فهرست
- کتاب آداب غذا خوردن
- اشاره
- باب اول:دربارۀ وظایف کسی که تنها غذا می خورد
- اشاره
- دستۀ اول:آداب و وظایف پیش از خوردن غذا که هفت چیز است: (2)
- 1-غذا علاوه بر حلال بودن،باید از راه حلال و موافق با سنت و پارسایی کسب و
- 2-شستن دست،
- 3-غذا را بر سفره ای که روی زمین گسترده است قرار دهند
- 5-از غذا خوردن نیّتش آن باشد که بدان وسیله توان اطاعت و بندگی خدا را پیدا
- 6-به مقدار موجود از روزی و غذا راضی باشد
- دستۀ دوم:
- اشاره
- [آداب نوشیدن آب]
- دستۀ سوم:
- اشاره
- 1-حق ندارد با حضور کسانی که به سبب زیادی عمر و داشتن فضل بیشتر بر او
- 2-موقع غذا نباید ساکت بمانند،
- 3-در ظرف غذا با رفیقش همراهی کند
- 4-لازم نباشد که رفیقش به او بگوید:بخور.
- 5-اشکالی ندارد که دستش را میان طشت بشوید
- 6-به همراهان نگاه نکند
- 7-کاری را که باعث انزجار دیگران است،انجام ندهد
- باب سومدر آداب غذا دادن به برادرانی که به دیدن انسان می آیند
- اشاره
- و اما آداب غذا خوردن:
- آداب پذیرایی:
- باب چهارم:در آداب مهمانی
- اشاره
- فضیلت مهمانی
- اما آوردن غذا پنج دستور دارد
- 1-زود آوردن غذا که نوعی احترام گذاشتن به مهمان است.
- 2-ترتیب خوراکیها.
- 3-از انواع غذاها بهترین آنها را مقدّم بدارد
- 4-غذاهای مختلف را پیش از آنکه بتوانند استفادۀ کامل ببرند،بر ندارد
- 5-به مقدار کفایت غذا حاضر کند،
- آداب بازگشت
- اشاره
- 1-میزبان باید تا در منزل با مهمان بیرون رود
- 2-مهمان،خوشحال برگردد،
- 3-بدون رضایت و اجازۀ صاحبخانه بیرون نرود
- 1-«از ابراهیم نخعی روایت کرده اند که می گفت:خوردن چیزی در بازار
- 2-«علی(علیه السلام)فرموده است:هر کس ناشتای خویش را با نمک شروع کند،
- 3-حجّاج به یکی از اطبّا گفت:چیزی به من بگو که به آن پایبند باشم
- 4-در خبر آمده است:«آب نیاشامیدن در شب باعث بیماری و شام نخوردن
- 5-پرهیز برای آدم سالم زیان بخش است،
- 6-مستحب است برای صاحبان عزا و خانوادۀ میّت غذا ببرند،
- 7-نباید در سر سفره ظالم حضور یابد
- 8-از فتح موصلی نقل کرده اند که به قصد دیدار بشر حافی بر او وارد شد.
- 9-یکی از بزرگان گوید:خوردن غذا چهار نوع است:
- اشاره
- باب اول:در تشویق به ازدواج و یا ترک آن
- اشاره
- ترغیب به ازدواج
- اشاره
- اخباری که به ازدواج تشویق می کند
- در اعراض از ازدواج
- اشاره
- سود و زیان ازدواج
- اشاره
- فایدۀ اوّل-فرزند هدف اصلی ازدواج است
- فایدۀ سوم-آرامش نفس و مأنوس ساختن آن با همنشینی
- فایدۀ چهارم-خاطر جمع بودن از ادارۀ منزل،
- فایدۀ پنجم-مجاهدت و ریاضت نفس از طریق رعایت
- آفتهای ازدواج
- اشاره
- 1-مهم ترین آفت آن ناتوانی بر کسب حلال است،
- آفت دوّم،کوتاهی از ادای حقوق
- آفت سوّم که در مرتبۀ پایین تر از آفات اول و دوم قرار دارد،آن است که زن و
- باب دوم
- اشاره
- امّا عقد و ارکان و شرائط آن
- اشاره
- نوع اوّل که به منظور حلیّت است،باید زن از موانع نکاح بر کنار باشد
- امّا خصلتهایی که باعث سعادت زندگی است
- 1-زن صالح و دیندار باشد.
- 2-خوش خویی
- غزالی گوید:3-زیبایی که خود مطلوب و قابل توجه است،
- 5-زن،اولادآور باشد.
- 7-زن باید نسیبه،یعنی از خانواده خیر و صلاح باشد،
- 8-زن از خویشاوندان نزدیک نباشد،
- باب سوم
- اشاره
- امّا شوهر:باید در دوازده مورد اعتدال و ادب را رعایت کند:
- اوّل،ولیمه:
- دوم،خوشرفتاری با زنان
- سوم،علاوه بر تحمّل آزار زن،با او بیشتر خوشرفتاری و مهربانی کند
- ششم،میانه روی در خرج؛
- هفتم،باید شوهر مسائل و احکام حیض را به مقداری که زن تکلیف واجبش را
- هشتم،هرگاه مردی چندین زن داشته باشد،باید عدالت را در میان آنها رعایت
- نهم،در نافرمانی زنان،
- غزالی گوید:«دوازدهم درباره»
- قسم دوم از این باب دربارۀ حقوق شوهر بر زن و بیان کافی راجع به آن
- اشاره
- اشاره
- پاسخ به اشکال
- اشاره
- عقد بیع و شرائط آن
- [ارکان عقد بیع]
- اشاره
- رکن اوّل-عاقد.
- رکن دوّم مورد عقد،
- اوّل-آن که عین مال باشد،
- دوّم-آن که دارای منفعت حلالی باشد که مقصود عقلاست.
- سوم-مورد معامله مملوکی باشد که ملکیّت آن کامل باشد
- چهارم-مال مورد معامله معلوم باشد،
- پنجم-آنکه به طور محسوس و از نظر شرعی بر تسلیم کالای مورد معامله قادر
- ششم-این که مال مورد فروش را قبض کند،
- هفتم-آن که پیش از جدا شدن فروشنده و خریدار،کالای مورد معامله را اگر نقد
- هشتم-آن که معامله نباید از دو طرف مدّت دار باشد
- نهم-آن که رأس المال از نظر مقدار و نقد و نسیه بودن معلوم باشد
- غزالی گوید:«رکن سوّم،اجرای صیغۀ عقد است،
- ربا و تحریم آن
- بیع سلم و شرائط آن
- اشاره
- غزالی می گوید:«شرط اول،آن است که اصل مال مورد معامله از روی علم به مثل
- دوّم،آن است که رأس المال مورد معامله را در مجلس عقد پیش از این که مجلس
- سوّم،آن که مال مورد بیع سلم،از چیزهایی باشد که تعریف اوصاف آن ممکن
- چهارم،اوصاف چیزهایی را که قابل توصیفند،به طور کامل بیان کنند
- پنجم،آن که مدت را-اگر مدّت دار است-معیّن کند
- ششم،مال مورد معاملۀ سلم از چیزهایی باشد که در سر آمد وقت بتواند آن را
- هفتم،آن که محلّ تسلیم را در مواردی که مقصود بدان وسیله فرق می کند باید نام
- هشتم،آن که مورد معامله را به عین مخصوصی،مقیّد نسازد
- نهم،هرگاه که اصل مال ربوی باشد بیع سلم در مال ربوی درست نیست
- اجاره و احکام آن
- قراض و احکام آن
- غزالی گوید:«عقد ششم،شرکت است
- فصل
- باب سوم«در بیان عدالت در معامله و اجتناب از ظلم»
- باب چهارماحسان در معامله
- اشاره
- اوّل،در مغبون ساختن یکدیگر،
- دوّم،در تحمل غبن؛
- سوم،دریافت کامل بهای کالا و سایر مطالبات و احسان در آن،
- [چهارم ادا کردن دین]
- [پنجم قبول اقاله]
- [ششم نسیه دادن به تهیدستان]
- باب پنجم
- غزالی گوید:«سوّم،آن که بازار دنیا او را از بازار آخرت باز ندارد؛
- غزالی گوید:«چهارم آن که به این مقدار اکتفا نکند،بلکه در بازار نیز همواره به
- پنجم،زیاد به بازار و تجارت حریص نباشد؛
- غزالی گوید:«ششم،این که نباید به دوری کردن از حرام اکتفا کند،
- هفتم،شایسته است تا تمام جنبه های معامله خود را با هر یک از طرفهای معامله
- اشاره
- باب اوّل:در فضیلت حلال و مذمّت حرام
- اشاره
- فضیلت حلال و مذمت حرام
- انواع حلال و راههای درآمد آن
- اشاره
- بخش اول:
- بخش دوم:
- بیان درجات حلال و حرام
- نمونه های درجات چهارگانه در پارسایی و شواهد آنها
- اشاره
- منشأ پیدایش شبهه پنج تاست
- منشأ اوّل:شک در سببی است که باعث حلال و حرام می شود
- منشاء دوم شبهه:
- منشأ سوّم:
- منشأ چهارم شبهه:
- اشاره
- مسئله:هرگاه در دست کسی حلال و حرام،یا شبهه ای باشد
- مسئله:مال حرامی که در دست شخص است،
- مسئله:هرگاه حرام یا مال شبهه در دست پدر و مادر کسی باشد،
- مسئله:هر که در اختیارش مال حرام محض باشد،
- مسئله:هر که برای انجام حج واجب با مالی که شبهه دارد بیرون رود
- باب ششم:موارد حلال و حرام در ارتباط با سلاطین ظالم
- اشاره
- فصل
- فصل
- اشاره
- حالت دوّم:
- حالت سوم:
- فصل
- فصل
- باب هفتم:در مسائل متفرّقه ای که بسیار مورد نیازند
- اشاره
- اشاره
- باب اوّل:در فضیلت انس و برادری و شرائط و درجات و فوائد آن
- اشاره
- فصل
- اشاره
- بیان معنای برادری در راه خدا و تشخیص آن از برادری به خاطر دنیا
- اشاره
- اما قسم اوّل:یعنی دوست داشتن انسانی به خاطر خودش.
- قسم دوم:آن است که او را دوست می دارد برای این که از طریق او به چیز
- قسم چهارم:آن است که انسان برای خدا و در راه خدا کسی را دوست بدارد،
- بیان خشم و کین در راه خدا
- بیان مراتب کسانی که در راه خدا دشمنی می ورزند و چگونگی
- صفاتی که در مورد انتخاب رفیق باید رعایت شود.
- باب دوم:دربارۀ حقوق برادری و رفاقت
- اشاره
- حق اوّل:حق در مال.
- حق دوم:کمک به شخص،در برآوردن حاجتها
- حق سوم:این حق مربوط به زبان است؛
- حق چهارم:حق بر زبان به سخن گفتن است.
- حق پنجم:گذشت از لغزشها و خطاهاست؛
- حق ششم:برای برادر دینی در زمان حیات و پس از مرگش دعا کنی
- حق هفتم:وفاداری و صمیمیت،
- حق هشتم:سبک گرفتن و ایجاد تکلیف نکردن است؛
- خاتمۀ این باب
- باب سوم:در حق مسلمان،خویشان،همسایگان و
- اشاره
- حقوق مسلمانان
- اشاره
- حقوق نزدیکان و خویشاوندان
- حقوق پدر و مادر و فرزند
- حقوق زرخرید(برده)
- فصل
سایز
اندازه متن
محتوایی برای این صفحه وجود ندارد.
فهرست
- کتاب آداب غذا خوردن
- اشاره
- باب اول:دربارۀ وظایف کسی که تنها غذا می خورد
- اشاره
- دستۀ اول:آداب و وظایف پیش از خوردن غذا که هفت چیز است: (2)
- 1-غذا علاوه بر حلال بودن،باید از راه حلال و موافق با سنت و پارسایی کسب و
- 2-شستن دست،
- 3-غذا را بر سفره ای که روی زمین گسترده است قرار دهند
- 5-از غذا خوردن نیّتش آن باشد که بدان وسیله توان اطاعت و بندگی خدا را پیدا
- 6-به مقدار موجود از روزی و غذا راضی باشد
- دستۀ دوم:
- اشاره
- [آداب نوشیدن آب]
- دستۀ سوم:
- اشاره
- 1-حق ندارد با حضور کسانی که به سبب زیادی عمر و داشتن فضل بیشتر بر او
- 2-موقع غذا نباید ساکت بمانند،
- 3-در ظرف غذا با رفیقش همراهی کند
- 4-لازم نباشد که رفیقش به او بگوید:بخور.
- 5-اشکالی ندارد که دستش را میان طشت بشوید
- 6-به همراهان نگاه نکند
- 7-کاری را که باعث انزجار دیگران است،انجام ندهد
- باب سومدر آداب غذا دادن به برادرانی که به دیدن انسان می آیند
- اشاره
- و اما آداب غذا خوردن:
- آداب پذیرایی:
- باب چهارم:در آداب مهمانی
- اشاره
- فضیلت مهمانی
- اما آوردن غذا پنج دستور دارد
- 1-زود آوردن غذا که نوعی احترام گذاشتن به مهمان است.
- 2-ترتیب خوراکیها.
- 3-از انواع غذاها بهترین آنها را مقدّم بدارد
- 4-غذاهای مختلف را پیش از آنکه بتوانند استفادۀ کامل ببرند،بر ندارد
- 5-به مقدار کفایت غذا حاضر کند،
- آداب بازگشت
- اشاره
- 1-میزبان باید تا در منزل با مهمان بیرون رود
- 2-مهمان،خوشحال برگردد،
- 3-بدون رضایت و اجازۀ صاحبخانه بیرون نرود
- 1-«از ابراهیم نخعی روایت کرده اند که می گفت:خوردن چیزی در بازار
- 2-«علی(علیه السلام)فرموده است:هر کس ناشتای خویش را با نمک شروع کند،
- 3-حجّاج به یکی از اطبّا گفت:چیزی به من بگو که به آن پایبند باشم
- 4-در خبر آمده است:«آب نیاشامیدن در شب باعث بیماری و شام نخوردن
- 5-پرهیز برای آدم سالم زیان بخش است،
- 6-مستحب است برای صاحبان عزا و خانوادۀ میّت غذا ببرند،
- 7-نباید در سر سفره ظالم حضور یابد
- 8-از فتح موصلی نقل کرده اند که به قصد دیدار بشر حافی بر او وارد شد.
- 9-یکی از بزرگان گوید:خوردن غذا چهار نوع است:
- اشاره
- باب اول:در تشویق به ازدواج و یا ترک آن
- اشاره
- ترغیب به ازدواج
- اشاره
- اخباری که به ازدواج تشویق می کند
- در اعراض از ازدواج
- اشاره
- سود و زیان ازدواج
- اشاره
- فایدۀ اوّل-فرزند هدف اصلی ازدواج است
- فایدۀ سوم-آرامش نفس و مأنوس ساختن آن با همنشینی
- فایدۀ چهارم-خاطر جمع بودن از ادارۀ منزل،
- فایدۀ پنجم-مجاهدت و ریاضت نفس از طریق رعایت
- آفتهای ازدواج
- اشاره
- 1-مهم ترین آفت آن ناتوانی بر کسب حلال است،
- آفت دوّم،کوتاهی از ادای حقوق
- آفت سوّم که در مرتبۀ پایین تر از آفات اول و دوم قرار دارد،آن است که زن و
- باب دوم
- اشاره
- امّا عقد و ارکان و شرائط آن
- اشاره
- نوع اوّل که به منظور حلیّت است،باید زن از موانع نکاح بر کنار باشد
- امّا خصلتهایی که باعث سعادت زندگی است
- 1-زن صالح و دیندار باشد.
- 2-خوش خویی
- غزالی گوید:3-زیبایی که خود مطلوب و قابل توجه است،
- 5-زن،اولادآور باشد.
- 7-زن باید نسیبه،یعنی از خانواده خیر و صلاح باشد،
- 8-زن از خویشاوندان نزدیک نباشد،
- باب سوم
- اشاره
- امّا شوهر:باید در دوازده مورد اعتدال و ادب را رعایت کند:
- اوّل،ولیمه:
- دوم،خوشرفتاری با زنان
- سوم،علاوه بر تحمّل آزار زن،با او بیشتر خوشرفتاری و مهربانی کند
- ششم،میانه روی در خرج؛
- هفتم،باید شوهر مسائل و احکام حیض را به مقداری که زن تکلیف واجبش را
- هشتم،هرگاه مردی چندین زن داشته باشد،باید عدالت را در میان آنها رعایت
- نهم،در نافرمانی زنان،
- غزالی گوید:«دوازدهم درباره»
- قسم دوم از این باب دربارۀ حقوق شوهر بر زن و بیان کافی راجع به آن
- اشاره
- اشاره
- پاسخ به اشکال
- اشاره
- عقد بیع و شرائط آن
- [ارکان عقد بیع]
- اشاره
- رکن اوّل-عاقد.
- رکن دوّم مورد عقد،
- اوّل-آن که عین مال باشد،
- دوّم-آن که دارای منفعت حلالی باشد که مقصود عقلاست.
- سوم-مورد معامله مملوکی باشد که ملکیّت آن کامل باشد
- چهارم-مال مورد معامله معلوم باشد،
- پنجم-آنکه به طور محسوس و از نظر شرعی بر تسلیم کالای مورد معامله قادر
- ششم-این که مال مورد فروش را قبض کند،
- هفتم-آن که پیش از جدا شدن فروشنده و خریدار،کالای مورد معامله را اگر نقد
- هشتم-آن که معامله نباید از دو طرف مدّت دار باشد
- نهم-آن که رأس المال از نظر مقدار و نقد و نسیه بودن معلوم باشد
- غزالی گوید:«رکن سوّم،اجرای صیغۀ عقد است،
- ربا و تحریم آن
- بیع سلم و شرائط آن
- اشاره
- غزالی می گوید:«شرط اول،آن است که اصل مال مورد معامله از روی علم به مثل
- دوّم،آن است که رأس المال مورد معامله را در مجلس عقد پیش از این که مجلس
- سوّم،آن که مال مورد بیع سلم،از چیزهایی باشد که تعریف اوصاف آن ممکن
- چهارم،اوصاف چیزهایی را که قابل توصیفند،به طور کامل بیان کنند
- پنجم،آن که مدت را-اگر مدّت دار است-معیّن کند
- ششم،مال مورد معاملۀ سلم از چیزهایی باشد که در سر آمد وقت بتواند آن را
- هفتم،آن که محلّ تسلیم را در مواردی که مقصود بدان وسیله فرق می کند باید نام
- هشتم،آن که مورد معامله را به عین مخصوصی،مقیّد نسازد
- نهم،هرگاه که اصل مال ربوی باشد بیع سلم در مال ربوی درست نیست
- اجاره و احکام آن
- قراض و احکام آن
- غزالی گوید:«عقد ششم،شرکت است
- فصل
- باب سوم«در بیان عدالت در معامله و اجتناب از ظلم»
- باب چهارماحسان در معامله
- اشاره
- اوّل،در مغبون ساختن یکدیگر،
- دوّم،در تحمل غبن؛
- سوم،دریافت کامل بهای کالا و سایر مطالبات و احسان در آن،
- [چهارم ادا کردن دین]
- [پنجم قبول اقاله]
- [ششم نسیه دادن به تهیدستان]
- باب پنجم
- غزالی گوید:«سوّم،آن که بازار دنیا او را از بازار آخرت باز ندارد؛
- غزالی گوید:«چهارم آن که به این مقدار اکتفا نکند،بلکه در بازار نیز همواره به
- پنجم،زیاد به بازار و تجارت حریص نباشد؛
- غزالی گوید:«ششم،این که نباید به دوری کردن از حرام اکتفا کند،
- هفتم،شایسته است تا تمام جنبه های معامله خود را با هر یک از طرفهای معامله
- اشاره
- باب اوّل:در فضیلت حلال و مذمّت حرام
- اشاره
- فضیلت حلال و مذمت حرام
- انواع حلال و راههای درآمد آن
- اشاره
- بخش اول:
- بخش دوم:
- بیان درجات حلال و حرام
- نمونه های درجات چهارگانه در پارسایی و شواهد آنها
- اشاره
- منشأ پیدایش شبهه پنج تاست
- منشأ اوّل:شک در سببی است که باعث حلال و حرام می شود
- منشاء دوم شبهه:
- منشأ سوّم:
- منشأ چهارم شبهه:
- اشاره
- مسئله:هرگاه در دست کسی حلال و حرام،یا شبهه ای باشد
- مسئله:مال حرامی که در دست شخص است،
- مسئله:هرگاه حرام یا مال شبهه در دست پدر و مادر کسی باشد،
- مسئله:هر که در اختیارش مال حرام محض باشد،
- مسئله:هر که برای انجام حج واجب با مالی که شبهه دارد بیرون رود
- باب ششم:موارد حلال و حرام در ارتباط با سلاطین ظالم
- اشاره
- فصل
- فصل
- اشاره
- حالت دوّم:
- حالت سوم:
- فصل
- فصل
- باب هفتم:در مسائل متفرّقه ای که بسیار مورد نیازند
- اشاره
- اشاره
- باب اوّل:در فضیلت انس و برادری و شرائط و درجات و فوائد آن
- اشاره
- فصل
- اشاره
- بیان معنای برادری در راه خدا و تشخیص آن از برادری به خاطر دنیا
- اشاره
- اما قسم اوّل:یعنی دوست داشتن انسانی به خاطر خودش.
- قسم دوم:آن است که او را دوست می دارد برای این که از طریق او به چیز
- قسم چهارم:آن است که انسان برای خدا و در راه خدا کسی را دوست بدارد،
- بیان خشم و کین در راه خدا
- بیان مراتب کسانی که در راه خدا دشمنی می ورزند و چگونگی
- صفاتی که در مورد انتخاب رفیق باید رعایت شود.
- باب دوم:دربارۀ حقوق برادری و رفاقت
- اشاره
- حق اوّل:حق در مال.
- حق دوم:کمک به شخص،در برآوردن حاجتها
- حق سوم:این حق مربوط به زبان است؛
- حق چهارم:حق بر زبان به سخن گفتن است.
- حق پنجم:گذشت از لغزشها و خطاهاست؛
- حق ششم:برای برادر دینی در زمان حیات و پس از مرگش دعا کنی
- حق هفتم:وفاداری و صمیمیت،
- حق هشتم:سبک گرفتن و ایجاد تکلیف نکردن است؛
- خاتمۀ این باب
- باب سوم:در حق مسلمان،خویشان،همسایگان و
- اشاره
- حقوق مسلمانان
- اشاره
- حقوق نزدیکان و خویشاوندان
- حقوق پدر و مادر و فرزند
- حقوق زرخرید(برده)
- فصل
اطلاعات کتاب
عنوان: راه روشن: ترجمه المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء جلد 3
نویسنده: محمدبن مرتضی معروف به مولی محسن فیض کاشانی
ناشر: بنیاد پژوهش های اسلامی
تعداد صفحات: 551
جلد: 1
موضوعات: اخلاق, عرفان, اسلام