مقدمه
ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم غم هجران تو را چاره زجایی بکنیم
سایه طائر ک_م حوصله، ک_اری ن_کند طلب از س_ایه میمون ه_مایی ب_کنیم
حافظ
یکی از جلوه های محبت و حکمت الهی وجود امامی صالح و معصوم در میان انسان هاست تا انسان را از بیراهه رفتن نجات دهد و یکایک آنها را به سرمنزل مقصود برساند چراکه عقل بشری هرگز جوابگوی نیازهای او نبوده است. پروردگار این نعمت را به انسان بخشیده و پیامبران و یازده چراغ هدایت را در دسترس بشریت قرار داد اما مردم با ظلمی که در حق خود نمودند و مصابیح هدایت را شکستند باعث شد که هدایت گر دوازدهم به امر الهی در پرده غیبت قرار گیرد و دسترسی به آن امام همام به آسانی زمان حضور میسر نباشد.
ناگفته پیدا است که انسان ها در برابر حجت غایب از نظر وظیفه دارند تلاش کنند که پروردگار متعال آن چه از غیبت باقی مانده بر آنها ببخشاید و این دوران مصیبت بار به سرآید که از جمله ی آنها دعا برای تعجیل در ظهور آن عزیز در پرده است.
بسیار کم پیش می آید که در گرفتاری و تنگناهای زندگی دست به دعا برنداریم و از درگاه ایزد منان گشایش کارمان را نخواهیم اما در پدیده غیبت بسیار از دعا غفلت شده است و شاید دلیلش این باشد که عمق فاجعه غیبت را درک نکرده ایم یا با دعاهای وارد شده در این زمینه آشنایی نداریم یا به دلیل ضعف بنیه علمی درک مفاهیم ادعیه برایمان امکان نداشته است.
