بعد از ثبوت شرعی آن،
- مطلب سوم: اگر شک حاصل شود در بلوغ رضاع به حدّ نصاب، حکم به حرمت و محرمیّت نمی شود،
اطلاعات کتاب
عنوان: رساله رضاعیه
نویسنده: مرتضی بن محمد امین انصاری دزفولی
ناشر:
تعداد صفحات: 216
جلد: 1
موضوعات: فقه