آغاز سخن
اشاره
«سرآغاز بلوغ اگرچه با تحولات جسمی همراه است، اما تحولات روحی آن بسیار بزرگتر است. در این مرحله از رشد است که انسان مورد توجه خداوند واقع میشود و صلاحیت پیدا میکند تا مورد خطاب او قرار گیرد. از طرفی دیگر، احساس استقلال و آزادی در انتخاب، بحرانهایی را فراروی انسان میگذارد. این انتخابها نیازمند بینشها و معیارهایی است تا انتخاب براساس ارزش و توان آدمی باشد. با چنین زمینهای شخص را میتوان سالک و راهرو نامید.
سالک در سلوک خود باید راه و مقصد، و منازل و مراحل رسیدن به آن را بشناسد؛ همان طور که به وظایف و موانعی که بر سر راه اوست، باید آگاهی یابد».(1)
