بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
الحمد للَّه رب العالمين وصلي اللَّه علي محمد وآله الطاهرين
ولعنة اللَّه علي أعدائهم أجمعين
درآمد
ستايش مختص پروردگار جهانيان است. درود بيپايان بر حضرت محمدصلي الله عليه وآله وسلم و خاندان پاك او باد.
پس از گذشت چهارده قرن و اندي اينك دگربار جرعهنوش غدير علوي هستيم؛ روزي كه براي هميشه تاريخ، شاهد بر مظلوميت امامت و ولايت بوده و هست و خواهد بود. حاجيان در راه بازگشت از خانه خدا به فرمان حضرت ختمي، محمد بن عبداللَّهصلي الله عليه وآله وسلم در غدير خم گرد آمدند. آن رسول هدايت از جانب پروردگار فرمان يافته بود تا آخرين رسالت خود را به انجام برساند و با معرفي جانشين خويش، خط رسالت را به رشته امامت و ولايت پيوند زند تا وظيفه رسالت را به خوبي ادا كرده باشد.
آن گاه تمام حاجياني كه غدير را ترك كرده بودند، فرا خوانده شدند و چون باقيمانده حاجيان از راه رسيدند، به فرمان پيامبرصلي الله عليه وآله وسلم از جهاز اشتران منبري فراهم آمد و آن حضرت بر فراز آن قرار گرفت … و دست عليعليه السلام را بالا برد و فرمود:
من كنت مولاه فعلي مولاه. اللّهم وال من والاه، وعاد من عاداه، وانصر من نصره، واخذل من خذله؛(337) هر كس من مولاي او هستم، اين علي مولاي اوست. بار الها، دوستان او را دوست بدار، دشمنان او را دشمن دار، ياريكنندگان او را ياري كن و آنان كه او را تنها واگذارند، تنهايشان گذار.
سپس آيه «اكمال دين» (338) را براي حاضران تلاوت فرمود و حاجيان راه شهرها و خانههاي خود را در پيش گرفتند تا آخرين پيام آسماني و جانشيني عليعليه السلام را به كسان خود برسانند.
