بسم الله الرحمن الرحیم
تفسیر امانت الهی
"إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَهَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولاً"(1) قرآن کریم می فرماید: ما امانتمان را عرضه کردیم برآسمان ها و زمین و کوه ها، آنها نتوانستند بار امانت ما را تحمل کنند.
آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه فال به نام من دیوانه زدند(2)
چه بود آن امانت سنگین که آسمان با این عظمت، زمین با این وسعت و کوه ها با این قدرت نتوانستند آن را حمل کنند؟ "الأمانه هی الصّلاه"(3)؛ آن امانت سنگین نماز بود؛ "وَاسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاهِ وَ إِنَّها لَکَبیرَهٌ إِلاَّ عَلَی الْخاشِعینَ"(4)؛ از روزه و نماز کمک بگیرید به درستی که نماز "لکبیره"، (نمی گوید روزه) به درستی که نماز عظیم است"إِلاَّ عَلَی الْخاشِعینَ"(5).
