فهرست
- مقدمه
- اشاره
- امر اول:در موضوع و حد و غرض هر علمی است
- اشاره
- واسطه در عروض،واسطه در ثبوت،واسطه در اثبات
- موضوع هر علمی متحد است با موضوعات مسائل آن
- اقسام نه گانه عوارضی که حمل می شوند بر موضوع
- اشکال بر مصنف که اکثر عوارض علوم ذاتی نیستند
- تمایز علوم بغرض آن علم است نه بموضوع یا محمول
- هر علمی با علم دیگر یکی از نسب اربعه را دارد
- باطل بودن تمایز علوم بموضوع یا محمول
- قانون الواحد لا یصدر الا من الواحد
- تعدد غرض هر علمی بتعدد انواع موضوعات علم است
- ممکن است تمایز علوم بغیر غرض باشد
- بحث در موضوع اصول خصوص ادله اربعه نیست
- مجهول بودن موضوع علم اصول بدون انواع آن
- رد قول مرحوم شیخ انصاری در موضوع علم اصول
- موضوع بحث علم اصول بناء عقلاء و عام است
- وجوه اولویت تعریف مصنف بر قول مشهور
- بودن اصول عملیه از موضوع علم اصول
- اشکال بر تعریف قول مصنف
- امر دوم:در وضع است
- معانی سه گانه ای که شده برای وضع الفاظ
- دلالت الفاظ بر معانی ذاتی نیست
- تقسیم وضع بر چهار قسم
- جواب اشکال بعض اعلام بر وضع عام و موضوع له خاص
- امکان وضع خاص و موضوع له عام
- ادله عام بودن موضوع له در حروف مثل وضع
- رد قول صاحب فصول در معانی حرفیه
- تصور و صوره ذهنیه جزء معانی حرفیه نیست
- در اقسام سه گانه کلی
- اشکال مترادف بودن اسم و حرف و جواب آن
- شرط کردن واضع در استعمال اسم و حرف
- اتحاد معنای خبر و انشاء
- وجود ذهنی یا خارجی احتیاج بتشخص دارد
- ملخص معانی اسمیه و حرفیه
- اشکال بر قول مصنف بر اتحاد معنای اسم و حرف
- امر سوم تحقیق در معانی حرفیه و مختار آن
- اشاره
- در معنای مجاز لغوی و مجاز عقلی و فرق بینهما
- در عدد علاقه ها بیست پنج گانه مجاز لغوی
- امر چهارم استعمال لفظ در نوع و صنف و مثل و شخص
- اشاره
- اشکال وارده در استعمال لفظ در شخصی
- بیان اشکالات استعمال لفظ در لفظ
- جواب اشکال دو جزء بودن قضیه
- در آنکه استعمال لفظ در لفظ حاکی نمی خواهد
- در شامل شدن حکم قضیه نفس خودش را
- اطلاق لفظ اراده نوع و شخصی آن را
- اشکالات پنجگانه بر استعمال لفظ در لفظ
- امر پنجم دلالات سه گانه لفظ بر معانی خود
- اشاره
- دلالت الفاظ بر معانی تصوریه است نه تصدیقیه
- حکایت از شیخ الرئیس و محقق طوسی در باب دلالت الفاظ
- دلالت تصدیقه الفاظ تابع اراده متکلم است
- تحقیق در موضوع له الفاظ و آنکه دلالت تصدیقیه است
- امر ششم در وضع مرکبات و هیئات و مفردات الفاظ است
- اشاره
- در وضع شخصی و نوعی الفاظ و اشکال در آن
- امر هفتم در معنای تبادر و اشکال در آن
- اشاره
- معنای تبادر و آنکه اصاله عدم القرینه در شک در مراد است
- در عدم صحه سلب و فرق بین حمل ذاتی و حمل شایع صناعی
- اشکال در صحه سلب و عدم آن
- در اطراد و عدم آن و اشکال در آن
- امر هشتم احوالات پنجگانه برای لفظ
- امر نهم در ثبوت حقیقت شرعیه و عدم آن
- اشاره
- در اشکالات بر وضع معاطاتی
- در معنای تعیینی و تعینی و معاطاتی
- در ثبوت حقیقت شرعیه و اشکال در آن
- در استعمال الفاظ عبادات در معانی لغویه
- در اشکال اتحاد معانی لغویه و شرعیه
- اشکال بر استعمال الفاظ عبادات در معانی لغویه
- بیان ثبوت حقیقت شرعیه در زمان شارع مقدس
- تعارض استصحابین با مثبتیت آن
- امر دهم صحیح و اعم
- اختلاف در الفاظ عبادات که وضع برای صحیح است یا اعم
- تصویر نزاع بنا بر قول عدم حقیقت شرعیه
- تصویر نزاع قول باقلانی
- اتحاد معنای صحیح نزد تمام علماء
- صحیح و فساد از امور اضافیه می باشند
- لازم است قدر جامع برای دو قولین
- اشکال بر جامع صحیحی چه مرکب باشد و چه بسیط
- عدم جریان برائت بنا بر جامع بسیط
- در اشکالات بر جامع بسیط
- در قاعده الواحد لا یصدر الا من الواحد بر جامع صحیحی
- جامع اول اعمیها و رد آن
- اشاره
- اشکالات وارده بر جامع اول اعمیها
- جامع دوم اعمیها و رد آن
- جامع سوم اعمیها که موضوع له آن وضع اعلام شخصیه است
- جامع چهارم اعمیها که موضوع له آن وضع معاجین است
- اشاره
- جامع پنجم اعمیها که موضوع له نظیر اوزان و مقادیر است
- تحقیق در جامع اعمی و حق در آن
- در آنکه وضع و موضوع له در الفاظ عبادات عام است
- جواز تمسک باطلاق لفظی حتی بنا بر صحیحی
- جواز تمسک باطلاق مقامی حتی بنا بر صحیحی
- جواز تمسک باطلاق در جایی است که مولا در مقام بیان باشد
- در آنکه اوامر روی صحیح موضوعات است و لو اعمی باشیم
- جواب دو اشکال بر اعمیها و انحلال علم اجمالی
- ثمره بین صحیحی و اعمی و اشکال در آن
- ادله صحیحیها و رد آنها
- دلیل اول صحیحیها تبادر
- دلیل دوم صحیحیها صحت سلب لفظ از نوع فاسد آن
- دلیل سوم صحیحیها اخبار و آثار صحیح از آنها است
- اشاره
- جواب ادله صحیحیها و مورد اصاله الحقیقه
- دلیل چهارم صحیحیها و رد آن
- ادله اعمیها از تبادر و صحه سلب و صحه تقسیم و غیره
- دلیل بر اعمیها روایه بنی الاسلام علی الخمس
- تمسک اعمیها باخبار و رد آن
- امر بنذر موجب محال بودن متعلق آن نمی شود
- در آنکه نذر و امثال آن ثمره بحث اصول نمی شود
- در صحیح و اعم اسامی معاملات است
- اختلاف شرع و عرف در مصادیق معاملات
- در تمسک باطلاق سبب بر مسبب و بالعکس
- وضع الفاظ معاملات در صحیح موجب اجمال نمی شود
- شک در معنای بیع عرفا شک در معنای شرعی می شود
- موضوع مرکب از اجزاء و شرائط وجودی و عدمی می باشد
- دخیل بودن اجزاء و شرایط در صدق موضوع
- استحباب بعض اشیاء در واجب یا در مستحب
- در خصوصیاتی که دخیل در موضوع صحیحی است
- امر یازدهم در اشتراک است و تعیین موضوع آن
- اشاره
- در بیان امکان اشتراک لفظی است
- در عدم تناهی الفاظ و معانی
- امر دوازدهم استعمال لفظ در اکثر از معنی
- اشاره
- وجه امتناع استعمال لفظ در اکثر از معنی
- رد صاحب معالم در جواز استعمال لفظ در اکثر از معنی
- در حقیقت و مجاز تثنیه و جمع است
- اشکال هفت یا هفتاد معانی بر قرآن و رد آن
- اخبار در عظمت قرآن و انطباق آن بر تمام ازمان
- ادله وقوع استعمال لفظ در اکثر از معنی
- امر سیزدهم بحث در مشتق است
- اشاره
- انواع اتحاد مشتق با ذات
- عموم نزاع در مشتق و لو جامد یا عرضی باشد
- اشکال بر مصنف در حرمت زوجه کبیره اولی ایضا
- فائده بحث مشتق در زوجه کبیره و صغیره
- در اشکال در اسم زمان که ذات منقضی است
- خروج افعال و مصادر از بحث مشتق
- دلالت نداشتن فعل بر زمان برخلاف نحویین
- در کلی بودن حرف و اسم در موضوع له
- قصد آلی و استقلالی در حرف و اسم از عوارض معنی است
- در اختلاف مبادی مشتقات حرفه و ملکه و فعلیا
- مراد از حال،حال تلبس است نه حال نطق
- اصل در مسئله مشتق نیست
- عدم جریان استصحاب در شبهات مفهومیه
- ادله حقیقت بودن مشتق فیمن تلبس بالمبدا
- اشکال بر صحه سلب و جواب آن
- ادله اعمیها از تبادر و جواب آن
- دلیل سوم اعمیها اخبار لا ینال عهدی الظالمین
- اوصاف عناوین موضوعات بر سه قسمت است
- لیاقت نداشتن ظالم بر منصب امامت
- بحث مفهوم مشتق آیا بسیط است یا مرکب
- معتبر نبودن مفهوم شیئی یا مصداق آن در مشتق
- در آنکه ناطق فصل حقیقی نیست در منطق
- بیان وصف عنوانی بر ذات موضوع بقول شیخ و فارابی
- رد صاحب فصول که تمام قضایا را بضروریه برگردانیده
- در آنکه گرفتن مفهوم شیئی در مشتق ضروری است
- فرق بین مشتق و مبدأ آنکه مصدر باشد
- رد صاحب فصول در فرق بین مشتق و مبدئه
- ملاک حمل اتحاد و اختلاف موضوع و محمول است
- حمل صفات الهی بر ذات اقدس
- تلبس مشتق به مبدأ لازم است در صدق حقیقت
- صدق مشتق بر ذات الهی عرفی است و الا بی معنی است
- مقصد اول در اوامر است و در آن چند فصل است
- فصل اول در چیزهائی است که متعلق به ماده امر است
- جهت اول:معانی لفظ امر
- اشاره
- اشتباه معانی ماده امر بمصداق آن
- جهه ثانیه:اعتبار علو در معنای حقیقی ماده امر
- جهه ثالثه:ادله حقیقت بودن ماده امر در وجوب
- جهه رابعه:در طلب و اراده است
- اشاره
- تقسیم موجود بذهنی و خارجی و اعتباری
- در اتحاد معنای طلب و اراده معنا و انشاء و خارجا
- بیان اختلاف دواعی در انشاءات
- فرق بین صفات ذات الهی و صفات فعل
- در معنای کلام نفسی و مفاسد آن
- تجزیه جمله خبریه بر نه قسم و تجزیه جمله انشائیه
- ادله کلام نفسی اشاعره و رد آنها
- روایه داله بر آنکه خدای تعالی متکلم است و تکلم حادث است
- در مختلف بودن معنای طلب و اراده و عدم اتحاد آنها
- تحقیق در معانی انشائیه و حق در آنها
- تحقیق در معنای جمله خبریه و حق در آن
- مسئله جبر در اعمال بندگان و مقدمه نافعه قبل از آن
- ادله اختیاری بودن نفس اراده بر هر فعلی
- مدرک اختیاری بودن نفس اراده بر افعال
- رد ادله اول و دوم جبریها
- رد معنای ظلم و لوازمات جبر در اعمال
- دلیل کسانی که می گویند اراده اختیاری نیست و رد آن
- رد کسانی که می گویند ترجیح بلا مرجح محال است
- اراده ازلیه الهی موجب جبر در اعمال نمی شود
- علم ازلی الهی موجب جبر در اعمال بندگان
- در بیان شبهه مفوضه و مفاسد آن
- در آنکه ممکنات در وجود و بقاء هر دو احتیاج به علت دارند
- در معانی پنجگانه برای امر بین امرین
- ششم قول علامه مرحوم مجلسی در معنای امر بین امرین
- رد اشعار جبری خیام باشعار مرحوم محقق طوسی
- قول مصنف قلم اینجا رسید و سر بشکست و جواب آن
- سعادت و شقاوت ذاتی انسان نیست و ادله آن
- در طلب و اراده است
سایز
اندازه متن
محتوایی برای این صفحه وجود ندارد.
فهرست
- مقدمه
- اشاره
- امر اول:در موضوع و حد و غرض هر علمی است
- اشاره
- واسطه در عروض،واسطه در ثبوت،واسطه در اثبات
- موضوع هر علمی متحد است با موضوعات مسائل آن
- اقسام نه گانه عوارضی که حمل می شوند بر موضوع
- اشکال بر مصنف که اکثر عوارض علوم ذاتی نیستند
- تمایز علوم بغرض آن علم است نه بموضوع یا محمول
- هر علمی با علم دیگر یکی از نسب اربعه را دارد
- باطل بودن تمایز علوم بموضوع یا محمول
- قانون الواحد لا یصدر الا من الواحد
- تعدد غرض هر علمی بتعدد انواع موضوعات علم است
- ممکن است تمایز علوم بغیر غرض باشد
- بحث در موضوع اصول خصوص ادله اربعه نیست
- مجهول بودن موضوع علم اصول بدون انواع آن
- رد قول مرحوم شیخ انصاری در موضوع علم اصول
- موضوع بحث علم اصول بناء عقلاء و عام است
- وجوه اولویت تعریف مصنف بر قول مشهور
- بودن اصول عملیه از موضوع علم اصول
- اشکال بر تعریف قول مصنف
- امر دوم:در وضع است
- معانی سه گانه ای که شده برای وضع الفاظ
- دلالت الفاظ بر معانی ذاتی نیست
- تقسیم وضع بر چهار قسم
- جواب اشکال بعض اعلام بر وضع عام و موضوع له خاص
- امکان وضع خاص و موضوع له عام
- ادله عام بودن موضوع له در حروف مثل وضع
- رد قول صاحب فصول در معانی حرفیه
- تصور و صوره ذهنیه جزء معانی حرفیه نیست
- در اقسام سه گانه کلی
- اشکال مترادف بودن اسم و حرف و جواب آن
- شرط کردن واضع در استعمال اسم و حرف
- اتحاد معنای خبر و انشاء
- وجود ذهنی یا خارجی احتیاج بتشخص دارد
- ملخص معانی اسمیه و حرفیه
- اشکال بر قول مصنف بر اتحاد معنای اسم و حرف
- امر سوم تحقیق در معانی حرفیه و مختار آن
- اشاره
- در معنای مجاز لغوی و مجاز عقلی و فرق بینهما
- در عدد علاقه ها بیست پنج گانه مجاز لغوی
- امر چهارم استعمال لفظ در نوع و صنف و مثل و شخص
- اشاره
- اشکال وارده در استعمال لفظ در شخصی
- بیان اشکالات استعمال لفظ در لفظ
- جواب اشکال دو جزء بودن قضیه
- در آنکه استعمال لفظ در لفظ حاکی نمی خواهد
- در شامل شدن حکم قضیه نفس خودش را
- اطلاق لفظ اراده نوع و شخصی آن را
- اشکالات پنجگانه بر استعمال لفظ در لفظ
- امر پنجم دلالات سه گانه لفظ بر معانی خود
- اشاره
- دلالت الفاظ بر معانی تصوریه است نه تصدیقیه
- حکایت از شیخ الرئیس و محقق طوسی در باب دلالت الفاظ
- دلالت تصدیقه الفاظ تابع اراده متکلم است
- تحقیق در موضوع له الفاظ و آنکه دلالت تصدیقیه است
- امر ششم در وضع مرکبات و هیئات و مفردات الفاظ است
- اشاره
- در وضع شخصی و نوعی الفاظ و اشکال در آن
- امر هفتم در معنای تبادر و اشکال در آن
- اشاره
- معنای تبادر و آنکه اصاله عدم القرینه در شک در مراد است
- در عدم صحه سلب و فرق بین حمل ذاتی و حمل شایع صناعی
- اشکال در صحه سلب و عدم آن
- در اطراد و عدم آن و اشکال در آن
- امر هشتم احوالات پنجگانه برای لفظ
- امر نهم در ثبوت حقیقت شرعیه و عدم آن
- اشاره
- در اشکالات بر وضع معاطاتی
- در معنای تعیینی و تعینی و معاطاتی
- در ثبوت حقیقت شرعیه و اشکال در آن
- در استعمال الفاظ عبادات در معانی لغویه
- در اشکال اتحاد معانی لغویه و شرعیه
- اشکال بر استعمال الفاظ عبادات در معانی لغویه
- بیان ثبوت حقیقت شرعیه در زمان شارع مقدس
- تعارض استصحابین با مثبتیت آن
- امر دهم صحیح و اعم
- اختلاف در الفاظ عبادات که وضع برای صحیح است یا اعم
- تصویر نزاع بنا بر قول عدم حقیقت شرعیه
- تصویر نزاع قول باقلانی
- اتحاد معنای صحیح نزد تمام علماء
- صحیح و فساد از امور اضافیه می باشند
- لازم است قدر جامع برای دو قولین
- اشکال بر جامع صحیحی چه مرکب باشد و چه بسیط
- عدم جریان برائت بنا بر جامع بسیط
- در اشکالات بر جامع بسیط
- در قاعده الواحد لا یصدر الا من الواحد بر جامع صحیحی
- جامع اول اعمیها و رد آن
- اشاره
- اشکالات وارده بر جامع اول اعمیها
- جامع دوم اعمیها و رد آن
- جامع سوم اعمیها که موضوع له آن وضع اعلام شخصیه است
- جامع چهارم اعمیها که موضوع له آن وضع معاجین است
- اشاره
- جامع پنجم اعمیها که موضوع له نظیر اوزان و مقادیر است
- تحقیق در جامع اعمی و حق در آن
- در آنکه وضع و موضوع له در الفاظ عبادات عام است
- جواز تمسک باطلاق لفظی حتی بنا بر صحیحی
- جواز تمسک باطلاق مقامی حتی بنا بر صحیحی
- جواز تمسک باطلاق در جایی است که مولا در مقام بیان باشد
- در آنکه اوامر روی صحیح موضوعات است و لو اعمی باشیم
- جواب دو اشکال بر اعمیها و انحلال علم اجمالی
- ثمره بین صحیحی و اعمی و اشکال در آن
- ادله صحیحیها و رد آنها
- دلیل اول صحیحیها تبادر
- دلیل دوم صحیحیها صحت سلب لفظ از نوع فاسد آن
- دلیل سوم صحیحیها اخبار و آثار صحیح از آنها است
- اشاره
- جواب ادله صحیحیها و مورد اصاله الحقیقه
- دلیل چهارم صحیحیها و رد آن
- ادله اعمیها از تبادر و صحه سلب و صحه تقسیم و غیره
- دلیل بر اعمیها روایه بنی الاسلام علی الخمس
- تمسک اعمیها باخبار و رد آن
- امر بنذر موجب محال بودن متعلق آن نمی شود
- در آنکه نذر و امثال آن ثمره بحث اصول نمی شود
- در صحیح و اعم اسامی معاملات است
- اختلاف شرع و عرف در مصادیق معاملات
- در تمسک باطلاق سبب بر مسبب و بالعکس
- وضع الفاظ معاملات در صحیح موجب اجمال نمی شود
- شک در معنای بیع عرفا شک در معنای شرعی می شود
- موضوع مرکب از اجزاء و شرائط وجودی و عدمی می باشد
- دخیل بودن اجزاء و شرایط در صدق موضوع
- استحباب بعض اشیاء در واجب یا در مستحب
- در خصوصیاتی که دخیل در موضوع صحیحی است
- امر یازدهم در اشتراک است و تعیین موضوع آن
- اشاره
- در بیان امکان اشتراک لفظی است
- در عدم تناهی الفاظ و معانی
- امر دوازدهم استعمال لفظ در اکثر از معنی
- اشاره
- وجه امتناع استعمال لفظ در اکثر از معنی
- رد صاحب معالم در جواز استعمال لفظ در اکثر از معنی
- در حقیقت و مجاز تثنیه و جمع است
- اشکال هفت یا هفتاد معانی بر قرآن و رد آن
- اخبار در عظمت قرآن و انطباق آن بر تمام ازمان
- ادله وقوع استعمال لفظ در اکثر از معنی
- امر سیزدهم بحث در مشتق است
- اشاره
- انواع اتحاد مشتق با ذات
- عموم نزاع در مشتق و لو جامد یا عرضی باشد
- اشکال بر مصنف در حرمت زوجه کبیره اولی ایضا
- فائده بحث مشتق در زوجه کبیره و صغیره
- در اشکال در اسم زمان که ذات منقضی است
- خروج افعال و مصادر از بحث مشتق
- دلالت نداشتن فعل بر زمان برخلاف نحویین
- در کلی بودن حرف و اسم در موضوع له
- قصد آلی و استقلالی در حرف و اسم از عوارض معنی است
- در اختلاف مبادی مشتقات حرفه و ملکه و فعلیا
- مراد از حال،حال تلبس است نه حال نطق
- اصل در مسئله مشتق نیست
- عدم جریان استصحاب در شبهات مفهومیه
- ادله حقیقت بودن مشتق فیمن تلبس بالمبدا
- اشکال بر صحه سلب و جواب آن
- ادله اعمیها از تبادر و جواب آن
- دلیل سوم اعمیها اخبار لا ینال عهدی الظالمین
- اوصاف عناوین موضوعات بر سه قسمت است
- لیاقت نداشتن ظالم بر منصب امامت
- بحث مفهوم مشتق آیا بسیط است یا مرکب
- معتبر نبودن مفهوم شیئی یا مصداق آن در مشتق
- در آنکه ناطق فصل حقیقی نیست در منطق
- بیان وصف عنوانی بر ذات موضوع بقول شیخ و فارابی
- رد صاحب فصول که تمام قضایا را بضروریه برگردانیده
- در آنکه گرفتن مفهوم شیئی در مشتق ضروری است
- فرق بین مشتق و مبدأ آنکه مصدر باشد
- رد صاحب فصول در فرق بین مشتق و مبدئه
- ملاک حمل اتحاد و اختلاف موضوع و محمول است
- حمل صفات الهی بر ذات اقدس
- تلبس مشتق به مبدأ لازم است در صدق حقیقت
- صدق مشتق بر ذات الهی عرفی است و الا بی معنی است
- مقصد اول در اوامر است و در آن چند فصل است
- فصل اول در چیزهائی است که متعلق به ماده امر است
- جهت اول:معانی لفظ امر
- اشاره
- اشتباه معانی ماده امر بمصداق آن
- جهه ثانیه:اعتبار علو در معنای حقیقی ماده امر
- جهه ثالثه:ادله حقیقت بودن ماده امر در وجوب
- جهه رابعه:در طلب و اراده است
- اشاره
- تقسیم موجود بذهنی و خارجی و اعتباری
- در اتحاد معنای طلب و اراده معنا و انشاء و خارجا
- بیان اختلاف دواعی در انشاءات
- فرق بین صفات ذات الهی و صفات فعل
- در معنای کلام نفسی و مفاسد آن
- تجزیه جمله خبریه بر نه قسم و تجزیه جمله انشائیه
- ادله کلام نفسی اشاعره و رد آنها
- روایه داله بر آنکه خدای تعالی متکلم است و تکلم حادث است
- در مختلف بودن معنای طلب و اراده و عدم اتحاد آنها
- تحقیق در معانی انشائیه و حق در آنها
- تحقیق در معنای جمله خبریه و حق در آن
- مسئله جبر در اعمال بندگان و مقدمه نافعه قبل از آن
- ادله اختیاری بودن نفس اراده بر هر فعلی
- مدرک اختیاری بودن نفس اراده بر افعال
- رد ادله اول و دوم جبریها
- رد معنای ظلم و لوازمات جبر در اعمال
- دلیل کسانی که می گویند اراده اختیاری نیست و رد آن
- رد کسانی که می گویند ترجیح بلا مرجح محال است
- اراده ازلیه الهی موجب جبر در اعمال نمی شود
- علم ازلی الهی موجب جبر در اعمال بندگان
- در بیان شبهه مفوضه و مفاسد آن
- در آنکه ممکنات در وجود و بقاء هر دو احتیاج به علت دارند
- در معانی پنجگانه برای امر بین امرین
- ششم قول علامه مرحوم مجلسی در معنای امر بین امرین
- رد اشعار جبری خیام باشعار مرحوم محقق طوسی
- قول مصنف قلم اینجا رسید و سر بشکست و جواب آن
- سعادت و شقاوت ذاتی انسان نیست و ادله آن
- در طلب و اراده است
اطلاعات کتاب
عنوان: شرح فارسی کفایه الاصول آخوند خراسانی جلد 1
نویسنده: محمد حسین نجفی دولت آبادی اصفهانی
ناشر:
تعداد صفحات: 316
جلد: 1
موضوعات: آخوند, تفسیر, اصول فقه