پیشگفتار
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و حبیبنا محمد و آله الطاهرین.
خداوند بزرگ را سپاس میگوییم که همة نعمتهای معنوی و مادی را به ما عنایت فرمود و ما را از امت برترین پیامبر و اولیای گرامیاش قرار داد و بهترین و کاملترین مکتب را نصیب ما فرمود.
پیامبر گرامی اسلام و اوصیای گرامیاش، تربیتیافتگان حقتعالی و حلقة اتصال و پیوند انسانها با خدای بزرگ بوده و در حقیقت صراط مستقیم و تنهاترین راه به سوی خداوند و کمال مطلقاند.
مَنْ اَرادَ اللهَ بَدَءَ بِکُمْ وَ مَنْ وَحَّدَهُ قَبِلَ عَنْکُمْ وَ مَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِکُمْ؛ هر کس ارادة خداشناسی و اشتیاق به خدا در دل یافت، به پیروی از شما یافت. و هر کس خدا را به یگانگی شناخت، به تعلیم شما پذیرفت. و هر کس خداطلب گردید، به توجه به شما گردید.
تأسی به این پیشوایان و پیروی از آنان، سرلوحة هدایت و کمال و سعادت انسانهاست و کنکاش در سیره و روش این هادیان بشر و تبیین آن، یکی از ضروریترین اسباب رشد و تعالی انسان است. از اینرو بر آن شدیم با بضاعت اندک خود، در جلساتی دوستانه، مباحثی پیرامون سیرة عملی و رفتاری این بزرگواران مطرح نموده و حاصل آن را در اختیار خوانندگان گرامی قرار دهیم.
در میان مباحث مطرح شده، سیرة حسن خلق و آموزههای رفتاری پیامبر اکرم و حضرات معصومین: در معاشرت با دیگران، از اهمیت ویژهای برخوردار بوده و تعالی جامعة اسلامی بیش از پیش نیازمند آن است.
پیامبر عزیز ما مظهر خلق و خوی زیبا بوده و خداوند آن حضرت را به این ویژگی ستوده است. «اِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیمٍ؛ به راستی تو دارای اخلاق بسیار بزرگوارانهای هستی.» و خود آن حضرت نیز هدف بعثت خود را نشر و ترویج اخلاق نیک بر شمرده و فرموده است:
