کتابخانه عمومی بالقرآن

فهرست

• مقدمه ها
• مقدّمه [محقق]:
• اشاره
• سعادت انسان:
• قانون قصاص و اسلام:
• اشاره
• اعتراضاتی که بر قصاص شده:
• اشاره
• پاسخ ها:
• [مقدمه مؤلف]
• قسم اول: در بیان حدود و تعزیرات
• باب اول: در بیان حدود زنا و لواط و مساحقه
• فصل اول: در بیان حد زنا
• اشاره
• بحث اول: در بیان شرائط وجوب حد
• بحث دوم:
• در اقسام حد زنا
• احکام حد زنا:
• بحث سیّم: در بیان کیفیت ثابت شدن زنا
• فصل دوّم: در حد لواط
• فصل سیّم: در بیان حد مساحقه
• فصل چهارم: در بیان حد قیادت
• فصل پنجم: در بیان حد وطی بهائم و اموات
• باب دوّم: در بیان حد فحش
• اوّل: در بیان موجب حد فحش
• دوّم: در شرائط دشنام دهنده و دشنام داده شده
• سیّم: در مقدار حد فحش و احکام آن
• باب سیّم: در حد خوردن شراب و سائر مسکرات
• باب چهارم: در بیان حدّ دزدی
• فصل اوّل: در بیان شرایط حد
• اوّل: آن که بالغ باشد
• دوّم: عقل است
• سیّم: آن که او را شبهه ای عارض نشده باشد
• چهارم: آن که شرکتی در آن مال نداشته باشد
• پنجم: آن که مال در حرزی بوده باشد که متعارف است
• ششم: آن که دزد حرز را بشکند و مال را از حرز بیرون آورد
• هفتم: آن که دزد پدر صاحب مال نباشد
• هشتم: آن که پنهان بدزدد
• نهم: آن که دزد غلام صاحب مال نباشد
• دهم: آن که نوکر و مهمان نباشد
• یازدهم: آن که آن مالی را که برده است بقدر نصاب قطع بوده باشد به اجماع علماء
• دوازدهم: آن که صاحب مال مرافعه بکند و طلب مال و قطع ید او بکند
• سیزدهم: خلاف است که آیا شرط است که نصاب قطع را یک دفعه بیرون آورد یا نه؟
• فصل دوّم: در نصاب قطع است
• فصل سیّم: در بیان حدّ دزد
• فصل چهارم: در بیان طریق ثبوت حدّ دزدی
• فصل پنجم: در بیان بقیه احکام
• مطلب اوّل: در حکم کفن دزد که قبر را شکافته باشد، و کفن را دزدیده باشد
• مطلب دوّم: اگر کسی آدمی را بدزدد اگر بالغ است آن که دزدیده اند دستش را نمی برند
• مطلب سیّم: کیسه بر، و طرّار
• مطلب چهارم: کسی که خوردنی بدزدد در سال قحط دستش را نمی برند
• مطلب پنجم: کسی که دو مرتبه دزدی کند و هر دو در یک مجلس، نزد حاکم شرع ثابت شود
• مطلب ششم: اگر دو کس در را بشکنند، و قدر یک نصاب را هر دو با هم بدر آورند
• مطلب هفتم: اگر کسی چیزی بدزدد و در میان خانه بلع کند و بیرون آید
• مطلب هشتم: اگر کسی شراب یا خوک بدزدد خواه از مسلمان، و خواه از ذمّی که در امان باشد
• باب پنجم: در حد محارب است
• فصل اوّل: در معنی محارب
• فصل دوّم: در بیان حدّ محارب
• فصل سیّم: در احکام متعلق به حد محارب
• باب ششم: در بیان حدّ مرتد
• فصل اوّل: در معنی ارتداد
• فصل دوم: در اقسام مرتد
• فصل سیّم: در بیان سائر احکام
• اوّل: فرزندانی که مرتد بیش از مرتد شدن بهم رسانیده حکم مسلمان دارند
• دوّم: اگر کسی در حال غضب ردّه «1» بگوید و دعوی کند که بی اختیار از من صادر شد
• سوّم: ثابت می شود ردّه به یک مرتبه اقرار
• چهارم: هر گاه زن مرتد شود عدّه طلاق می دارد
• پنجم: کسی که ناسزا گوید به حضرت رسالت، یا فاطمه زهراء یا یکی از ائمه معصومین صلوات اللَّه علیهم اجمعین
• باب هفتم: در بیان سائر حدود است، و بعضی از احکام متفرقه
• فصل اوّل: در بیان حد سحر است، و جادو کردن
• فصل دوم: کسی که مردی را ببیند که اراده بدی نسبت بزن او، یا پسر او، یا غلام او دارد، به کمتر از زنا و لواط
• فصل سیّم: کسی که بر خانه کسی مشرف شود از بامی
• فصل چهارم: مشهور است که آقا غلام خود را حد می تواند زد
• فصل پنجم: جمعی از علماء قائل شده اند: که پدر بر فرزند، و شوهر بر زن خود حد می تواند زد اگر مسأله داند
• ششم: خلاف است که آیا مجتهد در زمان غیبت امام علیه السلام می تواند اقامه حدود بکند یا نه
• باب هشتم: در بیان تعزیرات
• فصل اوّل: در معنی آن
• فصل دوّم: در بیان احکام تعزیرات
• فصل سوّم: در بیان انواع تعزیر
• قسم دوّم: در بیان قصاص و دیات
• مطلب اوّل: در بیان احکام قصاص
• فصل اوّل: در بیان اقسام قتل
• فصل دوّم: در بیان اقسام قتل عمد
• اوّل: آن که خود مباشر باشد
• نوع دوّم: آن است که او سبب شود و کشته شده خود مباشر شود
• نوع سیّم: آن است که حیوانی با او در قتل شریک شود
• نوع چهارم: آن است که انسانی با او در قتل شریک شود
• نوع پنجم: هر گاه یک کس چند جراحت بر کسی بزند و سرایت کنند و او بمیرد
• فصل سیّم: در بیان احکام اشتراک جنایات است
• اوّل: هر گاه چند نفر یک شخص را بکشند
• دوّم: هر گاه دو زن آزاد مسلمان در کشتن یک مرد شریک شوند
• سیّم: هر گاه مردی و زنی شریک شوند در کشتن مردی
• چهارم: هر گاه بنده و آزادی شریک شوند در کشتن مرد آزادی عمدا
• پنجم: هر گاه غلامی و زنی شریک شوند در کشتن مردی
• فصل چهارم: در بیان شرائط قصاص
• شرط اوّل: مساوی بودن در آزادی یا بندگی
• شرط دوّم: در قصاص آن است
• شرط سیّم: در قصاص آن است که قاتل پدر مقتول نباشد
• شرط چهارم: در قصاص آن است که قاتل کامل العقل باشد
• فصل پنجم: در بیان دعوای قتل است
• مقصد اوّل: در بیان مدعی و کیفیّت دعوی
• مقصد دوّم: در آن چه دعوای قتل به آن ثابت می شود
• اوّل: اقرار
• دوّم: گواه
• سوم: از آنها که قتل به آن ها ثابت می شود «قسامه» است
• فصل ششم: در کیفیت استیفای قصاص
• مقصد اوّل: مشهور میان علماء آن است که قتل عمد قصاص لازم می شود و بس
• مقصد دوّم: در بیان وارث قصاص و دیه
• مقصد سیّم: در حکم وحدت و تعدد و ارث
• مقصد چهارم: در بیان حکم وارث طفل و غائب
• مقصد پنجم: هر گاه وارث متعدد باشند
• مقصد ششم: در بیان حکم تعدد مقتول است
• مقصد هفتم: در استیفای قصاص است
• مقصد هشتم: در بیان احکام متفرقه
• فصل هفتم: در بیان احکام قصاص اعضاء و جراحات
• مطلب دوّم: در بیان احکام دیات است
• فصل اوّل: در بیان مقدار و احکام دیات انواع قتل
• مقصد اوّل: در بیان مقدار دیه قتل
• مقصد دوّم: در بیان مقدار درهم و دینار
• فصل دوّم: در اسباب ضمان که موجب دیه می گردد
• نوع اوّل: آن که خود مباشر باشد نه بعمد
• نوع دوّم: آن است که سبب شده باشد نه مباشر
• نوع سیّم: آن است که چند موجب با یک دیگر جمع شده باشند
• فصل سیّم: در بیان دیات اعضاء
• فصل چهارم: در بیان دیه جنایت بر منافع
• فصل پنجم: در بیان دیات جراحتهای سر و بدن
• اوّل: جراحات سر و روست که او را شجّه می نامند
• مقصد دوّم: در باقی احکام شجاج است
• مقصد سوُّم: در احکام سائر جراحات بدن است
• فصل ششم: در جنایاتی است که بر جنین واقع شود
• اشاره
• اوّل [دیه جنین آزاد مسلمان بعد از آن که خلقتش تمام شده باشد و هنوز روح در آن ندمیده]
• دوّم: هر گاه روح در جنین دمیده شده باشد و به سبب جنایت بمیرد
• سیّم: هر گاه پیش از تمام شدن خلقت سقط بیندازد
• چهارم: اگر زنی را بکشد و در شکم او فرزندی باشد و او هم کشته شود و ندانند که پسر بوده است یا دختر
• پنجم: اگر کسی زن آزادی داشته باشد و بدون رخصت او در وقت جماع منی را عزل کند
• ششم: اگر کسی جنایتی بکند و طفل زنده بیفتد و بعد از آن کسی او را بکشد
• هفتم: دیه جراحتها که بر جنین واقع شود، نسبت بکلّ دیه او حساب می کنند
• هشتم: کسی که سر میّت مسلمان آزادی را قطع کند حکم جنین دارد
• فصل هفتم: در بیان عاقله است که دیه خطاء بر او لازم است
• اوّل: در بیان عاقله است
• دوّم: در صفات عاقله است
• سیّم: در مقدار آن دیتی است که عاقله متحمّل می شود
• چهارم: آن چه عاقله می دهد رجوع نمی کند که از جائی بگیرد
• پنجم: در بیان کیفیّت تقسیط است بر عاقله
• ششم: از مقاصد سابقه در بیان ثبوت جنایت است بر عاقله
• هفتم: اگر کسی خود را به خطا بکشد دیه بر عاقله نیست
• هشتم [اهل ذمّه عاقله یک دیگر نیستند در جنایتی که کنند]
• نهم: اگر پدر فرزند خود را بعمد بکشد دیه را به وارثان دیگر می دهد
• دهم: عاقله دیه نفس و جراحت انسان را ضامن است
• فصل هشتم: در بیان کفاره اقسام قتل
• فصل نهم: در احکام جنایت حیوانات است
• بحث اوّل: در کشتن حیوانات حلال گوشت
• بحث دوّم: در کشتن حیوانات است که حلال گوشت نباشد
• بحث سوّم: در کشتن حیواناتی است که قابل تذکیه نیستند، مانند سگ و خوک
• بحث چهارم: اگر کسی خوکی از ذمّی بکشد که پنهان در خانه خود نگاه داشته باشند
• بحث پنجم [حیواناتی که به چرا می فرستند، اگر در شب جنایتی بر زراعت کسی، یا باغ کسی بکنند]