دعای فرج
اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلی ابآئِهِ فی هذِهِ السَّاعَةِ، وَ فی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَ حافِظاً، وَ قآئِداً وَ ناصِراً، وَ دَلیلاً وَ عَیْناً حَتّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً بِرَحْمَتِکَ یَا أرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
مقدّمه
قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ علیه السلام : «تَکَلَّمُوا تَعْرَفُوا فَاِنَّ الْمَرْءَ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسانِهِ». (1)
حضرت علی بن ابیطالب علیهما السلام فرمودند:
سخن بگویید تا شناخته شوید به درستی که انسان زیر زبان خویش پنهان است.
به عنوان ترجمهی دیگر کلام حضرت، این شعر مناسب است:
تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد
مسلّم است که زبان میتواند معرّف شخصیّت انسان در تمام جهات باشد و این مطلب ثابت است که اگر کلام و سخن قابل استفاده برای تمام مردم باشد، برای همیشه در عمر دنیا جاویدان خواهد بود.
