کتابخانه عمومی بالقرآن

فهرست

• مقدّمه
• دو مبنا در بحث
• اشاره
• الف _ تکیه گاه بحث
• اشاره
• 1 _ پیام نماز
• 2 _ گیرنده پیام
• اشاره
• 2 _ 1 _ کودک:
• اشاره
• 2 _ 1_ 1 _ دوران پرستاری: مرحله اوّل کودکی (تا 3 سالگی)
• سخنی در تکلیف نماز برای کودکان
• 2_2_ نوجوان
• اشاره
• بلوغ و بلوغ شرعی
• 3 _ فرستنده پیام
• اشاره
• ب) ایمان و باور داشت: مربی باید مؤمن به آن چیزی باشد که دیگران را بدان دعوت می کند. دل او به آنچه می گوید باید آرام باشد. این جمله را که از بزرگی است فراموش نکنیم: «دل می تواند دل را هدایت کند».
• ج) عمل و کار: از عمل سخن راندیم نه از فعل. فرق فعل و عمل آن است که فعل اطلاق بر کار آسان و دشوار دارد، ولی عمل عبارت از آن فعلی است که در آن
• د) اخلاق و انس: برای اینکه در شاگرد یا کودک نفوذ کنیم، اخلاق خوش، مأنوس شدن با او، و رفتاری جلب کننده هم شرط است. والدین و مربیان که الگوی کار و عملند باید با کودک سنخیت پیدا کنند و رفتار مأنوسانه ای را از خود بروز دهند و به گونه ای عمل کنند که حتی مورد احترام کودک واقع شوند. برای اینکه کودک از عمل کسی درس بگیرد، لازم است آن شخص به گونه ای عمل کند که طفل وی را دوست بدارد، از مصاحبت با او احساس غرور و لذت کند که این رمزی مهم برای جلب و جذب در همه سنین است.
• اشاره
• 4 _ 1 _ عامل آمادگی و توانستن:
• 4 _ 2 _ رغبت و خواستن
• 4 _ 4 _ تکرار و مداومت
• 4 _ 5 _ رعایت ضوابط:
• 4 _ 6 _ تکیه بر تدریج:
• 4 _ 7 _ تشویق و تأیید:
• 5 _ شرایط القا
• 6 _ نحوه تمرین و عمل
• اشاره
• 6 _ 1 _ در خانه:
• 6_ 2_ در مدرسه
• اشاره
• الف) تجربه ای عملی: قبلاً به عرض رساندم که سالها در کلاس اول ابتدایی، به تدریس اشتغال داشتم. در آن ایام در کلاس، هر روز تمرین و اجرای برنامه نماز را داشتیم. روش اجرای برنامه ام که طرفداران بسیاری (از کودکان، والدین آنها، معلمان و مربیان) داشت، بدین قرار بود:
• ب) آموزشهای جنبی: به همراه نماز، مسائل آن، از مقدمات، مقارنات و مبطلات به صورت عملی آموخته می شد؛ مثلاً به آنها این نکات را می آموختیم که وقت نمازهای پنجگانه کدامند، در حین نماز بدن باید پاک باشد، باید رو به قبله بایستیم، خوردن و آشامیدن نماز را باطل می کند و...
• ج) فعالیت های جنبی دیگر: با اجرای برنامه های آموزشی نماز، برنامه تشویق نمازخوانها را هم در مدرسه داشتیم؛ بطوری که تشویق ها در کلاس، در سر صف، و در مقتضایی که پدید می آمد مطرح می شد و با این کار عمل نمازخوانی را در
• اشاره
• 7 _ 1 _ بعُد اثباتی: به همراه نماز دائما به کودک القا شود:
• 7 _ 2 _ بعُد نفیی : در القائات مربوط به نفی مصداق های گوناگون: «ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر» را به او تفهیم می کنیم؛ مثلاً به او تفهیم می کنیم و متذکر میشویم که:
• 7 _ 3 _ اثربخشی القا: برای اینکه القائات مؤثرتر و نافذتر باشد، در مراحل بعدی حیات می توان زمزمه ها و تذکراتی داشت که اغلب آنها:
• 8 _ آغاز دعوت و تمرین
• اشاره
• 8 _ 1 _ دوران تمهید: که در واقع دوران پایه گذاری ها و آشنایی هاست؛ دوره آمادگی دادن است. در این مرحله چشم کودک را باید به ادا و اطوار و حرکات نماز آشنا کرد و بر این اساس از همان دوران خردسالی کودک، پدر و مادر باید نماز را جلوی دیدگان کودک و در وقت بیداری او بخوانند تا او این اعمال و رفتار را ببیند و از این دیدنها، تشکّلی ذهنی برای او حاصل شود.
• 8 _ 2 _ دوران تمرین: که در آن کودک را به نماز دعوت می کنیم و به نظر ما این امر از سه سالگی قابل اجراست. به این صورت که:
• 8 _ 3 _ دوران تکلیف: غرض، دوران تکلیف نسبت به نماز و واداشتن کودک به آن است و آن مرحله ای است که کودک به حد رشد و تمیز رسیده، احساس مذهبی در او علنی و نمودار شده است و این امر حدود سنین 6 تا 7 سالگی است.
• 9 _ راهنمای ما در اجرای نماز
• اشاره
• 9 _ 1 _ اصل پیشدستی
• 9 _ 2 _ اصل پایه گذاری و تمرین
• 9 _ 3 _ اصل فریضه سازی
• 9 _ 4 _ اصل استفاده از فرصت
• 9 _ 5 _ اصل اسوه پذیری
• 10 _ امکان پذیرش
• اشاره
• 10_ 2 _ از نظر زمینه ها: باور ما این است که:
• 11 _ قواعد و مراقبت ها
• اشاره
• 11 _ 1 _ قواعد: در این جنبه به تکامل باید عنایت شود. اهم این قواعد عبارتند از:
• 11 _ 2 _ مراقبتها:
• 12 _ پرهیزها