کتابخانه عمومی بالقرآن

فهرست

• مقدمه
• وجوب حج
• اشاره
• مسأله 1
• مسأله 2
• مسأله 3
• شرایط وجوب حج
• شرط اول: بلوغ.
• اشاره
• مسأله 4
• مسأله 5
• مسأله 6
• مسأله 7
• مسأله 8
• مسأله 9
• شرط دوم : عقل
• شرط سوم : آزادی است. پس بر مملوک (غلام زر خرید) هر چند مستطیع ومأذون از قبل مولای خود باشد، حج واجب نیست. وهر گاه به اذن مولای خود حج نماید حجش صحیح است، ولی کفایت از حجهءالاسلام نمی کند وبعد از آزادی چنان چه دارای شرایط باشد باید دوباره حج نماید.
• مسأله 10
• مسأله 11
• مسأله 12
• [شرط چهارم: استطاعت ]
• اشاره
• اول: سِعهء وقت
• دوم : امنیت وسلامتی
• اشاره
• مسأله 13
• مسأله 14
• مسأله 15
• مسأله 16
• مسأله 17
• شرط سوم : زاد وراحله
• اشاره
• مسأله 18
• مسأله 19
• مسأله 20
• مسأله 21
• مسأله 22
• شرط چهارم: رجوع به کفایت
• اشاره
• مسأله 23
• مسأله 24
• مسأله 25
• مسأله 26
• مسأله 27
• مسأله 28
• مسأله 29
• مسأله 30
• مسأله 31
• مسأله 32
• مسأله 33
• مسأله 34
• مسأله 35
• مسأله 36
• مسأله 37
• مسأله 38
• مسأله 39
• مسأله 40
• مسأله 41
• مسأله 42
• مسأله 43
• مسأله 44
• مسأله 45
• مسأله 46
• مسأله 47
• مسأله 48
• مسأله 49
• مسأله 50
• مسأله 51
• مسأله 52
• مسأله 53
• مسأله 54
• مسأله 55
• حج با مال غصبی
• مسأله 56
• مسأله 57
• مسأله 58
• حج زن وزوجه
• مسأله 59
• مسأله 60
• نذر مزاحم حج
• مسأله 61
• کفایت نایب گرفتن از میقات
• مسأله 62
• مسأله 63
• مسأله 64
• مسأله 65
• مسأله 66
• مسأله 67
• مسأله 68
• مسأله 69
• مسأله 70
• مسأله 71
• مسأله 72
• وصیّت به حج
• مسأله 73
• مسأله 74
• مسأله 75
• مسأله 76
• مسأله 77
• مسأله 78
• مسأله 79
• مسأله 80
• مسأله 81
• مسأله 82
• مسأله 83
• مسأله 84
• مسأله 85
• مسأله 86
• مسأله 87
• مسأله 88
• مسأله 89
• مسأله 90
• مسأله 91
• مسأله 92
• مسأله 93
• مسأله 94
• مسأله 95
• مسأله 96
• مسأله 97
• مسأله 98
• مسأله 99
• مسأله 100
• مسأله 101
• مسأله 102
• احکام نیابت
• مسأله 103
• اشاره
• اول: بلوغ، یعنی نایب باید بالغ باشد. پس حج بچهء نابالغ به جای دیگری کفایت نمی کند، البته در حَجهءالاسلام وحجهای واجب دیگر، هر چند آن بچه ممّیز باشد که خوب وبد را تشخیص دهد. بلی بعید نیست که نیابت وی در حج مستحبی با اذن ولی صحیح باشد.
• دوم: عقل، یعنی نایب باید عاقل باشد، پس نیابت دیوانه از دیگری صحیح نخواهد بود، خواه دیوانه همیشگی یا ادواری (گاه به گاه) باشد اگر عمل در وقت دیوانگی باشدو واما نایب شدن سفیه عیبی ندارد.
• سوم: ایمان، یعنی نایب باید مؤمن (علاوه بر خدا وپیغمبر، دوازده امام را نیز قبول داشته) باشد. پس نیابت غیر مؤمن کافی نیست، هر چند عمل را برطبق مذهب ما به جا آورد.
• چهارم: آن که ذمهء نایب در سال نیابت مشغول به حج واجب نباشد که وجوب آن منجّز وحتمی باشد. ودرصورتی که جاهل بوجوب باشد یعنی نداند که حج برخودش واجب است یا می دانسته ولی غافل است وفراموش کرده، که در این دو صورت نیابت وی عیبی ندارد. واین شرط شرط صحت اجاره است نه شرط صحت حج نایب. پس هرگاه در حالی که حج بر خودش واجب بود واز قِبَل دیگری به نیابت او حج نماید ذمهء منوب عنه بری شده است، ولی نایب اجرتی را که قرار داده مستحق نخواهد بود بلکه مستحق اجرهء المثل خواهد بود (اجرهء المثل یعنی نرخ
• مسأله 104
• مسأله 105
• مسأله 106
• مسأله 107
• مسأله 108
• مسأله 109
• مسأله 110
• مسأله 111
• مسأله 112
• مسأله 113
• مسأله 114
• مسأله 115
• مسأله 116
• مسأله 117
• مسأله 118
• مسأله 119
• مسأله 120
• مسأله 121
• مسأله 122
• مسأله 123
• مسأله 124
• مسأله 125
• مسأله 126
• مسأله 127
• مسأله 128
• مسأله 129
• حج مستحبی
• مسأله 130
• مسأله 131
• مسأله 132
• مسأله 133
• مسأله 134
• اقسام عمره
• مسأله 135
• مسأله 136
• مسأله 137
• مسأله 138
• مسأله 139
• مسأله 140
• مسأله 141
• مسأله 142
• اقسام حج
• مسأله 143
• اشاره
• قسم اول، یعنی حج تمتع وظیفهء کسی است که فاصلهء وطنش تا مسجدالحرام بیش از شانزده فرسخ
• قسم دوم وسوم، ی عنی حج اِفراد وحج قِران وظیفهء کسی است که اهل خود مکه یا اطراف آن باشد، به شرطی که فاصلهء بین وطنش تا مسجدالحرام کمتر از شانزده فرسخ باشد.
• مسأله 144
• مسأله 145
• مسأله 146
• حج تمتع
• مسأله 147
• اعمال عمرهء تمتع
• مسأله 148
• اشاره
• اول : احرام از یکی از میقات ها، وتفصیل آنها را خواهی دانست.
• دوم: طواف دور خانهء خدا.
• سوم: خواندن دو رکعت نماز طواف.
• چهارم: سعی (رفت وآمد) بین صفا ومروه که نام دو جای معین در جنب مسجد الحرام است.
• پنجم: تقصیر، یعنی گرفتن مقداری از مو یا ناخن. وهنگامی که شخص این اعمال پنجگانه را به
• مسأله 149
• اعمال حج تمتع
• اشاره
• اول: بستن احرام از مکه به تفصیل وشرحی که خواهد آمد.
• دوم: وقوف (بودن) در عرفات از یک ساعت بعد از ظهر روز نهم ذی الحجه (روز عرفه) یا از اول ظهر تا مغرب. وعرفات نام جایی است در چهار فرسخی مکه.
• سوم: بودن در مزدلفه (مشعر) که بین عرفات ومکه است، از طلوع فجر روز عید قربان (دهم ذی الحجه) تا طلوع آفتاب.
• چهارم: رمی جمرهء عقبه (زدن سنگریزه) در منی روز عید قربان. ومنی تقریباً یک فرسخ تا مکه فاصله دارد.
• پنجم: قربانی کردن در منیروز عید.
• ششم: تراشیدن سر یا گرفتن مقداری از مو یا ناخن در منی. وبه این عمل آنچه بسبب احرام بر وی حرام شده بود حلال می شود، مگر زن وبوی خوش وشکار بنابر احتیاط.
• هفتم: طواف دور خانهء خدا به عنوان زیارت پس از بازگشت به مکه.
• هشتم : به جا آوردن دو رکعت نماز طواف.
• نهم: سعی (رفت وآمد) بین صفا ومروه. وبا این
• دهم: طواف نساء.
• ی ازدهم: به جا آوردن نماز طواف نساء. وبه این عمل زن نیز حلال می شود.
• دوازدهم: بیتوته (ماندن شب) در منی شب یازدهم وشب دوازدهم، بلکه شب سیزدهم در بعضی از صور که بیانش می آید.
• سیزدهم: رمی سه جمره (اولی ووسطی وعقبه) در روز یازدهم ودوازدهم، بلکه در روز سیزدهم بنابر احتیاط در صورتی که شب سیزدهم را در منی مانده باشد.
• شرایط حج تمتع
• مسأله 150
• اشاره
• اول: نیت، که قصدش این باشد که حج تمتع را به جا می آورد. پس اگر نیت حج دیگری نمود یا در نیت تردید داشت، حجش صحیح نخواهد بود.
• دوم: آن که عمره وحج هر دو با هم در ماه های حج (شوال ذی القعده وذی الحجه) باشد. پس اگر یک جزء از عمره را قبل از ماه شوال به جا آورده باشد، عمره اش صحیح نخواهد بود.
• سوم: آن که عمره وحج در یک سال به جا آورده شوند. پس اگر عمره را به جا آورد وحج را به سال بعد تأخیر نمود، تمتع صحیح نخواهد بود. وفرقی نیست در این حکم بین اینکه تا سال بعد در مکه بماند یا آن که به وطن خود مراجعت نموده ودوباره به مکه بیاید. همچنان که فرقی نیست بین اینکه بعد از عمره به تقصیر از احرام بیرون آید. یا تا سال آینده
• چهارم: آن که احرام حج در حال اختیار از خود مکه باشد. وبهترین موضع مقام ابراهیم یا حجر اسماعیل است. وچنان چه نتواند از خود مکه احرام ببندد، از هر جا که بتواند باید محرم شود.
• پنجم: آن که مجموع اعمال عمرهء تمتع وحج تمتع را یک نفر انجام دهد از طرف یک نفر. پس اگر دو نفر برای انجام حج تمتع از طرف مرده یا زنده ای اجیر شوند که یکی عمره ودیگری حج را انجام دهد، صحیح نخواهد بود. وهمچنین اگر یک نفر حج نماید وعمره را به جای کسی وحج را به جای دیگری انجام دهد، صحیح نخواهد بود.
• مسأله 151
• مسأله 152
• مسأله 153
• مسأله 154
• اشاره
• اول: آن که بازگشتن به مکه پیش از گذشتن یک ماه از انجام عمره است، که در این
• دوم: آن که بازگشت وی به مکه پس از گذشتن یک ماه باشد. در این صورت لازم است عمره را دوباره انجام دهد.
• مسأله 155
• مسأله 156
• مسأله 157
• حج افراد
• اشاره
• مسأله 158
• اشاره
• اول: آن که حج افراد لازم نیست متصل به عمره ودر یک سال باشد، ولی حج تمتع همان طور که گفته شد لازم است متصل وبعد از عمره ودر یک سال
• دوم: آن که در حج افراد قربانی لازم نیست، ولی در حج تمتع چنان که گفته شد، قربانی لازم است.
• سوم: آن که در حج افراد جایز است در حال اختیار طواف وسعی حج را بر وقوفین مقدم نمود، ولی در حج تمتع نمی شود این کار را کرد.
• چهارم: آن که احرام حج افراد باید از یکی از جاهایی که گفته شد باشد، واما احرام حج تمتع باید از خود مکه باشد.
• پنجم: آن که عمرهء حج افراد را می شود پیش از حج یا بعد از آن به جا آورد، ولی در حج تمتع واجب است عمره پیش از حج باشد.
• ششم: آن که بعد از احرام حج افراد می شود طواف مستحبی نمود. ودر حج تمتع پس از احرام
• مسأله 159
• مسأله 160
• حج قران
• مسأله 161
• اشاره
• توضیح: آن که چون در حج قران باید قربانی همراه حاجی باشد، باید بر او علامت بگذارد یعنی اگر شتر است کوهان او را بشکافد واگر گوسفند باشد گوش او را دریده یا پشت وسر وگردن او را رنگ کند، که این را اشعار گویند یا آن که چیزی بر گردن حیوان مانند زنگوله یا چیزی دیگر بیاویزد که این را تقلید (قلاده، گردنبند) می گویند. ویکی از این دو
• میقات های احرام
• اشاره
• 1 - مسجد شجره
• اشاره
• مسأله 162
• 2 - وادی عتیق
• اشاره
• مسأله 163
• 3 - جحفه
• 4 - یلملم
• 5 - قرن المنازل
• 6 - مکهء مکرمه
• 7 - منزل خود شخص
• 8 - جعرانه
• 9 - محاذات مسجد شجره
• احکام میقات ها
• مسأله 164
• مسأله 165
• مسأله 166
• مسأله 167
• مسأله 168
• اشاره
• اول: آن که می تواند به میقات برگردد، که در این صورت واجب است به میقات برگشته واز آن احرام ببندد، خواه برگشتنش از داخل حرم یا از خارج آن باشد. پس اگر چنین کاری کرد، عملش بدون اشکال صحیح خواهد بود.
• دوم: آن که مکلف در حرم باشد ونتواند به
• سوم: آن که در حرم باشد ونتواند به میقات یا بیرون حرم برود، هر چند به جهت بیم فوت حج باشد. ودر این صورت لازم است از جای خود احرام ببندد.
• چهارم: آن که خارج حرم باشد ونتواند به میقات برگردد. در این صورت لازم است از جای خود احرام ببندد.
• مسأله 169
• اشاره
• اول: آن که بتواند به میقات برگردد، که در این صورت واجب است به میقات برگشته واز همانجا احرام ببندد.
• دوم: آن که در حرم باشد وبرگشتن به میقات غیر ممکن وبه خارج حرم ممکن باشد، که در این صورت لازم است از حرم بیرون رفته واز خارج حرم محرم شود. واولی در این صورت این است که هر چه بتواند از حرم دور شود واحرام ببندد.
• سوم: آن که در حرم باشد وبرگشتن به خارج حرم برایش ممکن نباشد، که در این صورت لازم است از جای خود احرام ببندد، هر چند وارد مکه شده باشد.
• چهارم: آن که در خارج حرم باشد ونتواند به میقات برگردد، که در این صورت لازم است از جای خود محرم شود. ودر تمام این چند صورت حکم به صحت عمل مکلف می شود، اگر وظایفی را که گفته شد انجام بدمد.
• مسأله 170
• مسأله 171
• مسأله 172
• مسأله 173
• مسأله 174
• مسأله 175
• مسأله 176
• کیفیت احرام
• اشاره
• اول: نیت،
• اشاره
• مسأله 177
• مسأله 178
• دوم: تلبیه
• اشاره
• مسأله 179
• مسأله 180
• مسأله 181
• مسأله 182
• مسأله 183
• مسأله 184
• مسأله 185
• مسأله 186
• مسأله 187
• سوم: پوشیدن دو جامهء احرام
• اشاره
• مسأله 188
• مسأله 189
• مسأله 190
• مسأله 191
• مسأله 192
• مسأله 193
• مسأله 194
• مسأله 195
• مسأله 196
• مسأله 197
• مسأله 198
• تروک احرام
• اشاره
• 1 - شکار حیوان صحرایی
• مسأله 199
• مسأله 200
• مسأله 201
• مسأله 202
• مسأله 203
• مسأله 204
• مسأله 205
• مسأله 206
• کفّارات شکار
• اشاره
• مسأله 207
• مسإله 208
• مسأله 209
• مسأله 210
• مسأله 211
• مسأله 212
• مسأله 213
• مسأله 214
• مسأله 215
• مسأله 216
• مسأله 217
• مسأله 218
• 2 - نزدیکی با زنان
• مسأله 219
• مسأله 220
• مسأله 221
• مسأله 222
• مسأله 223
• مسأله 224
• مسأله 225
• 3 - بوسیدن زن
• مسأله 226
• مسأله 227
• 4 - لمس زن
• مسأله 228
• 5 - نگاه کردن به زن وملاعبه با او
• مسأله 229
• مسأله 230
• مسأله 231
• 6 - _استمناء
• مسأله 232
• 7 - عقد نکاح
• مسأله 233
• مسأله 234
• مسأله 235
• مسأله 236
• 8 - استعمال بوی خوش
• مسأله 237
• مسأله 238
• مسأله 239
• مسأله 240
• مسأله 241
• 9 - پوشیدن لباس دوخته بر مردان
• مسأله 242
• مسأله 243
• مسأله 244
• مسأله 245
• 10 - سرمه کشیدن
• مسأله 246
• 11 - نگاه کردن در آینه
• مسأله 247
• 12 - پوشیدن چکمه وجوراب
• مسأله 248
• 13 - دروغ ودشنام
• مسأله 249
• اول: آن که بری اثبات فضیلت وبرتری برای خود باشد که توهین دیگری را دربر داشته باشد. این عمل فی نفسه حرام است.
• 14 - جدال نمودن
• مسأله 250
• مسأله 251
• اشاره
• اول: آن که ضرورتی مانند اثبات حق یا از بین بردن باطلی اقتضای قسم خوردن کند، که در این صورت قسم خوردن حتی به دو کلمهء مذکور عیبی
• دوم: آن که مراد قسم خوردن نباشد بلکه قصدش اظهار محبت یا تعظیم باشد، مثل اینکه بگوید تو را به خدا این کار را نکن ومانند آن.
• مسأله 252
• 15 - کشتن جانور بدن
• مسأله 253
• 16 - زینت نمودن
• مسأله 254
• مسأله 255
• مسأله 256
• 17 - مالیدن روغن به بدن
• مسأله 257
• مسأله 258
• 18 - جدا نمودن مو از بدن
• مسأله 259
• اشاره
• اول: آن که شپش بدن محرم زیاد شود ومتأذّی باشد از آن.
• دوم: آن که ضرورت ایجاب کند که مو جدا شود، آن که بلندی مو وزیادی اش باعث سردرد یا ناراحتی دیگر شود.
• سوم: آن که مو در پلک چشم روییده باشد که محرم را ناراحت کند.
• مسأله 260
• مسأله 261
• 19 - پوشانیدن سر بر مردان
• مسأله 262
• مسأله 263
• مسأله 264
• مسأله 265
• 20 - پوشانیدن رو بر زنان
• مسأله 266
• مسأله 267
• مسأله 268
• 21 - زیر سایه رفتن مردان
• مسأله 269
• مسأله 270
• مسأله 271
• مسأله 272
• مسأله 273
• 22 - بیرون آوردن خون از بدن
• مسأله 274
• 23 - ناخن گرفتن
• مسأله 275
• مسأله 276
• مسأله 277
• 24 - دندان کندن
• مسأله 278
• 25 - برداشتن سلاح
• مسأله 279
• مسأله 280
• مسأله 281
• اشاره
• 1 - شکار در حرم
• مسأله 282
• 2 - کندن درخت وگیاه حرم
• مسأله 283
• مسأله 284
• مسأله 285
• جای کشتن کفارات
• مسأله 276
• مسأله 287
• طواف
• اشاره
• اول : نیت
• دوم: [طهارت از حدث]
• اشاره
• مسأله 288
• مسأله 289
• مسأله 290
• مسأله 291
• مسأله 292
• اشاره
• حیض شدن در عمره تمتع
• مسأله 293
• مسأله 294
• مسأله 295
• مسأله 296
• مسأله 297
• مسأله 298
• مسأله 299
• شرط سوم :[طهارت از خبث]
• اشاره
• مسأله 300
• مسأله 301
• مسأله 302
• مسأله 303
• شرط چهارم [مختون بودن مردان]
• اشاره
• مسأله 304
• مسأله 305
• شرط پنجم از شرط طواف، پوشاندن عورت است بنابر احتیاط. وساتر بایستی مباح باشد. واحتیاط این است که ساتر دارای جمیع شرایط لباس نمازگزار باشد.
• واجبات طواف
• هفت چیز در طواف معتبر وواجب است:
• اول: آن که از حجر الاسود شروع شود،
• دوم: آن که هر شوط ودوری به حجر الاسود ختم شود. ودر شوط آخر احتیاطاً قدری از حجر بگذرد وزیادی را مقدمهء علمیه محسوب دارد.
• سوم: آن که کعبه (خانهء خدا) در جمیع احوال طواف طرف چپ خود قراردهد. وچنان چه کعبه به جهت بوسیدن ارکان یا به جهت ازدحام رو به رو یا پشت سر یا طرف راست قرار گرفت، آن مقدار از
• چهارم: آن که حجر اسماعیل را داخل مطاف قرار دهد، به این معنی که دور حجر اسماعیل بگردد وداخل حجر نرود.
• پنجم: آن که طواف کننده از بیرون دور خانهء خدا دور بزند نه درون خانهء خدا، ودور تا دور خانهء خدا به طور شیب بنایی شده که به آن شاذروان می گویند که نبایستی طواف کننده روی آن راه برود.
• ششم: آن که هفت دور متوالی وپی در پی دور
• مسأله 306
• مسأله 307
• مسأله 308
• مسأله 309
• مسأله 310
• مسأله 311
• مسأله 312
• مسأله 313
• مسأله 314
• نقص در طواف
• مسأله 315
• مسأله 316
• زیادی در طواف
• مسأله 317
• اول: آن که طواف کننده مقدار زیادی را به قصد جزئیت طوافی که مشغول است یا طواف دیگری به جا نیاورده باشد، که در این صورت طوافش به این زیادی باطل نخواهد شد.
• دوم: آن که هنگام شروع به طواف یا در اثنا چنین قصد کند که زیادی، جزء طوافش باشد. یعنی بنا داشته باشد که طواف را هشت شوط یا بیشتر نماید.
• سوم: آن که زیادی را پس از فراغت از طواف، به قصد جزئیت آن به جا آورد، که در این صورت نیز اظهر بطلان طواف است.
• چهارم: آن که زیادی را به قصد جزئیت طواف دیگری به جا آورد وطواف دوم را تمام کند، که در این صورت گرچه در طواف زیادی نداشته، ولی احوط بلکه اظهر بطلان طواف اول است به جهت آن که دو طواف واجب را پشت سر هم آورده.
• پنجم: آن که قصد جزئیت زیادی را برای طواف دیگر بنماید واتفاقاً نتواند طواف دیگر را به آخر برساند. در این صورت نه زیادی هست ونه قران، ولی گاهی طواف در این صورت به جهت عدم تحقق قصد قربت باطل می شود، وآن در صورتی است که
• مسأله 318
• شک در عدد اشواط
• مسأله 319
• مسأله 320
• مسأله 321
• مسأله 322
• مسأله 323
• مسأله 324
• مسأله 325
• مسأله 326
• مسأله 327
• مسأله 328
• مسأله 329
• مسأله 330
• نماز طواف
• اشاره
• مسأله 331
• مسأله 332
• مسأله 333
• مسأله 334
• مسأله 335
• مسأله 336
• سعی
• اشاره
• مسأله 337
• مسأله 338
• مسأله 339
• مسأله 340
• مسأله 341
• مسأله 342
• مسأله 343
• احکام سعی
• اشاره
• مسأله 344
• مسأله 345
• مسأله 346
• مسأله 347
• مسأله 348
• مسأله 349
• مسأله 350
• شک در سعی
• مسأله 351
• مسأله 352
• مسأله 353
• تقصیر
• اشاره
• مسأله 354
• مسأله 355
• مسأله 356
• مسأله 357
• مسأله 358
• مسأله 359
• مسأله 360
• مسأله 361
• واجبات حج
• 1 - احرام حج
• اشاره
• اول احرام است. وبهترین وقت آن روز تَروِیَه (هشتم ذی الحجه) است. وسه روز پیشتر از آن هم جایز است، خصوصاً برای پیرمردان وبیماران
• مسأله 362
• مسأله 363
• مسأله 364
• مسأله 365
• مسأله 366
• مسأله 367
• مسأله 368
• 2 - وقوف در عرفات
• اشاره
• مسأله 369
• مسأله 370
• مسأله 371
• مسأله 372
• مسأله 373
• مسأله 374
• مسأله 375
• اشاره
• اول: آن که احتمال برود که حکم او مطابق واقع است، که در این صورت پیروی از آن ها ووقوف با آن ها وترتیب جمیع آثار ثبوت ماه که راجع به اعمال حج است واجب می شود. وبنابر اظهر همین مقدار در حج کافی است. وکسی که مخالفت تقیه نموده وبگوید احتیاط در مخالفت آنها است فعل حرام به جا آورده ووقوفش فاسد خواهد بود. وخلاصه آن که پیروی از حاکم سنّی به جهت تقیه واجب است وبا تقیه حج صحیح است. واحتیاط در این جا مشروعیت ندارد، بخصوص که بیم تلف نفس ومانند آن باشد که در زمان ما این اتفاق می افتد.
• دوم: آن که علم به خلاف فرض شود، که انسان بداند روزی که به حکم قاضی روز عرفه (نهم) است، واقعاً روز ترویه وهشتم باشد، که در این صورت وقوف با آن ها کافی نخواهد بود. ودر این حال اگر مکلف تمکن از عمل به وظیفه را داشته باشد ولو به وقوف اضطراری در مزدلفه بدون محذور حتی محذور مخالفت تقیه، باید عمل به وظیفه نماید، ودر غیر این صورت حجش بدل به عمرهء مفرده شده وحجی نخواهد داشت. وچنان چه استطاعتش از همین سال بوده وبرای سال های بعد باقی نخواهد ماند، وجوب حج از او ساقط خواهد بود، مگر اینکه استطاعت تازه ای پیدا کند که در این صورت دوباره حج می نماید.
• 3 - وقوف در مزدلفه
• اشاره
• مسأله 376
• مسأله 377
• مسأله 378
• مسأله 379
• مسأله 380
• درک وقوفین
• اشاره
• اول: آن که هیچ یک از وقوفهای اختیاری واضطراری را درک نکند، که در این صورت حجش باطل، ولازم است با همان احرام حج، عمرهء مفرده به جا آورد. وواجب است در صورتی که استطاعتش
• دوم: آن که وقوف اختیاری عرفات واضطراری نزدلفه را درک نماید.
• سوم: آن که وقوف اضطراری عرفات واختیاری مزدلفه را درک نماید، که در این صورت حجش بی اشکال صحیح است.
• چهارم: آن که وقوف اضطراری هر یک از عرفات ومزدلفه را درک نماید، که اظهر در این صورت این است که حجش صحیح باشد، گرچه احوط در صورتی که شرایط وجوب حج باقی یا حج قبلاً بر ذمه اش مستقر شده باشد، در سال آینده حج به جا آورد.
• پنجم: آن که فقط وقوف اختیاری در مزدلفه را درک کند، که در این صورت نیز حجش صحیح است.
• ششم: آن که فقط وقوف اضطراری مزدلفه
• هفتم: آن که فقط وقوف اختیاری عرفات را درک نماید، که اظهر در این صورت باطل بودن حج وانقلاب آن به عمرهء مفرده است مگر آن که شب، وقوف در مزدلفه بنماید واز روی جهل به مسئله قبل از فجر از آن جا افاضه (کوچ) کند چنان چه قبلاً گذشت. ولی در صورت امکان بازگشت، اگر چه تا ظهر روز عید باشد واجب است برگردد وقدری در مزدلفه توقف نماید وچنان چه ممکن نباشد حج او صحیح است ومی بایست یک گوسفند قربانی کند.
• هشتم: آن که فقط وقوف اضطراری عرفات
• واجبات منی
• 4 - رمی جمرهء عقبه
• اشاره
• مسأله 381
• مسأله 382
• مسأله 383
• مسأله 384
• مسأله 385
• 5 - ذبح ونحر در منی
• اشاره
• مسأله 386
• مسأله 387
• مسأله 388
• مسأله 389
• مسأله 390
• مسأله 391
• مسأله 392
• مسأله 393
• مسأله 394
• مسأله 395
• مسأله 396
• مسأله 397
• مسأله 398
• مسأله 399
• مسأله 400
• مسأله 401
• مسأله 402
• مسأله 403
• مصرف قربانی
• مسأله 404
• مسأله 405
• مسأله 406
• مسأله 407
• 6 - حلق یا تقصیر
• اشاره
• مسأله 408
• مسأله 409
• مسأله 410
• مسأله 411
• مسأله 412
• مسأله 413
• مسأله 414
• [7 - 8 - 9]طواف حج ونماز آن وسعی
• اشاره
• مسأله 415
• مسأله 416
• مسأله 417
• مسأله 418
• مسأله 419
• مسأله 420
• مسأله 421
• 10 - 11 - طواف نساء ونماز آن
• اشاره
• مسأله 422
• مسأله 423
• مسأله 424
• مسأله 425
• مسأله 426
• مسأله 427
• مسأله 428
• مسأله 429
• مسأله 430
• 12 - بیتوته در منی
• اشاره
• مسأله 431
• مسأله 432
• مسأله 433
• مسأله 434
• مسأله 435
• 13 - رمی جمرات
• اشاره
• مسأله 436
• مسأله 437
• مسأله 438
• مسأله 439
• مسأله 440
• مسأله 441
• مسأله 442
• احکام مصدود
• مسأله 443
• مسأله 444
• مسأله 445
• مسأله 446
• مسأله 447
• مسأله 448
• مسأله 449
• مسأله 450
• مسأله 451
• مسأله 452
• مسأله 453
• مسأله 454
• مسأله 455
• مسأله 456
• مسأله 457
• مسأله 458
• مسأله 459
• آداب ومستحبات حج
• اشاره
• مستحبات سفر
• مستحبات احرام
• مکروهات احرام
• مستحبات دخول حرم
• مستحبات دخول مکهء معظمه
• آداب مسجد الحرام
• آداب ومستحبات طواف
• مستحبات نماز طواف
• مستحبات سعی
• مستحبات احرام تا وقوف به عرفات
• مستحبات وقوف به عرفات
• مستحبات وقوف به مزدلفه
• مستحبات رمی جمرات
• مستحبات هَدْی
• مستحبات حلق
• مسحبات طواف حج ونماز آن وسعی
• مستحبات دیگر مکهء معظمه
• طواف وداع
• زیارت حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم)
• زیارت حضرت صدیقه(علیها السلام)
• دعاء امام حسین(علیه السلام) در روز عرفه