جرعه نوشان ساغر عشق
علی رضا غضنفری
در نماز خم ابروی تو در یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد
نماز ، تجلی عبودیت مخلوق نسبت به خالق و رشته اتصال عبد با معبود است . آن چه که موجب تقرب انسان به خدا می شود و انسان خاکی را به اوج قله انسانیت می رساند نماز است .
در طول تاریخ هدف تمام انبیا و اولیای خدا عروج انسان به عالم الوهیت و چنگ زدن به دامن نماز این حبل المتین الهی بوده است . از جمله سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام که با به نمایش گذاردن زیباترین جلوه بندگی به وسیله نماز در سخت ترین شرایط جنگ در ظهر عاشورا ، کمال بندگی را به اوج خود رسانید ، اما من می خواهم نمونه های دیگری
از نماز را ترسیم کنم ، نماز کسانی که در راه عبودیت ، ره صد ساله را یک شبه پیمودند و تمام پیچ و خم های زندگی مادی را درنوردیدند و از همه علایق و دلبستگی ها رسته و به دوست پیوستند؛ نماز رزمندگان غیور هشت سال دفاع مقدس و شهیدان گران قدر میهن اسلامی مان را ، آنانی که در مسیر عشق به معبود ، یکه تاز میدان های نبرد بودند .
آن چیزی که در جبهه های ما بیش از هر چیز دیگر باعث پیروزی سپاه اسلام بر کفر می شد ، عبادت خالصانه رزمندگان و شهیدان ما بود که این عبادت در مرتبه اعلی در نماز تجلی می یافت . نمازی که از هر گونه شرک و ریا و خودنمایی به دور بود و جز رضایت خالق و رضوان خداوند چیز دیگری در آن دیده نمی شود .
بدون شک این نماز و عبادت عاشقانه سربازان پاک باخته امام خمینی بود که آن پیروزی های بزرگ و دشمن برانداز را در پی داشت ؛ وگرنه دشمن در مقابل ما مجهز به تمام سلاح های پیشرفته بود :
