فهرست
- کتاب القطع
- اشاره
- اشاره
- کفایت احتیاط در مقام عمل
- کفایت احتیاط در باب توصلیات
- بررسی کفایت احتیاط در باب معاملات
- معنای اعتبار جزم در باب معاملات
- بررسی احتیاط در باب عبادات
- اشاره
- لزوم تشریع از احتیاط در عبادات
- عدم تفصیل در حرمت تشریع
- معنای احتیاط در باب عبادات
- نسبت بین احتیاط و تشریع
- معنای بحث در جواز احتیاط در محل بحث
- تشابه محل بحث به باب اجتماع امر و نهی
- اشاره
- اعتبار قصد وجه و قصد تمییز در عبادات
- معنای قصد وجه
- عدم تطبیق دلیل با مدعای مستدل
- فرق بین قصد وجه و قصد تمییز
- لزوم دور از اخذ قصد قربت در متعلق امر نزد محقق خراسانی
- تمسّک به اطلاق مقامی
- اعتبار قصد قربت در عبادات و فرق آن با قصد وجه و تمییز
- اشاره
- حقیقت معنای اطاعت
- حقیقت اطاعت از نظر عقل
- عدم کفایت امتثال علمی اجمالی در صورت دخالت انبعاث در معنای اطاعت
- معنای اطاعت در باب توصلیات از نظر عقل
- دخالت بعث در معنای اطاعت از نظر وجود واقعی یا علمی
- عدم کفایت وجود علمی بعث برای انبعاث مکلف
- اشاره
- مراتب چهارگانه اطاعت یا امتثال
- اشاره
- امتثال تفصیلی
- امتثال علمی اجمالی
- امتثال ظنی
- امتثال احتمالی
- ترتب مراتب چهارگانه امتثال از نظر عقل
- عدم تقدم امتثال تفصیلی بر امتثال علمی اجمالی
- احتمال لعب به امر مولا در احتیاط
- انتخابی بودن کیفیت عبادت از نظر عبد
- اشاره
- اشاره
- امکان تعبّد به ظن
- بررسی امکان تعبّد به ظن
- معنای امکان
- دلیل مشهور بر امکان تعبّد به ظن
- اشکال«عدم الوجدان لا یدل علی عدم الوجود» و جواب آن
- عدم ثبوت بنای ابتدایی عقلا بر امکان اشیاء
- عدم وجود دلیل قطعی بر حجیت بنای عقلا در مقام
- عدم ترتّب ثمره بر محل بحث
- اشاره
- کلام محقق نائینی(ره) در امکان تشریعی
- برگشت امکان تشریعی به امکان ذاتی و امکان وقوعی
- عدم تلازم بین امکان شیء با وقوع آن
- کفایت وقوع تعبّد به ظن برای اثبات امکان آن
- اشاره
- دلایل(ابن قبه) بر امتناع تعبد به ظن
- دلیل اول(ابن قبه) بر امتناع تعبد به ظن
- معنای ملازمۀ بین اخبار عن الله با اخبار عن الرسول
- فرق بین اخبار عن الله با اخبار عن الرسول
- عدم جواز تمسک به اجماع در مسائل عقلیه
- برگشت حجیت اجماع منقول به حجیت خبر واحد
- اشاره
- لزوم تحلیل حرام و تحریم حلال از عمل به ظن
- توالی فاسد عمل به خبر واحد
- لزوم اجتماع مثلین یا ضدین از عمل به خبر واحد
- عدم تصور تضاد و تماثل در امور اعتباریه
- عدم تلازم بین جعل حجیت با جعل حکم
- اشاره
- لزوم القاء در مفسده و تفویت مصلحت از تعبد به ظنّ
- تبعیت احکام از مصالح و مفاسد
- نحوۀ جعل حجیت برای خبر واحد
- عدم لزوم القاء در مفسده و تفویت مصلحت طبق بعضی از مبانی
- مصلحت سلوکیه
- اشاره
- انفتاح باب علم
- لزوم تأیید حکم عقل به وجوب احتیاط از طرف شارع
- جواب از کلام(ابن قبه) در صورت انفتاح باب علم
- عدم امکان حصول احکام از طریق علم حتی در زمان حاضر
- مشکلات دسترسی به ائمه برای بیان احکام
- ارجاع دادن ائمه مردم را به بعضی از روات
- اشاره
- تعبّد به ظن در حال انسداد باب علم
- تعبّد به ظن در حال انسداد باب علم
- حکم عقل به لزوم احتیاط در حال انسداد باب علم
- دوران امر بین وجوب احتیاط و خروج بیشتر مردم از دین
- حکم عقل به عدم لزوم احتیاط تام در حال انسداد
- تسلیم شیخ انصاری(ره) نسبت به اشکال(ابن قبه) در حال انفتاح باب علم
- زمان انسداد باب علم و مصلحت سلوکیه شیخ
- اشاره
- مصلحت سلوکیه
- تصحیح تعبّد به امارات از طریق تصویب اشعری
- تصحیح تعبّد به امارات از طریق تصویب معتزلی
- تصحیح تعبّد به امارات از طریق مصلحت سلوکیه
- عدم وجود طریقه خاص برای شارع در افهام مقصود خود
- ملاک مراجعۀ عقلا به خبر واحد
- اشاره
- حقیقت عمل به اماره
- تشابه محل بحث به بحث تقلید در لزوم استناد عمل به اماره
- مجزی نبودن اماره در صورت کشف خلاف
- عدم اعتبار مصلحت سلوکیه نزد عقلا
- اشاره
- اشکال لزوم اجتماع حبّ و بغض از تعبّد به خبر واحد
- مراتب احکام شرعیه
- مراتب احکام شرعیه نزد محقق خراسانی(ره)
- خارج بودن مرتبۀ اقتضا از مراتب حکم
- متأخر بودن مرتبۀ تنجّز از اصل حکم
- خالی نبودن حکم از بعث و زجر
- اشاره
- روش شارع مقدس در مقام تقنین
- فرق بین ارادۀ استعمالیه و ارادۀ جدّیه
- معنای حکم انشائی و حکم فعلی
- برگشت دادن حکم انشائی به قضیۀ حقیقیه
- اشکالات برگشت دادن حکم انشائی به قضیۀ حقیقیه
- اشاره
- فرق بین حکم انشائی و حکم فعلی
- عدم تطبیق قضایای حقیقیه بر احکام غیر خطابی
- قلمرو ارادۀ جدّیه در احکام انشائیه
- اشکال اجتماع اراده و کراهت
- راه حل اجتماع اراده و کراهت
- اشاره
- جمع بین حکم ظاهری و واقعی
- لازمۀ ترک تعبّد به ظنّ
- ملاک عمل عقلا به خبر ثقه
- طریقۀ مرحوم شیخ(ره) برای جمع بین حکم ظاهری و حکم واقعی
- بقای فعلیت حکم واقعی
- تشابه محل بحث با بحث ترتب
- اشاره
- انکار حکم ظاهری در کلام محقق خراسانی(ره)
- عدم جعل تأسیسی از طرف شارع برای امارات
- استناد تجویز ترک واقع به شارع
- تغایر موضوع حکم ظاهری و حکم واقعی از نظر مرحوم فشارکی(ره)
- عدم دخالت حالات متأخره از حکم در حکم شرعی
- اشاره
- مناقشۀ مبنایی در کلام مرحوم فشارکی
- امکان تعلق امر به قصد قربت
- مقتضای مبنای ما در بحث جمع بین حکم ظاهری و واقعی
- خلط بین وجود خارجی و وجود ذهنی
- مبنایی بودن بحث جمع بین حکم ظاهری و حکم واقعی
- اشاره
- لزوم انقلاب شک به علم از تأخّر مشکوک از شک
- اشکال تأخّر قطع از حکم مقطوع
- لازمۀ عدم امکان اهمال در مقام ثبوت
- اشکال لزوم تصویب
- اشاره
- کیفیت جمع بین حکم ظاهری و واقعی از نظر محقق نائینی(ره)
- جمع بین حکم ظاهری و واقعی در مورد طرق و امارات
- وضعیه بودن حجیت و طریقیت
- ملاک عمل عقلا به امارات معتبره
- مشابهت قطع و امارات در جوّ شرع
- اشاره
- بررسی کلام نائینی(ره) در جمع بین حکم ظاهری و واقعی در طرق و امارات
- عدم ارتباط کاشفیت امارات به شارع
- بطلان مقایسۀ ظن معتبر با قطع
- فرق بین طریقیت قطع و طریقیت امارات
- راه جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول
- اشاره
- جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول محرزه نزد محقق نائینی(ره)
- برگشت اشکال جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول محرزه
- عدم توقف اشکال اجتماع حکم ظاهری و واقعی روی کلمۀ حکمین
- اشکال جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول غیر محرزه
- کیفیت جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول غیر محرزه
- کسر و انکسار شارع نسبت به مصالح در جمع بین حکم ظاهری و واقعی
- اشاره
- دو اعتبار داشتن شک در حکم واقعی از نظر محقق نائینی(ره)
- عدم منافات ایجاب احتیاط با حکم واقعی
- مقتضای واقعی حدیث رفع از نظر محقق نائینی(ره)
- تشابه حدیث رفع با قاعدۀ قبح عقاب بلابیان
- جمع بین حکم واقعی با قاعدۀ حلیت
- اشاره
- اشکال دو اعتبار داشتن شک در حکم واقعی
- معنای تقدم و تأخر رتبی
- لزوم ملاک داشتن تقدم و تأخر نزد فلاسفه
- عدم منتفی شدن ایجاب احتیاط در صورت تطابق آن با واقع
- اشکال اساسی در جمع بین حکم واقعی و قاعده حلیت و طهارت
- اشاره
- راه حل اجتماع حکم ظاهری و واقعی از طریق رعایت اهم و مهم
- لزوم احتیاط در شبهات و اشکالات آن
- مسلک عقلا در طرق و امارات
- اتحاد طریقه شارع با مسلک عقلا
- لازمۀ همیشگی بودن دین اسلام
- برگشت به بحث امکان تعبّد به امارات ظنیّه
- اشاره
- استدلال به قرآن برای اثبات حرمت تعبد به ظن مشکوک الحجیه
- معنای اذن در آیه شریفه مورد بحث
- استدلال به روایات برای اثبات حرمت تعبد به ظن مشکوک الحجیه
- ادعای بداهت حرمت تعبّد به ظن مشکوک الحجیه
- تمسک به عقل برای اثبات حرمت تعبد به ظن مشکوک الحجیه
- عدم تطبیق مدعای شیخ با دلیلشان
- تفکیک بین حجیت و عدم جواز استناد به شارع
- اشاره
- تسامحی بودن استعمال کلمۀ حجیت درباره ظن انسدادی بنابر حکومت
- معنای حجیت شک قبل الفحص در باب برائت
- معنای حجیت ایجاب احتیاط نزد اخباریین
- عدم حجیت شک و برگشت حجیت به علم اجمالی
- اشاره
- تمسک به استصحاب عدم حجیت برای اثبات حرمت تعبد به ظن
- اشکال شیخ(ره) به استصحاب عدم حجیت
- عدم نیاز به اثر شرعی با وجود حکم شرعی در استصحاب
- عدم اختصاص استصحاب در احکام شرعیه به احکام خمسه
- تقسیم اشیاء از نظر اثر آنها
- تقدّم استصحاب عدم حجیت بر قاعدۀ حرمت اسناد الی الله بغیر علم
- اشاره
- جمع بین کلام مرحوم آخوند و مرحوم شیخ در استصحاب عدم حجیت
- حقیقت تشریع
- معنای اسناد«ما لم یعلم من الله الی الله» و فرق آن با تشریع
- بررسی امارۀ مشکوکه الحجیه از جهت اسناد الی الله
- بررسی امارۀ مشکوکه الحجیه از جهت تشریع بودن
- اشاره
- حجیت ظواهر کلمات شارع
- عدم منجزّیت و معذّریت امارۀ مشکوکه الحجیه
- مقتضای مراجعه به عقل نسبت به امارۀ مشکوکه الحجیه
- اثبات حجیت ظواهر کلمات شارع
- خصوصیت کتاب الله
- اتکای عقلا بر ظواهر کلمات در تمام امورشان
- اشاره
- دلالات الفاظ
- انواع دلالات الفاظ
- دلالت تصوریه و شروط آن
- دلالت تصدیقیه و خصوصیات چهارگانۀ آن
- عدم اشتمال کلام بر قرینۀ متصله
- تفکیک بین ارادۀ استعمالیه با ارادۀ جدّیه
- عدم اشتمال کلام بر قرینۀ منفصله
- اشاره
- اثبات اصل صدور روایات از معصومین(علیهم السلام)
- عدم اشکال در صدور کتاب الله
- فهم مراد استعمالی الفاظ
- فهم جهت صدور روایات
- فرق بین هزل و تقیه
- اثبات تطبیق ارادۀ استعمالیه با ارادۀ جدّیه
- اشاره
- مقتضای اصل در شک در مراد استعمالی متکلم
- فرق بین مبنای مشهور و مقتضای تحقیق در شک در مراد استعمالی
- بررسی جریان اصاله عدم القرینه
- خلط بین مراد جدی و مراد استعمالی در کلام محقق خراسانی(ره)
- بررسی معنای اصاله الظهور
- خصوصیت کلمات معصومین از نظر جریان اصول لفظیه
- اشاره
- عدم تفاوت بین افادۀ ظن شخصی به مراد متکلم و عدم افاده
- عدم تفاوت بین«من قصد افهامه» و غیر او
- عدم تفاوت بین ظواهر کتاب و ظواهر روایات معصومین
- مقتضای مراجعه به عقلا در فهم ظهورات کلمات
- تفصیل بین«من قصد افهامه» و غیر آن
- دلیل اختصاص ظهورات به من قصد افهامه
- احتمال وجود قرینۀ حالیه برای من قصد افهامه
- اشاره
- عدم فرق بین«من قصد افهامه» و غیر آن از نظر بنای عقلا
- مؤیّد فقهی برای عدم فرق بین«من قصد افهامه» و غیر آن
- خلط بین مخاطب و«من قصد افهامه»
- هدف ائمه در افهام همه، حتی آیندگان
- بررسی حجیت ظواهر کتاب الله
- اشاره
- اتحاد رویۀ شارع در تفهیم و تفهم با مردم
- لازمۀ کتاب هدایت بودن قرآن و اتحاد شارع با مردم در تفهیم و تفهم
- ظاهر بودن الفاظ قرآن لازمۀ معجزه بودن آن
- بدیهی بودن ظهور آیات تحدّی
- ملازم بودن تحدّی با فهم ظهورات
- اشاره
- تمسّک به روایات برای اثبات حجیت ظواهر کتاب
- روایات آمره به عرضه اخبار بر قرآن
- خروج عام و خاص و مطلق و مقید از دائره مخالفت با ظهور
- توجیه حجیت کلام ائمه در صورت مخالفت با ظاهر قرآن
- ارجاع شروط بر قرآن
- استشهاد ائمه به ظاهر قرآن
- اشاره
- ادلۀ اخباریین بر انکار حجیت ظواهر کتاب
- روایات ناهیه از تفسیر قرآن به رأی
- خروج حمل لفظ بر معنای ظاهرش از تفسیر
- معنای تفسیر به رأی
- استدلال به قرآن برای انکار حجیت ظواهر آن
- عدم شمول کلمۀ متشابه نسبت به حمل لفظ بر معنای ظاهرش
- بطلان تمسک به ظاهر کتاب برای بطلان حجیت ظاهر آن
- اشاره
- اشتمال قرآن بر مطالب عالیه و غامضه
- برخورد ائمه با مدعیان تفسیر و فهم قرآن
- شرط عمل به ظاهر قرآن
- قابل فهم بودن کثیری از قرآن برای اکثر مردم
- اختصاص فهم تمام خصوصیات قرآن به ائمه معصومین(علیهم السلام)
- اشاره
- وجود علم اجمالی به مخصّصات و مقیّدات برای قرآن
- ادعای تحریف قرآن
- انکار محققین شیعه نسبت به مسألۀ تحریف قرآن
- اختلاف قراءات قرآن و عدم حجیت آن
- الاجماع
- اشاره
- حجیت اجماع
- بررسی حجیت اجماع منقول به خبر واحد
- سرّ قرار دادن اجماع در ردیف ادلۀ اربعه
- دلیل عامه بر حجیت اجماع
- تأمّل در حجیت خبر واحد در موضوعات
- معنای«لا تجتمع» طبق مناسبت حکم و موضوع
- اشاره
- کیفیت کشف اجماع از موافقت معصوم
- کشف رأی معصوم از طریق اجماع دخولی
- عدم زیان مخالفت معلوم الحال ها به اجماع دخولی
- اجماع تشرّفی
- وجه عدم حجیت اجماع تشرّفی
- اشاره
- خصوصیت اجماع لطفی
- معنای قاعده لطف
- عدم وجوب لطف بر امام معصوم(علیه السلام)
- کشف اجماع از وجود دلیل معتبر نزد مجمعین
- نرسیدن دلیل معتبر به دست متأخرین
- امکان عدم تمامیت دلیل معتبر قدما نزد متأخرین
- اشاره
- ملازمه عادیه بین قول مرئوسین و رضایت رئیس
- ملازمۀ عادیه بین قول علما و رضایت معصوم(علیه السلام)
- اشکال نائینی(ره) بر وجود ملازمه عادیه بین قول امام و علما و پاسخ آن
- تقسیم مسائل فقهیه نزد مرحوم آقای بروجردی
- قبول ملازمه عادیه بین قول علما و رضایت معصوم در مسائل اصلیه
- اشاره
- بنای عقلا
- بررسی شمول ادلۀ حجیت خبر واحد نسبت به نقل اجماع
- محدودیت بنای عقلا در عمل به خبر ثقه
- خصوصیت بنای عقلا در عمل به خبر ثقه
- عدم احراز بنای عقلا در عمل به اخبار غیر متعارفه
- عدم شمول بنای عقلا نسبت به نقل اجماع
- اشاره
- مقتضای رجوع به بنای عقلا در حجیت اجماع منقول
- انواع نقل اجماع از نظر نقل سبب و مسبب
- قسم نقل اجماع به صورت نقل سبب
- شمول بنای عقلا نسبت به نقل سبب در نقل اجماع
- اختلاف ناقل و منقول الیه در مقدار سببیت سبب در کشف قول امام(علیه السلام)
- اشکال محقق اصفهانی ره در صورت نقل جزء سبب
- عدم لزوم تمام العله برای مدلول های التزامی
- شهرت فتوایی، عملی و روائی
- اشاره
- حجیّت شهرت فتوایی و عملی
- بررسی حجیّت شهرت فتوائیه و شهرت عملی
- نسبت بین شهرت روائیه و شهرت فتوائیه
- معنای شهرت فتوائیه
- کیفیت تمسک به مقبوله ابن حنظله برای حجیت شهرت فتوائیه
- بررسی معنای«المجمع علیه» در مقبوله ابن حنظله
- قرائن بر مراد نبودن شهرت فتوائیه در مقبوله ابن حنظله
- اشاره
- مقتضای تعلیل در مقبولۀ عمر بن حنظله
- کاربرد شهرت روائیه
- اشکال تصور تعارض دو شهرت من حیث الفتوی
- کیفیت تصور دو شهرت متعارض من حیث الفتوی
- اشکال وجود روایت در شهرت فتوائیه
- اشعار وصف به علیّت
- القاء خصوصیت از شهرت روائیه
- اشاره
- شمول مقبوله ابن حنظله نسبت به شهرت فتوائیه
- استفادۀ حجیت شهرت فتوائیه از مقبولۀ عمر بن حنظله
- مقدار کاربرد مقبوله ابن حنظله نسبت به کتب فقهی قدما
- توسعۀ حجیت شهرت نسبت به شهرت فتوائیه نزد متأخرین
- خصوصیت تعلیل مقبوله ابن حنظله نزد محقق نائینی
- اشاره
- علم و اطمینان و«لا ریب فیه» عرفی
- عدم استفاده عموم از الف و لام«المجمع علیه»
- تمسک به اولویت شهرت فتوائیه و عدم تمامیت آن
- حجیت خبر واحد
- اشاره
- حجیت خبر واحد
- حجیت خبر واحد از اهم مسائل علم اصول
- اقسام ثلاثۀ خبر
- دخول خبر مستفیض در بحث خبر واحد
- کیفیت اصولی بودن بحث از مسأله خبر واحد
- توجیه صاحب فصول برای اصولی دانستن بحث خبر واحد
- مقدّم بودن بحث از دلیلیت دلیل بر بحث از خود دلیل
- توجیه مرحوم شیخ ره برای اصولی دانستن بحث خبر واحد
- تغییر در موضوع و محمول مسألۀ اصولی
- خروج ثبوت تکوینی سنّت از محل نزاع
- اشاره
- منکرین حجیت خبر واحد
- تمسّک منکرین حجیت خبر واحد به قرآن
- عدم اختصاص آیۀ«إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ» به امور اعتقادی
- تخصیص آیۀ«إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً» به ادله حجیت خبر واحد
- عدم ابای آیۀ«إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً» از تخصیص
- اشاره
- ورود و حکومت، تخصیص و تخصص
- ورود ادلۀ حجیت خبر واحد بر آیات ناهیه از اتباع ظن
- معنای تخصیص
- معنای تخصّص
- معنای ورود و فرق آن با حکومت
- معنای حکومت یک دلیل بر دلیل دیگر
- فرق بین حکومت و تخصیص
- اشاره
- ورود ادلۀ حجیت خبر واحد بر آیات ناهیه از اتباع غیر علم
- معنای علم مأخوذ در آیات ناهیه از اتباع غیر علم
- قطعی بودن خبر واحد از بعد دلیل حجیت آن
- تخصص داشتن ادله حجیت خبر واحد نسبت به آیات ناهیه
- جدا کردن ادلۀ حجیت خبر واحد از حیث تقدّم بر آیات ناهیه
- اشاره
- کیفیت تقدّم ادلۀ حجیت خبر واحد بر آیات ناهیه نزد محقق نائینی(ره)
- لزوم دور از رادعیت آیات ناهیه نسبت به سیره نزد محقق نائینی ره
- عدم استفادۀ القای احتمال خلاف از ادلۀ حجیت خبر واحد
- مقتضای حجیت امارات نزد شارع
- اشاره
- علت رجوع عقلا به خبر ثقه
- عدم لزوم دور از رادعیت آیات ناهیه نسبت به سیره عقلا
- تصور دور در صورت مخصص بودن سیره نسبت به آیات ناهیه
- فرق بین رادعیت و مخصصیت سیره نسبت به آیات ناهیه
- عدم تصور حکومت سیره نسبت به آیات ناهیه
- اشاره
- ادلۀ منکرین حجیت خبر واحد
- تمسک منکرین حجیت خبر واحد به روایات
- عدم امکان تمسک به خبر واحد برای نفی حجیت خبر واحد
- لازمۀ تواتر اجمالی
- معنای مخالفت خبر با کتاب الله
- جمع بین اخبار ناهیه از عمل به خبر واحد
- تمسک منکرین حجیت خبر واحد به اجماع
- جواب از تمسک منکرین حجیت خبر واحد به اجماع
- تمسک منکرین حجیت خبر واحد به عقل
- اشاره
- ادلۀ قائلین به حجیت خبر واحد
- تمسک قائلین حجیت خبر واحد به کتاب
- تمسک به مفهوم وصف در آیه نبأ برای حجیت خبر واحد
- عدم تمامیت تمسک به مفهوم وصف در آیۀ نبأ
- عدم استفاده شدن علیّت منحصره در مفهوم وصف
- فرق بین مفهوم شرط و مفهوم وصف
- اشاره
- احترازی بودن، اصل در قیود
- معنای احترازی بودن قید
- تمسک به مفهوم شرط در آیه نبأ
- شرط مفهوم داشتن قضیۀ شرطیه
- شبیه بودن آیۀ نبأ به مثال«ان رزقت ولدا فاختنه»
- کیفیت تصور مفهوم شرط در آیه نبأ نزد محقق خراسانی
- عدم ظهور آیه در کلام محقق خراسانی
- اشاره
- کلام محقق نائینی(ره) در تأیید مفهوم داشتن آیه نبأ
- عدم ظهور آیه نبأ در اعطای ضابطۀ کلیه
- اشکال تعدد جزاء عند تعدد شرط در آیۀ نبأ
- اشاره
- اشتراک خبر عادل و فاسق در علت مذکور در آیه نبأ
- علت ذکر کلمۀ فاسق در آیۀ نبأ
- جواب از اشکال ذکر علت در قضیه شرطیه در آیۀ نبأ
- تقدم مفهوم بر عمومیت علت
- مانعیت علت از انعقاد مفهوم
- جلوگیری از لزوم لغویت در مفهوم
- خروج نبأ علم آور از آیۀ نبأ و مفهوم نداشتن آیه در صورت تعارض
- اشاره
- حکومت مفهوم آیه نبأ بر تعلیل آیه نزد محقق نائینی(ره)
- عدم تلازم بین حجیت و علم تعبدی بودن چیزی
- ملاک عمل عقلا به خبر ثقه
- اشکال در اصل ثبوت مفهوم برای آیه نبأ
- لزوم دور از تقدم مفهوم بر علت نزد محقق اصفهانی(ره)
- اشاره
- معنا کردن جهالت در آیۀ نبأ به سفاهت
- شهادت کتب لغت و آیه بر معنای جهالت
- استعمال جهل در مقابل عقل در لسان شارع
- حصول تبیّن با قیام بیّنه مقام علم
- اشکال خروج مورد از حکم در صورت مفهوم داشتن آیۀ نبأ
- اشاره
- جواب محقق نائینی(ره) از اشکال خروج آیۀ نبأ از مورد خودش
- معنای اتحاد قضیۀ مفهومیه و منطوقیه در موضوع
- ملاک بودن عمل کردن به خبر فاسق برای ملامت در آیه نبأ
- حجیت قول عادل در موضوعات نزد عقلا
- عدم فرق بین خبر عادل در موضوعات و احکام در زمان نزول آیۀ نبأ
- اشاره
- اختصاص داشتن نبأ به امور خطیره و مهمه
- استعمال نبأ در مطلق خبر
- دخول مقام در امور مهمه
- اهمیت مطالعه و تدبّر در قرآن
- اشاره
- تعارض ادلۀ حجیت خبر واحد با آیات ناهیه از اتباع غیر علم
- اشکالات عمومی به مطلق ادلۀ حجیت خبر واحد
- اشکال تعارض آیات ناهیه از اتباع غیر علم با ادلۀ حجیت خبر واحد
- لزوم عدم حجیت خبر واحد از ادلۀ حجیت خبر واحد
- تعارض بین اجماع سید مرتضی(ره) و اجماع شیخ(ره) بر حجیت خبر واحد
- لازم آمدن عدم حجیت خبر سید از خود خبر سید مرتضی
- تقدیم عمل به تمام اخبار بر عمل به خبر سید
- عدم انحصار بین عمل به خبر سید و عمل به بقیه اخبار
- اشاره
- جواب مرحوم آخوند(ره) از اشکال شمول خبر سید نسبت به خود خبر سید
- اجماع سید بر عدم حجیت مطلق خبر واحد
- عدم شمول ادلۀ حجیت خبر واحد نسبت به اخبار مع الواسطه
- عدم انصراف ادله حجیت خبر واحد از اخبار مع الواسطه
- عدم وجود واسطه زیاد بین صاحبان کتب اربعه و ائمه معصومین(علیه السلام)
- اختصاص انصراف به ادله لفظیه
- اشاره
- عدم شمول ادلۀ حجیت خبر واحد نسبت به اخبار مع الواسطه
- عدم لزوم حکم شرعی بودن یا موضوع حکم شرعی بودن خبر
- منتهی شدن اخبار مع الواسطه به قول الامام
- شرط موضوع خارجی در صورت مخبربه واقع شدن
- لزوم استحاله از بودن«صدّق العادل» اثر شرعی برای خودش
- اشاره
- جواب مرحوم نائینی(ره) از تقریب سوم اشکال اخبار مع الواسطه
- عدم اختصاص جواب مرحوم نائینی(ره) به مبنای خودشان
- وجوب تقدّم موضوع بر حکم
- وجود اقرار بر اقرار و بیّنه بر بیّنه در فقه
- بودن ادلۀ حجیت خبر واحد بنحو قضیۀ حقیقیه
- اسقاط وسائط اخبار در نظر عرف
- اشاره
- استدلال به آیه نفر
- کیفیت استدلال به آیه نفر برای حجیت خبر واحد
- معنای استفهام و لیت و لعل درباره خداوند تعالی
- داعی انشای لیت و لعل درباره خداوند متعال
- طریقۀ استفادۀ وجوب حذر از آیۀ نفر نزد محقق خراسانی(ره)
- اشاره
- ملازمۀ بین محبوبیت حذر و وجوب آن
- استفادۀ وجوب حذر از لولای تحضیضیه
- کیفیت استفاده اطلاق وجوب حذر به دنبال انذار
- کیفیت استفادۀ حجیت خبر واحد فی الجمله از آیۀ نفر
- لزوم برگشت اجماع مرکب به اجماع بر عدم فصل
- عدم ملازمه بین رجحان حذر و وجوب آن
- اشاره
- طریقۀ استفادۀ وجوب از«لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ»
- عدم امکان تعلق خطاب به امور نفسانیه
- امکان ارادۀ حذر قلبی از«لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ»
- لزوم دقت بیشتر در آیات قرآن
- معنای متناسب با ظاهر آیۀ نفر
- تفسیر منقول از ابن عباس درباره آیۀ نفر و دلیل ضعف آن
- اشاره
- طریقۀ استفاده وجوب انذار در نظر محقق نائینی(ره)
- تمسک به اصاله العموم و اصاله الاطلاق و فرق آن
- عدم استفاده اطلاق وجوب قبول قول منذر از آیۀ نفر
- اصاله حمل المتکلم علی مقام البیان
- اشاره
- طریقه اثبات اطلاق وجوب تحذر در آیه نفر
- معنای اصل در مقام بیان بودن متکلم
- بررسی معنای آیه نفر با توجه به سیاق آن
- معنای تحذّر و معنای مناسب آن با آیه
- نفسانی بودن تحذّر
- شاهد بر عدم اطلاق وجوب حذر در آیۀ نفر
- استدلال به آیه نفر بر وجوب معرفت امام
- اشاره
- استدلال به آیۀ ذکر بر حجیت خبر واحد
- تمسک به آیۀ«فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ» برای حجیت خبر واحد
- اختصاص آیۀ ذکر به مسائل اعتقادی
- احتمال ثبوت نبّوت به خبر واحد
- دلالت آیه بر تحصیل علم و عدم کفایت ظن
- احتمال کفایت علم تعبّدی نزد محقق اصفهانی(ره)
- عدم تناسب علم تعبدی با علم وجدانی در«إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ»
- بعد مسألۀ تعبّد در ما نحن فیه
- اشاره
- تمسک به روایات برای حجیت خبر واحد
- کیفیت تمسک به اخبار علاجیه برای حجیت خبر واحد
- تمسک به روایات آمره به رجوع به ثقات
- روایات آمره به رجوع به افراد خاص
- روایات آمره به ضبط و حفظ احادیث
- اشکال تمسک به اخبار برای حجیت خبر واحد
- تواتر لفظی، معنوی، اجمالی
- اشاره
- انکار تواتر اجمالی از نظر محقق نائینی(ره)
- جواب نقضی به مرحوم نائینی(ره) از طریق علم اجمالی
- برگشت تواتر اجمالی به تواتر معنوی
- موارد استفادۀ از تواتر اجمالی
- بررسی تواتر معنوی و تحقق آن در طوایف اربعه روایات
- عدم فرق بین تواتر معنوی و تواتر اجمالی در ما نحن فیه
- اشاره
- قدر متیقن روایات داله بر حجیت خبر واحد نزد محقق نائینی(ره)
- قدر متیقن روایات داله بر حجیت خبر واحد نزد امام راحل(ره)
- احتمال دخالت خصوصیت کثرت نقل راوی
- توقف تمسک به اجماع منقول بر اثبات حجیت خبر واحد
- اشاره
- استدلال به اجماع بر حجیت خبر واحد
- تمسک به اجماع محصّل برای اثبات حجیت خبر واحد
- توقف اجماع محصّل بر تمامیت اجماع دخولی
- عدم اعتبار اجماع مدرکی
- تحصیل اجماع بر حجیت خبر واحد با فرض انسداد باب علم
- تمسک به اجماع عملی فقها برای اثبات حجیت خبر واحد
- عدم اعتبار اجماع عملی با وجود اختلاف در مبانی مجمعین
- اشاره
- استدلال به دلیل عقل بر حجیت خبر واحد
- اجماع عملی بر حجیت خبر واحد
- برگشت اجماع عملی به سیرۀ عقلا
- تمسک به دلیل عقل برای حجیت خبر واحد
- لازمۀ علم اجمالی به صدور بعضی از روایات
- برگشت دلیل عقل به اصاله الاشتغال
- ضرورت عمل به روایات برای به دست آوردن خصوصیات عبادات
- برگشت تقریر دوم دلیل عقل به اصاله الاحتیاط
- اشاره
- تمسک به حدیث ثقلین برای اثبات حجیت خبر واحد
- عدم تطبیق دلیل صاحب حاشیه در اثبات حجیت خبر واحد با مدعای ما
- برگشت دلیل صاحب حاشیه بر اثبات حجیت خبر واحد به دلیل اول و دوم
- توجیه مرحوم آخوند از کلام صاحب حاشیه برای اثبات حجیت خبر واحد
- وجوب اتباع مظنون السنه
- فرق بین قرآن و سنّت از نظر حجیت مظنه
- عدم اعتبار حصول ظن از خبر واحد
- اشاره
- استدلال به بنای عقلا بر حجیت خبر واحد
- تمسک به بنای عقلا برای حجیت خبر واحد
- قدمت بنای عقلا و مسائل عقلائیه
- عدم ردع شارع از بنای عقلا بر عمل به خبر ثقه
- احتمال رادعیت آیات ناهیه از اتباع غیر علم از بنای عقلا
- نیاز به رادع صریح از بنای عقلا بر عمل به خبر ثقه
- اشاره
- کفایت عدم ردع شارع از سیره عقلا بر عمل به خبر ثقه
- تأیید عملی ائمۀ نسبت به سیره عقلا بر عمل به خبر ثقه
- اهتمام ائمه(علیهم السلام) و روات به ضبط و نقل روایات
- استفاده تأیید سیره عقلا از برخورد ائمه با فقهای عامه
- کفایت ثبوت وثاقت نوعیه راوی
- اشاره
- توثیق خاص و توثیق عام اهل خبره نسبت به رواه
- کفایت توثیقات عامه نسبت به روات در صورت عدم معارض
- عدم حجیت خبر واحد در موضوعات
- عدم تمامیت دلیل انسداد بعد از تمامیت حجیت خبر واحد
- مباحث اصول عملیه اصل برائت
- اشاره
- اصول عملیه
- مباحث اصول عملیه
- فرق بین اصاله الطهاره و اصاله الحلیه
- ملاک عملی بودن یک اصل
- اقسام شک در تکلیف و اختلاف نظر شیخ(ره) و آخوند(ره)
- فرق بین شبهۀ حکمیه و موضوعیه
- اشاره
- اصاله البرائه
- محل نزاع بین اصولیین و اخباریین در باب برائت
- کیفیت وجود بیان در موارد اجرای برائت از نظر اخباریین
- وجود بیان در موارد شبهه محصوره
- محل اختلاف و اتفاق اخباریین و اصولیین در قاعده قبح عقاب بلا بیان
- مبحث اصاله البرائه
- تمسک به کتاب برای اثبات برائت
- اشکال به استدلال به آیۀ«وَ ما کُنّا مُعَذِّبِینَ» برای اثبات برائت
- عدم اختصاص آیه به امتهای گذشته
- اشاره
- استدلال به آیات بر اصاله البرائه
- عمومیت آیۀ«وَ ما کُنّا مُعَذِّبِینَ» نسبت به عذاب اخروی و دنیوی
- استدلال به اولویت قطعیه در آیۀ«وَ ما کُنّا مُعَذِّبِینَ»
- عدم ملازمه بین نبودن عذاب با عدم استحقاق آن
- ارادۀ نفی عذاب از کلمۀ نفی استحقاق عذاب در کلمات اصولیین
- اختصاص آیه به اتمام حجت بر امم سابقه
- کنایه بودن بعث رسل از بیان حکم
- اشاره
- تمسک به آیۀ«لا یُکَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاّ ما آتاها» برای اثبات برائت
- احتمالات موجوده در معنای آیۀ«لا یُکَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاّ ما آتاها»
- معنا کردن(ما) موصوله در آیه به معنای تکلیف
- معنا کردن(ما) موصوله به معنای مال
- معنا کردن مای موصوله در آیه به معنای فعل مکلف
سایز
اندازه متن
محتوایی برای این صفحه وجود ندارد.
فهرست
- کتاب القطع
- اشاره
- اشاره
- کفایت احتیاط در مقام عمل
- کفایت احتیاط در باب توصلیات
- بررسی کفایت احتیاط در باب معاملات
- معنای اعتبار جزم در باب معاملات
- بررسی احتیاط در باب عبادات
- اشاره
- لزوم تشریع از احتیاط در عبادات
- عدم تفصیل در حرمت تشریع
- معنای احتیاط در باب عبادات
- نسبت بین احتیاط و تشریع
- معنای بحث در جواز احتیاط در محل بحث
- تشابه محل بحث به باب اجتماع امر و نهی
- اشاره
- اعتبار قصد وجه و قصد تمییز در عبادات
- معنای قصد وجه
- عدم تطبیق دلیل با مدعای مستدل
- فرق بین قصد وجه و قصد تمییز
- لزوم دور از اخذ قصد قربت در متعلق امر نزد محقق خراسانی
- تمسّک به اطلاق مقامی
- اعتبار قصد قربت در عبادات و فرق آن با قصد وجه و تمییز
- اشاره
- حقیقت معنای اطاعت
- حقیقت اطاعت از نظر عقل
- عدم کفایت امتثال علمی اجمالی در صورت دخالت انبعاث در معنای اطاعت
- معنای اطاعت در باب توصلیات از نظر عقل
- دخالت بعث در معنای اطاعت از نظر وجود واقعی یا علمی
- عدم کفایت وجود علمی بعث برای انبعاث مکلف
- اشاره
- مراتب چهارگانه اطاعت یا امتثال
- اشاره
- امتثال تفصیلی
- امتثال علمی اجمالی
- امتثال ظنی
- امتثال احتمالی
- ترتب مراتب چهارگانه امتثال از نظر عقل
- عدم تقدم امتثال تفصیلی بر امتثال علمی اجمالی
- احتمال لعب به امر مولا در احتیاط
- انتخابی بودن کیفیت عبادت از نظر عبد
- اشاره
- اشاره
- امکان تعبّد به ظن
- بررسی امکان تعبّد به ظن
- معنای امکان
- دلیل مشهور بر امکان تعبّد به ظن
- اشکال«عدم الوجدان لا یدل علی عدم الوجود» و جواب آن
- عدم ثبوت بنای ابتدایی عقلا بر امکان اشیاء
- عدم وجود دلیل قطعی بر حجیت بنای عقلا در مقام
- عدم ترتّب ثمره بر محل بحث
- اشاره
- کلام محقق نائینی(ره) در امکان تشریعی
- برگشت امکان تشریعی به امکان ذاتی و امکان وقوعی
- عدم تلازم بین امکان شیء با وقوع آن
- کفایت وقوع تعبّد به ظن برای اثبات امکان آن
- اشاره
- دلایل(ابن قبه) بر امتناع تعبد به ظن
- دلیل اول(ابن قبه) بر امتناع تعبد به ظن
- معنای ملازمۀ بین اخبار عن الله با اخبار عن الرسول
- فرق بین اخبار عن الله با اخبار عن الرسول
- عدم جواز تمسک به اجماع در مسائل عقلیه
- برگشت حجیت اجماع منقول به حجیت خبر واحد
- اشاره
- لزوم تحلیل حرام و تحریم حلال از عمل به ظن
- توالی فاسد عمل به خبر واحد
- لزوم اجتماع مثلین یا ضدین از عمل به خبر واحد
- عدم تصور تضاد و تماثل در امور اعتباریه
- عدم تلازم بین جعل حجیت با جعل حکم
- اشاره
- لزوم القاء در مفسده و تفویت مصلحت از تعبد به ظنّ
- تبعیت احکام از مصالح و مفاسد
- نحوۀ جعل حجیت برای خبر واحد
- عدم لزوم القاء در مفسده و تفویت مصلحت طبق بعضی از مبانی
- مصلحت سلوکیه
- اشاره
- انفتاح باب علم
- لزوم تأیید حکم عقل به وجوب احتیاط از طرف شارع
- جواب از کلام(ابن قبه) در صورت انفتاح باب علم
- عدم امکان حصول احکام از طریق علم حتی در زمان حاضر
- مشکلات دسترسی به ائمه برای بیان احکام
- ارجاع دادن ائمه مردم را به بعضی از روات
- اشاره
- تعبّد به ظن در حال انسداد باب علم
- تعبّد به ظن در حال انسداد باب علم
- حکم عقل به لزوم احتیاط در حال انسداد باب علم
- دوران امر بین وجوب احتیاط و خروج بیشتر مردم از دین
- حکم عقل به عدم لزوم احتیاط تام در حال انسداد
- تسلیم شیخ انصاری(ره) نسبت به اشکال(ابن قبه) در حال انفتاح باب علم
- زمان انسداد باب علم و مصلحت سلوکیه شیخ
- اشاره
- مصلحت سلوکیه
- تصحیح تعبّد به امارات از طریق تصویب اشعری
- تصحیح تعبّد به امارات از طریق تصویب معتزلی
- تصحیح تعبّد به امارات از طریق مصلحت سلوکیه
- عدم وجود طریقه خاص برای شارع در افهام مقصود خود
- ملاک مراجعۀ عقلا به خبر واحد
- اشاره
- حقیقت عمل به اماره
- تشابه محل بحث به بحث تقلید در لزوم استناد عمل به اماره
- مجزی نبودن اماره در صورت کشف خلاف
- عدم اعتبار مصلحت سلوکیه نزد عقلا
- اشاره
- اشکال لزوم اجتماع حبّ و بغض از تعبّد به خبر واحد
- مراتب احکام شرعیه
- مراتب احکام شرعیه نزد محقق خراسانی(ره)
- خارج بودن مرتبۀ اقتضا از مراتب حکم
- متأخر بودن مرتبۀ تنجّز از اصل حکم
- خالی نبودن حکم از بعث و زجر
- اشاره
- روش شارع مقدس در مقام تقنین
- فرق بین ارادۀ استعمالیه و ارادۀ جدّیه
- معنای حکم انشائی و حکم فعلی
- برگشت دادن حکم انشائی به قضیۀ حقیقیه
- اشکالات برگشت دادن حکم انشائی به قضیۀ حقیقیه
- اشاره
- فرق بین حکم انشائی و حکم فعلی
- عدم تطبیق قضایای حقیقیه بر احکام غیر خطابی
- قلمرو ارادۀ جدّیه در احکام انشائیه
- اشکال اجتماع اراده و کراهت
- راه حل اجتماع اراده و کراهت
- اشاره
- جمع بین حکم ظاهری و واقعی
- لازمۀ ترک تعبّد به ظنّ
- ملاک عمل عقلا به خبر ثقه
- طریقۀ مرحوم شیخ(ره) برای جمع بین حکم ظاهری و حکم واقعی
- بقای فعلیت حکم واقعی
- تشابه محل بحث با بحث ترتب
- اشاره
- انکار حکم ظاهری در کلام محقق خراسانی(ره)
- عدم جعل تأسیسی از طرف شارع برای امارات
- استناد تجویز ترک واقع به شارع
- تغایر موضوع حکم ظاهری و حکم واقعی از نظر مرحوم فشارکی(ره)
- عدم دخالت حالات متأخره از حکم در حکم شرعی
- اشاره
- مناقشۀ مبنایی در کلام مرحوم فشارکی
- امکان تعلق امر به قصد قربت
- مقتضای مبنای ما در بحث جمع بین حکم ظاهری و واقعی
- خلط بین وجود خارجی و وجود ذهنی
- مبنایی بودن بحث جمع بین حکم ظاهری و حکم واقعی
- اشاره
- لزوم انقلاب شک به علم از تأخّر مشکوک از شک
- اشکال تأخّر قطع از حکم مقطوع
- لازمۀ عدم امکان اهمال در مقام ثبوت
- اشکال لزوم تصویب
- اشاره
- کیفیت جمع بین حکم ظاهری و واقعی از نظر محقق نائینی(ره)
- جمع بین حکم ظاهری و واقعی در مورد طرق و امارات
- وضعیه بودن حجیت و طریقیت
- ملاک عمل عقلا به امارات معتبره
- مشابهت قطع و امارات در جوّ شرع
- اشاره
- بررسی کلام نائینی(ره) در جمع بین حکم ظاهری و واقعی در طرق و امارات
- عدم ارتباط کاشفیت امارات به شارع
- بطلان مقایسۀ ظن معتبر با قطع
- فرق بین طریقیت قطع و طریقیت امارات
- راه جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول
- اشاره
- جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول محرزه نزد محقق نائینی(ره)
- برگشت اشکال جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول محرزه
- عدم توقف اشکال اجتماع حکم ظاهری و واقعی روی کلمۀ حکمین
- اشکال جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول غیر محرزه
- کیفیت جمع بین حکم ظاهری و واقعی در اصول غیر محرزه
- کسر و انکسار شارع نسبت به مصالح در جمع بین حکم ظاهری و واقعی
- اشاره
- دو اعتبار داشتن شک در حکم واقعی از نظر محقق نائینی(ره)
- عدم منافات ایجاب احتیاط با حکم واقعی
- مقتضای واقعی حدیث رفع از نظر محقق نائینی(ره)
- تشابه حدیث رفع با قاعدۀ قبح عقاب بلابیان
- جمع بین حکم واقعی با قاعدۀ حلیت
- اشاره
- اشکال دو اعتبار داشتن شک در حکم واقعی
- معنای تقدم و تأخر رتبی
- لزوم ملاک داشتن تقدم و تأخر نزد فلاسفه
- عدم منتفی شدن ایجاب احتیاط در صورت تطابق آن با واقع
- اشکال اساسی در جمع بین حکم واقعی و قاعده حلیت و طهارت
- اشاره
- راه حل اجتماع حکم ظاهری و واقعی از طریق رعایت اهم و مهم
- لزوم احتیاط در شبهات و اشکالات آن
- مسلک عقلا در طرق و امارات
- اتحاد طریقه شارع با مسلک عقلا
- لازمۀ همیشگی بودن دین اسلام
- برگشت به بحث امکان تعبّد به امارات ظنیّه
- اشاره
- استدلال به قرآن برای اثبات حرمت تعبد به ظن مشکوک الحجیه
- معنای اذن در آیه شریفه مورد بحث
- استدلال به روایات برای اثبات حرمت تعبد به ظن مشکوک الحجیه
- ادعای بداهت حرمت تعبّد به ظن مشکوک الحجیه
- تمسک به عقل برای اثبات حرمت تعبد به ظن مشکوک الحجیه
- عدم تطبیق مدعای شیخ با دلیلشان
- تفکیک بین حجیت و عدم جواز استناد به شارع
- اشاره
- تسامحی بودن استعمال کلمۀ حجیت درباره ظن انسدادی بنابر حکومت
- معنای حجیت شک قبل الفحص در باب برائت
- معنای حجیت ایجاب احتیاط نزد اخباریین
- عدم حجیت شک و برگشت حجیت به علم اجمالی
- اشاره
- تمسک به استصحاب عدم حجیت برای اثبات حرمت تعبد به ظن
- اشکال شیخ(ره) به استصحاب عدم حجیت
- عدم نیاز به اثر شرعی با وجود حکم شرعی در استصحاب
- عدم اختصاص استصحاب در احکام شرعیه به احکام خمسه
- تقسیم اشیاء از نظر اثر آنها
- تقدّم استصحاب عدم حجیت بر قاعدۀ حرمت اسناد الی الله بغیر علم
- اشاره
- جمع بین کلام مرحوم آخوند و مرحوم شیخ در استصحاب عدم حجیت
- حقیقت تشریع
- معنای اسناد«ما لم یعلم من الله الی الله» و فرق آن با تشریع
- بررسی امارۀ مشکوکه الحجیه از جهت اسناد الی الله
- بررسی امارۀ مشکوکه الحجیه از جهت تشریع بودن
- اشاره
- حجیت ظواهر کلمات شارع
- عدم منجزّیت و معذّریت امارۀ مشکوکه الحجیه
- مقتضای مراجعه به عقل نسبت به امارۀ مشکوکه الحجیه
- اثبات حجیت ظواهر کلمات شارع
- خصوصیت کتاب الله
- اتکای عقلا بر ظواهر کلمات در تمام امورشان
- اشاره
- دلالات الفاظ
- انواع دلالات الفاظ
- دلالت تصوریه و شروط آن
- دلالت تصدیقیه و خصوصیات چهارگانۀ آن
- عدم اشتمال کلام بر قرینۀ متصله
- تفکیک بین ارادۀ استعمالیه با ارادۀ جدّیه
- عدم اشتمال کلام بر قرینۀ منفصله
- اشاره
- اثبات اصل صدور روایات از معصومین(علیهم السلام)
- عدم اشکال در صدور کتاب الله
- فهم مراد استعمالی الفاظ
- فهم جهت صدور روایات
- فرق بین هزل و تقیه
- اثبات تطبیق ارادۀ استعمالیه با ارادۀ جدّیه
- اشاره
- مقتضای اصل در شک در مراد استعمالی متکلم
- فرق بین مبنای مشهور و مقتضای تحقیق در شک در مراد استعمالی
- بررسی جریان اصاله عدم القرینه
- خلط بین مراد جدی و مراد استعمالی در کلام محقق خراسانی(ره)
- بررسی معنای اصاله الظهور
- خصوصیت کلمات معصومین از نظر جریان اصول لفظیه
- اشاره
- عدم تفاوت بین افادۀ ظن شخصی به مراد متکلم و عدم افاده
- عدم تفاوت بین«من قصد افهامه» و غیر او
- عدم تفاوت بین ظواهر کتاب و ظواهر روایات معصومین
- مقتضای مراجعه به عقلا در فهم ظهورات کلمات
- تفصیل بین«من قصد افهامه» و غیر آن
- دلیل اختصاص ظهورات به من قصد افهامه
- احتمال وجود قرینۀ حالیه برای من قصد افهامه
- اشاره
- عدم فرق بین«من قصد افهامه» و غیر آن از نظر بنای عقلا
- مؤیّد فقهی برای عدم فرق بین«من قصد افهامه» و غیر آن
- خلط بین مخاطب و«من قصد افهامه»
- هدف ائمه در افهام همه، حتی آیندگان
- بررسی حجیت ظواهر کتاب الله
- اشاره
- اتحاد رویۀ شارع در تفهیم و تفهم با مردم
- لازمۀ کتاب هدایت بودن قرآن و اتحاد شارع با مردم در تفهیم و تفهم
- ظاهر بودن الفاظ قرآن لازمۀ معجزه بودن آن
- بدیهی بودن ظهور آیات تحدّی
- ملازم بودن تحدّی با فهم ظهورات
- اشاره
- تمسّک به روایات برای اثبات حجیت ظواهر کتاب
- روایات آمره به عرضه اخبار بر قرآن
- خروج عام و خاص و مطلق و مقید از دائره مخالفت با ظهور
- توجیه حجیت کلام ائمه در صورت مخالفت با ظاهر قرآن
- ارجاع شروط بر قرآن
- استشهاد ائمه به ظاهر قرآن
- اشاره
- ادلۀ اخباریین بر انکار حجیت ظواهر کتاب
- روایات ناهیه از تفسیر قرآن به رأی
- خروج حمل لفظ بر معنای ظاهرش از تفسیر
- معنای تفسیر به رأی
- استدلال به قرآن برای انکار حجیت ظواهر آن
- عدم شمول کلمۀ متشابه نسبت به حمل لفظ بر معنای ظاهرش
- بطلان تمسک به ظاهر کتاب برای بطلان حجیت ظاهر آن
- اشاره
- اشتمال قرآن بر مطالب عالیه و غامضه
- برخورد ائمه با مدعیان تفسیر و فهم قرآن
- شرط عمل به ظاهر قرآن
- قابل فهم بودن کثیری از قرآن برای اکثر مردم
- اختصاص فهم تمام خصوصیات قرآن به ائمه معصومین(علیهم السلام)
- اشاره
- وجود علم اجمالی به مخصّصات و مقیّدات برای قرآن
- ادعای تحریف قرآن
- انکار محققین شیعه نسبت به مسألۀ تحریف قرآن
- اختلاف قراءات قرآن و عدم حجیت آن
- الاجماع
- اشاره
- حجیت اجماع
- بررسی حجیت اجماع منقول به خبر واحد
- سرّ قرار دادن اجماع در ردیف ادلۀ اربعه
- دلیل عامه بر حجیت اجماع
- تأمّل در حجیت خبر واحد در موضوعات
- معنای«لا تجتمع» طبق مناسبت حکم و موضوع
- اشاره
- کیفیت کشف اجماع از موافقت معصوم
- کشف رأی معصوم از طریق اجماع دخولی
- عدم زیان مخالفت معلوم الحال ها به اجماع دخولی
- اجماع تشرّفی
- وجه عدم حجیت اجماع تشرّفی
- اشاره
- خصوصیت اجماع لطفی
- معنای قاعده لطف
- عدم وجوب لطف بر امام معصوم(علیه السلام)
- کشف اجماع از وجود دلیل معتبر نزد مجمعین
- نرسیدن دلیل معتبر به دست متأخرین
- امکان عدم تمامیت دلیل معتبر قدما نزد متأخرین
- اشاره
- ملازمه عادیه بین قول مرئوسین و رضایت رئیس
- ملازمۀ عادیه بین قول علما و رضایت معصوم(علیه السلام)
- اشکال نائینی(ره) بر وجود ملازمه عادیه بین قول امام و علما و پاسخ آن
- تقسیم مسائل فقهیه نزد مرحوم آقای بروجردی
- قبول ملازمه عادیه بین قول علما و رضایت معصوم در مسائل اصلیه
- اشاره
- بنای عقلا
- بررسی شمول ادلۀ حجیت خبر واحد نسبت به نقل اجماع
- محدودیت بنای عقلا در عمل به خبر ثقه
- خصوصیت بنای عقلا در عمل به خبر ثقه
- عدم احراز بنای عقلا در عمل به اخبار غیر متعارفه
- عدم شمول بنای عقلا نسبت به نقل اجماع
- اشاره
- مقتضای رجوع به بنای عقلا در حجیت اجماع منقول
- انواع نقل اجماع از نظر نقل سبب و مسبب
- قسم نقل اجماع به صورت نقل سبب
- شمول بنای عقلا نسبت به نقل سبب در نقل اجماع
- اختلاف ناقل و منقول الیه در مقدار سببیت سبب در کشف قول امام(علیه السلام)
- اشکال محقق اصفهانی ره در صورت نقل جزء سبب
- عدم لزوم تمام العله برای مدلول های التزامی
- شهرت فتوایی، عملی و روائی
- اشاره
- حجیّت شهرت فتوایی و عملی
- بررسی حجیّت شهرت فتوائیه و شهرت عملی
- نسبت بین شهرت روائیه و شهرت فتوائیه
- معنای شهرت فتوائیه
- کیفیت تمسک به مقبوله ابن حنظله برای حجیت شهرت فتوائیه
- بررسی معنای«المجمع علیه» در مقبوله ابن حنظله
- قرائن بر مراد نبودن شهرت فتوائیه در مقبوله ابن حنظله
- اشاره
- مقتضای تعلیل در مقبولۀ عمر بن حنظله
- کاربرد شهرت روائیه
- اشکال تصور تعارض دو شهرت من حیث الفتوی
- کیفیت تصور دو شهرت متعارض من حیث الفتوی
- اشکال وجود روایت در شهرت فتوائیه
- اشعار وصف به علیّت
- القاء خصوصیت از شهرت روائیه
- اشاره
- شمول مقبوله ابن حنظله نسبت به شهرت فتوائیه
- استفادۀ حجیت شهرت فتوائیه از مقبولۀ عمر بن حنظله
- مقدار کاربرد مقبوله ابن حنظله نسبت به کتب فقهی قدما
- توسعۀ حجیت شهرت نسبت به شهرت فتوائیه نزد متأخرین
- خصوصیت تعلیل مقبوله ابن حنظله نزد محقق نائینی
- اشاره
- علم و اطمینان و«لا ریب فیه» عرفی
- عدم استفاده عموم از الف و لام«المجمع علیه»
- تمسک به اولویت شهرت فتوائیه و عدم تمامیت آن
- حجیت خبر واحد
- اشاره
- حجیت خبر واحد
- حجیت خبر واحد از اهم مسائل علم اصول
- اقسام ثلاثۀ خبر
- دخول خبر مستفیض در بحث خبر واحد
- کیفیت اصولی بودن بحث از مسأله خبر واحد
- توجیه صاحب فصول برای اصولی دانستن بحث خبر واحد
- مقدّم بودن بحث از دلیلیت دلیل بر بحث از خود دلیل
- توجیه مرحوم شیخ ره برای اصولی دانستن بحث خبر واحد
- تغییر در موضوع و محمول مسألۀ اصولی
- خروج ثبوت تکوینی سنّت از محل نزاع
- اشاره
- منکرین حجیت خبر واحد
- تمسّک منکرین حجیت خبر واحد به قرآن
- عدم اختصاص آیۀ«إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ» به امور اعتقادی
- تخصیص آیۀ«إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً» به ادله حجیت خبر واحد
- عدم ابای آیۀ«إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً» از تخصیص
- اشاره
- ورود و حکومت، تخصیص و تخصص
- ورود ادلۀ حجیت خبر واحد بر آیات ناهیه از اتباع ظن
- معنای تخصیص
- معنای تخصّص
- معنای ورود و فرق آن با حکومت
- معنای حکومت یک دلیل بر دلیل دیگر
- فرق بین حکومت و تخصیص
- اشاره
- ورود ادلۀ حجیت خبر واحد بر آیات ناهیه از اتباع غیر علم
- معنای علم مأخوذ در آیات ناهیه از اتباع غیر علم
- قطعی بودن خبر واحد از بعد دلیل حجیت آن
- تخصص داشتن ادله حجیت خبر واحد نسبت به آیات ناهیه
- جدا کردن ادلۀ حجیت خبر واحد از حیث تقدّم بر آیات ناهیه
- اشاره
- کیفیت تقدّم ادلۀ حجیت خبر واحد بر آیات ناهیه نزد محقق نائینی(ره)
- لزوم دور از رادعیت آیات ناهیه نسبت به سیره نزد محقق نائینی ره
- عدم استفادۀ القای احتمال خلاف از ادلۀ حجیت خبر واحد
- مقتضای حجیت امارات نزد شارع
- اشاره
- علت رجوع عقلا به خبر ثقه
- عدم لزوم دور از رادعیت آیات ناهیه نسبت به سیره عقلا
- تصور دور در صورت مخصص بودن سیره نسبت به آیات ناهیه
- فرق بین رادعیت و مخصصیت سیره نسبت به آیات ناهیه
- عدم تصور حکومت سیره نسبت به آیات ناهیه
- اشاره
- ادلۀ منکرین حجیت خبر واحد
- تمسک منکرین حجیت خبر واحد به روایات
- عدم امکان تمسک به خبر واحد برای نفی حجیت خبر واحد
- لازمۀ تواتر اجمالی
- معنای مخالفت خبر با کتاب الله
- جمع بین اخبار ناهیه از عمل به خبر واحد
- تمسک منکرین حجیت خبر واحد به اجماع
- جواب از تمسک منکرین حجیت خبر واحد به اجماع
- تمسک منکرین حجیت خبر واحد به عقل
- اشاره
- ادلۀ قائلین به حجیت خبر واحد
- تمسک قائلین حجیت خبر واحد به کتاب
- تمسک به مفهوم وصف در آیه نبأ برای حجیت خبر واحد
- عدم تمامیت تمسک به مفهوم وصف در آیۀ نبأ
- عدم استفاده شدن علیّت منحصره در مفهوم وصف
- فرق بین مفهوم شرط و مفهوم وصف
- اشاره
- احترازی بودن، اصل در قیود
- معنای احترازی بودن قید
- تمسک به مفهوم شرط در آیه نبأ
- شرط مفهوم داشتن قضیۀ شرطیه
- شبیه بودن آیۀ نبأ به مثال«ان رزقت ولدا فاختنه»
- کیفیت تصور مفهوم شرط در آیه نبأ نزد محقق خراسانی
- عدم ظهور آیه در کلام محقق خراسانی
- اشاره
- کلام محقق نائینی(ره) در تأیید مفهوم داشتن آیه نبأ
- عدم ظهور آیه نبأ در اعطای ضابطۀ کلیه
- اشکال تعدد جزاء عند تعدد شرط در آیۀ نبأ
- اشاره
- اشتراک خبر عادل و فاسق در علت مذکور در آیه نبأ
- علت ذکر کلمۀ فاسق در آیۀ نبأ
- جواب از اشکال ذکر علت در قضیه شرطیه در آیۀ نبأ
- تقدم مفهوم بر عمومیت علت
- مانعیت علت از انعقاد مفهوم
- جلوگیری از لزوم لغویت در مفهوم
- خروج نبأ علم آور از آیۀ نبأ و مفهوم نداشتن آیه در صورت تعارض
- اشاره
- حکومت مفهوم آیه نبأ بر تعلیل آیه نزد محقق نائینی(ره)
- عدم تلازم بین حجیت و علم تعبدی بودن چیزی
- ملاک عمل عقلا به خبر ثقه
- اشکال در اصل ثبوت مفهوم برای آیه نبأ
- لزوم دور از تقدم مفهوم بر علت نزد محقق اصفهانی(ره)
- اشاره
- معنا کردن جهالت در آیۀ نبأ به سفاهت
- شهادت کتب لغت و آیه بر معنای جهالت
- استعمال جهل در مقابل عقل در لسان شارع
- حصول تبیّن با قیام بیّنه مقام علم
- اشکال خروج مورد از حکم در صورت مفهوم داشتن آیۀ نبأ
- اشاره
- جواب محقق نائینی(ره) از اشکال خروج آیۀ نبأ از مورد خودش
- معنای اتحاد قضیۀ مفهومیه و منطوقیه در موضوع
- ملاک بودن عمل کردن به خبر فاسق برای ملامت در آیه نبأ
- حجیت قول عادل در موضوعات نزد عقلا
- عدم فرق بین خبر عادل در موضوعات و احکام در زمان نزول آیۀ نبأ
- اشاره
- اختصاص داشتن نبأ به امور خطیره و مهمه
- استعمال نبأ در مطلق خبر
- دخول مقام در امور مهمه
- اهمیت مطالعه و تدبّر در قرآن
- اشاره
- تعارض ادلۀ حجیت خبر واحد با آیات ناهیه از اتباع غیر علم
- اشکالات عمومی به مطلق ادلۀ حجیت خبر واحد
- اشکال تعارض آیات ناهیه از اتباع غیر علم با ادلۀ حجیت خبر واحد
- لزوم عدم حجیت خبر واحد از ادلۀ حجیت خبر واحد
- تعارض بین اجماع سید مرتضی(ره) و اجماع شیخ(ره) بر حجیت خبر واحد
- لازم آمدن عدم حجیت خبر سید از خود خبر سید مرتضی
- تقدیم عمل به تمام اخبار بر عمل به خبر سید
- عدم انحصار بین عمل به خبر سید و عمل به بقیه اخبار
- اشاره
- جواب مرحوم آخوند(ره) از اشکال شمول خبر سید نسبت به خود خبر سید
- اجماع سید بر عدم حجیت مطلق خبر واحد
- عدم شمول ادلۀ حجیت خبر واحد نسبت به اخبار مع الواسطه
- عدم انصراف ادله حجیت خبر واحد از اخبار مع الواسطه
- عدم وجود واسطه زیاد بین صاحبان کتب اربعه و ائمه معصومین(علیه السلام)
- اختصاص انصراف به ادله لفظیه
- اشاره
- عدم شمول ادلۀ حجیت خبر واحد نسبت به اخبار مع الواسطه
- عدم لزوم حکم شرعی بودن یا موضوع حکم شرعی بودن خبر
- منتهی شدن اخبار مع الواسطه به قول الامام
- شرط موضوع خارجی در صورت مخبربه واقع شدن
- لزوم استحاله از بودن«صدّق العادل» اثر شرعی برای خودش
- اشاره
- جواب مرحوم نائینی(ره) از تقریب سوم اشکال اخبار مع الواسطه
- عدم اختصاص جواب مرحوم نائینی(ره) به مبنای خودشان
- وجوب تقدّم موضوع بر حکم
- وجود اقرار بر اقرار و بیّنه بر بیّنه در فقه
- بودن ادلۀ حجیت خبر واحد بنحو قضیۀ حقیقیه
- اسقاط وسائط اخبار در نظر عرف
- اشاره
- استدلال به آیه نفر
- کیفیت استدلال به آیه نفر برای حجیت خبر واحد
- معنای استفهام و لیت و لعل درباره خداوند تعالی
- داعی انشای لیت و لعل درباره خداوند متعال
- طریقۀ استفادۀ وجوب حذر از آیۀ نفر نزد محقق خراسانی(ره)
- اشاره
- ملازمۀ بین محبوبیت حذر و وجوب آن
- استفادۀ وجوب حذر از لولای تحضیضیه
- کیفیت استفاده اطلاق وجوب حذر به دنبال انذار
- کیفیت استفادۀ حجیت خبر واحد فی الجمله از آیۀ نفر
- لزوم برگشت اجماع مرکب به اجماع بر عدم فصل
- عدم ملازمه بین رجحان حذر و وجوب آن
- اشاره
- طریقۀ استفادۀ وجوب از«لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ»
- عدم امکان تعلق خطاب به امور نفسانیه
- امکان ارادۀ حذر قلبی از«لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ»
- لزوم دقت بیشتر در آیات قرآن
- معنای متناسب با ظاهر آیۀ نفر
- تفسیر منقول از ابن عباس درباره آیۀ نفر و دلیل ضعف آن
- اشاره
- طریقۀ استفاده وجوب انذار در نظر محقق نائینی(ره)
- تمسک به اصاله العموم و اصاله الاطلاق و فرق آن
- عدم استفاده اطلاق وجوب قبول قول منذر از آیۀ نفر
- اصاله حمل المتکلم علی مقام البیان
- اشاره
- طریقه اثبات اطلاق وجوب تحذر در آیه نفر
- معنای اصل در مقام بیان بودن متکلم
- بررسی معنای آیه نفر با توجه به سیاق آن
- معنای تحذّر و معنای مناسب آن با آیه
- نفسانی بودن تحذّر
- شاهد بر عدم اطلاق وجوب حذر در آیۀ نفر
- استدلال به آیه نفر بر وجوب معرفت امام
- اشاره
- استدلال به آیۀ ذکر بر حجیت خبر واحد
- تمسک به آیۀ«فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ» برای حجیت خبر واحد
- اختصاص آیۀ ذکر به مسائل اعتقادی
- احتمال ثبوت نبّوت به خبر واحد
- دلالت آیه بر تحصیل علم و عدم کفایت ظن
- احتمال کفایت علم تعبّدی نزد محقق اصفهانی(ره)
- عدم تناسب علم تعبدی با علم وجدانی در«إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ»
- بعد مسألۀ تعبّد در ما نحن فیه
- اشاره
- تمسک به روایات برای حجیت خبر واحد
- کیفیت تمسک به اخبار علاجیه برای حجیت خبر واحد
- تمسک به روایات آمره به رجوع به ثقات
- روایات آمره به رجوع به افراد خاص
- روایات آمره به ضبط و حفظ احادیث
- اشکال تمسک به اخبار برای حجیت خبر واحد
- تواتر لفظی، معنوی، اجمالی
- اشاره
- انکار تواتر اجمالی از نظر محقق نائینی(ره)
- جواب نقضی به مرحوم نائینی(ره) از طریق علم اجمالی
- برگشت تواتر اجمالی به تواتر معنوی
- موارد استفادۀ از تواتر اجمالی
- بررسی تواتر معنوی و تحقق آن در طوایف اربعه روایات
- عدم فرق بین تواتر معنوی و تواتر اجمالی در ما نحن فیه
- اشاره
- قدر متیقن روایات داله بر حجیت خبر واحد نزد محقق نائینی(ره)
- قدر متیقن روایات داله بر حجیت خبر واحد نزد امام راحل(ره)
- احتمال دخالت خصوصیت کثرت نقل راوی
- توقف تمسک به اجماع منقول بر اثبات حجیت خبر واحد
- اشاره
- استدلال به اجماع بر حجیت خبر واحد
- تمسک به اجماع محصّل برای اثبات حجیت خبر واحد
- توقف اجماع محصّل بر تمامیت اجماع دخولی
- عدم اعتبار اجماع مدرکی
- تحصیل اجماع بر حجیت خبر واحد با فرض انسداد باب علم
- تمسک به اجماع عملی فقها برای اثبات حجیت خبر واحد
- عدم اعتبار اجماع عملی با وجود اختلاف در مبانی مجمعین
- اشاره
- استدلال به دلیل عقل بر حجیت خبر واحد
- اجماع عملی بر حجیت خبر واحد
- برگشت اجماع عملی به سیرۀ عقلا
- تمسک به دلیل عقل برای حجیت خبر واحد
- لازمۀ علم اجمالی به صدور بعضی از روایات
- برگشت دلیل عقل به اصاله الاشتغال
- ضرورت عمل به روایات برای به دست آوردن خصوصیات عبادات
- برگشت تقریر دوم دلیل عقل به اصاله الاحتیاط
- اشاره
- تمسک به حدیث ثقلین برای اثبات حجیت خبر واحد
- عدم تطبیق دلیل صاحب حاشیه در اثبات حجیت خبر واحد با مدعای ما
- برگشت دلیل صاحب حاشیه بر اثبات حجیت خبر واحد به دلیل اول و دوم
- توجیه مرحوم آخوند از کلام صاحب حاشیه برای اثبات حجیت خبر واحد
- وجوب اتباع مظنون السنه
- فرق بین قرآن و سنّت از نظر حجیت مظنه
- عدم اعتبار حصول ظن از خبر واحد
- اشاره
- استدلال به بنای عقلا بر حجیت خبر واحد
- تمسک به بنای عقلا برای حجیت خبر واحد
- قدمت بنای عقلا و مسائل عقلائیه
- عدم ردع شارع از بنای عقلا بر عمل به خبر ثقه
- احتمال رادعیت آیات ناهیه از اتباع غیر علم از بنای عقلا
- نیاز به رادع صریح از بنای عقلا بر عمل به خبر ثقه
- اشاره
- کفایت عدم ردع شارع از سیره عقلا بر عمل به خبر ثقه
- تأیید عملی ائمۀ نسبت به سیره عقلا بر عمل به خبر ثقه
- اهتمام ائمه(علیهم السلام) و روات به ضبط و نقل روایات
- استفاده تأیید سیره عقلا از برخورد ائمه با فقهای عامه
- کفایت ثبوت وثاقت نوعیه راوی
- اشاره
- توثیق خاص و توثیق عام اهل خبره نسبت به رواه
- کفایت توثیقات عامه نسبت به روات در صورت عدم معارض
- عدم حجیت خبر واحد در موضوعات
- عدم تمامیت دلیل انسداد بعد از تمامیت حجیت خبر واحد
- مباحث اصول عملیه اصل برائت
- اشاره
- اصول عملیه
- مباحث اصول عملیه
- فرق بین اصاله الطهاره و اصاله الحلیه
- ملاک عملی بودن یک اصل
- اقسام شک در تکلیف و اختلاف نظر شیخ(ره) و آخوند(ره)
- فرق بین شبهۀ حکمیه و موضوعیه
- اشاره
- اصاله البرائه
- محل نزاع بین اصولیین و اخباریین در باب برائت
- کیفیت وجود بیان در موارد اجرای برائت از نظر اخباریین
- وجود بیان در موارد شبهه محصوره
- محل اختلاف و اتفاق اخباریین و اصولیین در قاعده قبح عقاب بلا بیان
- مبحث اصاله البرائه
- تمسک به کتاب برای اثبات برائت
- اشکال به استدلال به آیۀ«وَ ما کُنّا مُعَذِّبِینَ» برای اثبات برائت
- عدم اختصاص آیه به امتهای گذشته
- اشاره
- استدلال به آیات بر اصاله البرائه
- عمومیت آیۀ«وَ ما کُنّا مُعَذِّبِینَ» نسبت به عذاب اخروی و دنیوی
- استدلال به اولویت قطعیه در آیۀ«وَ ما کُنّا مُعَذِّبِینَ»
- عدم ملازمه بین نبودن عذاب با عدم استحقاق آن
- ارادۀ نفی عذاب از کلمۀ نفی استحقاق عذاب در کلمات اصولیین
- اختصاص آیه به اتمام حجت بر امم سابقه
- کنایه بودن بعث رسل از بیان حکم
- اشاره
- تمسک به آیۀ«لا یُکَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاّ ما آتاها» برای اثبات برائت
- احتمالات موجوده در معنای آیۀ«لا یُکَلِّفُ اللّهُ نَفْساً إِلاّ ما آتاها»
- معنا کردن(ما) موصوله در آیه به معنای تکلیف
- معنا کردن(ما) موصوله به معنای مال
- معنا کردن مای موصوله در آیه به معنای فعل مکلف
اطلاعات کتاب
عنوان: سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 10
نویسنده: فاضل لنکرانی
ناشر: فیضیه
تعداد صفحات: 639
جلد: 1
موضوعات: اصول فقه