اجتهاد
بسم الله الرحمن الرحيم
اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ ، وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلي سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ ، وَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلي اَعْدائِهِمْ اَجْمَعينَ اِلي يَوْمِ الدّينِ .
پيشگفتار
اجتهاد
"اجتهاد" در لغت به معني تلاش و كوشش فراوان و در اصطلاح فقهي به معني تلاش و كوشش عالمان ديني براي بدست آوردن احكام شرعيه از منابع معتبرهي: قرآنُ سنّت و عقل سليم ميباشد . به كسي كه در بدست آوردن احكام شرعي از منابع معتبره تخصص پيدا كند "مجتهد" ميگويند .
يكي از امتيازات مكتب تشيع از ابتدا تا كنون "باز بودن راه اجتهاد" به روي هر پژوهشگر مي باشد . اجتهاد نه به معناي تغيير و تبديل احكام بر اساس مقتضيات زمان و يا جلب رضايت مردم و زمامداران و حاكمان است؛ بلكه: اجتهاد به معناي صحيح عبارت است از: تلاش و كوشش فراوان براي استخراج حكم شرعي از منابع معتبري چون قرآن ، سنّت ، عقل و اجماع . و مهمترين وظيفهي يك مجتهد ،
-[ 6 ]-
پاسداري و جلوگيري از انحراف و تبديل احكام ميباشد انحرافاتي كه در هر زمان به بهانههاي مختلف اكثر حملات و تهاجمات عليه دين را بخود اختصاص داده است .
