فهرست
- پیش گفتار
- فصل 1: معنای آیه خدا و مباینت آن با ذوالآیه
- اشاره
- دو نوع آیه در عالم مخلوقات
- سنخیّت میان آیه تکوینی و ذوالآیه در مخلوقات
- رابطه میان خدا و آیاتش از منظر فلسفه صدرایی
- نظریه وحدت بین آیه و ذوالآیه
- تشبیه، اساس سنخیّت بین آیه و ذوالآیه
- لزوم عدم سنخیّت بین خدا و آیاتش
- خارج شدن خدا از مستوریّت به واسطه آیاتش
- عدم رابطه ذاتی و ضروری بین خدا و آیاتش
- عدم شباهت میان آیات ا لهی و آیا ت مخلوقی
- قدم اول: نظر عاقلانه به مصنوع
- قدم دوم: لطف خدا در اعطای معرفت
- ظهور عقلی خداوند در معرفت بالآیه
- لازمه «ظهور» خدا، معرفت آسان و بی زحمت نسبت به او
- ظهور خداوند در عین باطن بودنش
- فلسفه صدرایی: ظهور= وجود
- ظهور خداوند به اراده خودش
- تفاوت ظهور خداوند با ظهور مخلوقات
- معنای ظهور در فلسفه با تشبیه به مخلوقات
- نفی اشتراک معنوی و لفظی در لفظ «ظاهر»
- تجلّی خداوند بر عقل ها
- معنای صحیح تجلّی خداوند
- معنای نادرست تجلّی خداوند
- تجلّی خداوند بر خلق خویش
- معروفیّت خداوند به نشانه ها
- معروفیّت و موصوفیّت خداوند به آیات
- اشاره
- توصیف مفهومی و غیر مفهومی
- توصیف: بیان نشانه
- توصیف تکوینی و تشریعی خداوند خودش را
- توصیف خدا بدون تحدید او
- توصیفات مخلوقی: نشان دار کردن موصوف
- دلالت غیر ذاتی و غیر ضروری اسماء و صفات الهی به سوی او
- شأنیّت همه مخلوقات برای آیتیّت تکوینی خدا
- فعلیّت یافتن آیتیّت تکوینی فقط به صُنع خدا
- توصیف بندگان از خدا به آن چه خودش وصف فرموده
- توصیف خداوند از خویش به این است که آیات و نشانه هایی برای خودش قرار دهد که او این کار را انجام داده است. ما اگر بخواهیم در همین محدوده حرکت کنیم و از آن تجاوز نکنیم، باید فقط چیزهایی را که خدا برای خودش نشانه قرار داده، نشانه و علامت او بدانیم و از پیش خود، چیزی را به عنوان نشانه وضع نکنیم. به بیان دیگر، راهی جز آن چه خداوند برای رسیدن به معرفت خودش قرار داده، از پیش خود جعل نکنیم و نخواهیم از طریقی که او قرار نداده به معرفتش دست یابیم.
- بطلان توصیف قیاسی در مورد خداوند
- اشاره
- جعل و ارائه آیه توسّط خداوند
- معرفت آیه به خدا، نه خدا به آیه
- بالله بودن دلیلیّت دلیل خدا
- سه ویژگی دلیل و آیه تکوینی خداوند
- قسمت الحاقی دعای عرفه
- مقایسه برخی عبارات قسمت الحاقی دعا با تعابیر روایی
- معرفت صفت شاهد به عین آن
- شناخت نشانه های یوسف علیه السلام به خود او
- آگاهی از صفت غایب قبل از خود آن
- معرفت نفس و دارایی های آن به خدا
- صفت شدن صفت به خدا
- معنای صحیح و نادرست وساطت مخلوق در معرفت خدا
- وجه مشترک آیتیّت نور علم و نور عقل با سایر آیات
- وجه دیگری از آیتیّت نور علم و نور عقل
- دوازده وجه آیتیّت برای نور علم و عقل
- اشاره
- 1- فطری بودن معرفت
- 2- بدیهی بودن معرفت
- 3- مغفول واقع شدن
- 4- روی آوردن بشر به توصیف فکری
- 5- معروفیّت بدون مکشوفیّت
- 6- معروفیّت به خود، نه غیر خود
- 7- توصیف ناپذیری
- 10- دلیلیّت دلیل به مدلولٌ علیه
- 11- غیریّت دلیل با مدلولٌ علیه
- 12- تباین میان دلیل و مدلولٌ علیه
- قدوسیّت نور علم و نور عقل
- معرفت صفت خدا قبل از عین او
- قدّوس قدّوس بودن خدای متعال
- دعای شریف پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم در شب قدر
- وساطت نور علم در معرفت و توحید خداوند
- معرفت نور علم: دین و بندگی خدا
- اشاره
- تجلّی خداوند در کلامش
- صفت خدا بودن قرآن
- عدم سنخیّت خدا با کلامش
- اوّلین وجه آیتیّت قرآن: معجزه الهی
- تذکّر دادن قرآن به آیات تکوینی خدا، وجه دوم آیتیّت
- اشاره
- آیات و نشانه های خدا در قرآن
- آیه تشریعی بودن قرآن، وجه سوم آیتیّت
- آیه بودن اهل بیت علیهم السلام برای خدا
- اهل بیت علیهم السلام، نیکوترین اسماء خداوند
- اسماء شریف الهی در دعای سحر
- معنای عبارات دعای سحر معروف
- یاد بزرگ ترین آیه خداوند در دعای سحر
- وجه اوّل آیتیّت اهل بیت علیهم السلام
- هیچ مخلوقی آیینه خدا نیست
- وجه دوم آیتیّت اهل بیت علیهم السلام
- وجه سوم آیتیّت اهل بیت علیهم السلام
- مردود شدن خواندن خدا بدون معرفت اهل بیت علیهم السلام
- تفاوت وجه سوم آیتیّت قرآن و اهل بیت علیهم السلام
- یادآوری معنای احتجاب خداوند
- احتجاب خدا به سبب آیه نورانی اش
- حجاب نورانی و ظلمانی معرفت خدا
- احتجاب خداوند به شعاع نورش
- امتناع خداوند از مکشوفیّت به عقل
- معنای حجاب درباره قرآن و اهل بیت علیهم السلام
- حجاب ظلمانی و نورانی در قرآن کریم
- حجاب ظلمانی و نورانی در وجود اهل بیت علیهم السلام
- واسطه بودن اهل بیت علیهم السلام در معرفت، توحید و بندگی خدا
- حجاب بودن پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم در معرفت خدا
- حجابب نورانی خدا به معنای واسطه در خلقت
- معرّفی دعای رجبیّه
- اهل بیت علیهم السلام، وعاء مشیّت و اراده خدا
- اهل بیت علیهم السلام، ارکان توحید و آیات و مقامات الهی
- آیه بودن همه چیز به واسطه نور اهل بیت علیهم السلام
- عظمت نور اهل بیت علیهم السلام در عین مخلوق بودنشان
- بالاتر بودن اهل بیت علیهم السلام از حدّ درک ما
- معیار کار خدایی و غیر خدایی
- مقامات ویژه اهل بیت علیهم السلام به جعل الهی
- حقّ اهل بیت علیهم السلام بر خداوند به انعام الهی
- اشاره ای به حدیث نورانیّت
- معنای معرفت اهل بیت علیهم السلام به نورانیّت
- تلازم معرفت خدا با معرفت به نورانیّت اهل بیت علیهم السلام
- فصل1: آیتیّت آیات تشریعی (لفظی)
- اشاره ای به انواع معرفت بالآیه
- نیکوترین اسماء در قرآن کریم
- خواندن خدا به اسماء، مقدّمه معرفت او
- ازلی نبودن اسماء خداوند
- اسماء الهی وسیله عبادت و تضرّع به خدا
- اشاره
- دلیل عقلی بر توقیفی بودن اسماء الهی
- یکی بودن توصیف و تسمیه خدا
- طرح اشکال عقلی به توقیفی بودن اسماء الهی
- ممنوعیّت توصیف و جواز تنزیه خدا
- رابطه اسم خدا با مسمّی، رابطه مفهوم و مصداق نیست
- اسماء الهی ممکن است وسیله تنزیه باشند یا نباشند
- جدا بودن حساب تنزیه از توصیف به دو معنایش
- عدم جواز توصیف و تسمیه از منظر احادیث
- ممنوعیّت تسمیه خدا از منظر قرآن کریم
- ضرورت توصیف خداوند از منظر فلسفی
- پاسخ اجمالی به نظریّه ضرورت توصیف خداوند
- تعبّدی نبودن نهی از توصیف خداوند
- پاسخ به آخرین اشکالات به توقیفی بودن اسماء
- اشاره
- استفاده از الفاظ بدون مفهوم
- استفاده از لفظ «خدا»
- معنای عامّ و خاصّ عبادت خدا
- استفاده از الفاظ دارای مفهوم عامّ و خاص
- مفاهیم تشبیهی و تنزیهی
- استفاده از الفاظ اسم و غیر اسم خدا
- جمع بندی انواع الفاظ و کارآیی آن ها
- تفاوت دلالت الفاظ بر خدا و بر مخلوقات
- عدم جواز اطلاق «نوریّ الذّات» بر خدا
- نفی اشتراک لفظی بین خدا و خلق در الفاظ با مفاهیم تنزیهی
- نفی اشتراک معنوی بین خدا و خلق در الفاظ با مفاهیم تنزیهی
- بررسی مجاز بودن یا نبودن الفاظ الهی
- بررسی حقیقت و مجاز بودن (با تعریف دیگر)
- عدم تطبیق قالب های الفاظ بشری بر الفاظ الهی
- چگونگی دلالت الفاظ با مفاهیم عام بر خداوند
- دلالت الفاظ بدون مفهوم بر خداوند
- فصل 1: ویژگی ها و ادلّه معرفت بدون الآیه
- امکان وقوع معرفت خدا بدون وساطت آیات
- تعریف معرفت بدون الآیه
- دلیل صریح بر وقوع معرفت بدون الآیه
- معرفت کامل و معرفت ناقص
- شهود خالق بدون مخلوق
- معنای نفی صفات از خداوند از نظر برخی بزرگان
- دلالت حدیث «بک عرفتک...»
- دلالت احادیث معرفه الله بالله
- معرفت خداوند بدون حجاب آیات
- کنه معرفت خداوند
- رؤیت قلبی خدا به واسطه حقایق ایمان
- رؤیت خداوند به واسطه آیاتش
- احادیث «معاینه»ی خداوند
- «نظر» کردن دل ها به خداوند
- «زیارت» خداوند
- «لقاء» و «وصل» خداوند
- احتجاب خداوند در همه مراتب معرفت
- وصال و فراق معرفتی، نه وجودی
- نقد و بررسی نظریّه ای درباره لقاء الله
- معنای لقاء الله در قرآن کریم
سایز
اندازه متن
محتوایی برای این صفحه وجود ندارد.
فهرست
- پیش گفتار
- فصل 1: معنای آیه خدا و مباینت آن با ذوالآیه
- اشاره
- دو نوع آیه در عالم مخلوقات
- سنخیّت میان آیه تکوینی و ذوالآیه در مخلوقات
- رابطه میان خدا و آیاتش از منظر فلسفه صدرایی
- نظریه وحدت بین آیه و ذوالآیه
- تشبیه، اساس سنخیّت بین آیه و ذوالآیه
- لزوم عدم سنخیّت بین خدا و آیاتش
- خارج شدن خدا از مستوریّت به واسطه آیاتش
- عدم رابطه ذاتی و ضروری بین خدا و آیاتش
- عدم شباهت میان آیات ا لهی و آیا ت مخلوقی
- قدم اول: نظر عاقلانه به مصنوع
- قدم دوم: لطف خدا در اعطای معرفت
- ظهور عقلی خداوند در معرفت بالآیه
- لازمه «ظهور» خدا، معرفت آسان و بی زحمت نسبت به او
- ظهور خداوند در عین باطن بودنش
- فلسفه صدرایی: ظهور= وجود
- ظهور خداوند به اراده خودش
- تفاوت ظهور خداوند با ظهور مخلوقات
- معنای ظهور در فلسفه با تشبیه به مخلوقات
- نفی اشتراک معنوی و لفظی در لفظ «ظاهر»
- تجلّی خداوند بر عقل ها
- معنای صحیح تجلّی خداوند
- معنای نادرست تجلّی خداوند
- تجلّی خداوند بر خلق خویش
- معروفیّت خداوند به نشانه ها
- معروفیّت و موصوفیّت خداوند به آیات
- اشاره
- توصیف مفهومی و غیر مفهومی
- توصیف: بیان نشانه
- توصیف تکوینی و تشریعی خداوند خودش را
- توصیف خدا بدون تحدید او
- توصیفات مخلوقی: نشان دار کردن موصوف
- دلالت غیر ذاتی و غیر ضروری اسماء و صفات الهی به سوی او
- شأنیّت همه مخلوقات برای آیتیّت تکوینی خدا
- فعلیّت یافتن آیتیّت تکوینی فقط به صُنع خدا
- توصیف بندگان از خدا به آن چه خودش وصف فرموده
- توصیف خداوند از خویش به این است که آیات و نشانه هایی برای خودش قرار دهد که او این کار را انجام داده است. ما اگر بخواهیم در همین محدوده حرکت کنیم و از آن تجاوز نکنیم، باید فقط چیزهایی را که خدا برای خودش نشانه قرار داده، نشانه و علامت او بدانیم و از پیش خود، چیزی را به عنوان نشانه وضع نکنیم. به بیان دیگر، راهی جز آن چه خداوند برای رسیدن به معرفت خودش قرار داده، از پیش خود جعل نکنیم و نخواهیم از طریقی که او قرار نداده به معرفتش دست یابیم.
- بطلان توصیف قیاسی در مورد خداوند
- اشاره
- جعل و ارائه آیه توسّط خداوند
- معرفت آیه به خدا، نه خدا به آیه
- بالله بودن دلیلیّت دلیل خدا
- سه ویژگی دلیل و آیه تکوینی خداوند
- قسمت الحاقی دعای عرفه
- مقایسه برخی عبارات قسمت الحاقی دعا با تعابیر روایی
- معرفت صفت شاهد به عین آن
- شناخت نشانه های یوسف علیه السلام به خود او
- آگاهی از صفت غایب قبل از خود آن
- معرفت نفس و دارایی های آن به خدا
- صفت شدن صفت به خدا
- معنای صحیح و نادرست وساطت مخلوق در معرفت خدا
- وجه مشترک آیتیّت نور علم و نور عقل با سایر آیات
- وجه دیگری از آیتیّت نور علم و نور عقل
- دوازده وجه آیتیّت برای نور علم و عقل
- اشاره
- 1- فطری بودن معرفت
- 2- بدیهی بودن معرفت
- 3- مغفول واقع شدن
- 4- روی آوردن بشر به توصیف فکری
- 5- معروفیّت بدون مکشوفیّت
- 6- معروفیّت به خود، نه غیر خود
- 7- توصیف ناپذیری
- 10- دلیلیّت دلیل به مدلولٌ علیه
- 11- غیریّت دلیل با مدلولٌ علیه
- 12- تباین میان دلیل و مدلولٌ علیه
- قدوسیّت نور علم و نور عقل
- معرفت صفت خدا قبل از عین او
- قدّوس قدّوس بودن خدای متعال
- دعای شریف پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم در شب قدر
- وساطت نور علم در معرفت و توحید خداوند
- معرفت نور علم: دین و بندگی خدا
- اشاره
- تجلّی خداوند در کلامش
- صفت خدا بودن قرآن
- عدم سنخیّت خدا با کلامش
- اوّلین وجه آیتیّت قرآن: معجزه الهی
- تذکّر دادن قرآن به آیات تکوینی خدا، وجه دوم آیتیّت
- اشاره
- آیات و نشانه های خدا در قرآن
- آیه تشریعی بودن قرآن، وجه سوم آیتیّت
- آیه بودن اهل بیت علیهم السلام برای خدا
- اهل بیت علیهم السلام، نیکوترین اسماء خداوند
- اسماء شریف الهی در دعای سحر
- معنای عبارات دعای سحر معروف
- یاد بزرگ ترین آیه خداوند در دعای سحر
- وجه اوّل آیتیّت اهل بیت علیهم السلام
- هیچ مخلوقی آیینه خدا نیست
- وجه دوم آیتیّت اهل بیت علیهم السلام
- وجه سوم آیتیّت اهل بیت علیهم السلام
- مردود شدن خواندن خدا بدون معرفت اهل بیت علیهم السلام
- تفاوت وجه سوم آیتیّت قرآن و اهل بیت علیهم السلام
- یادآوری معنای احتجاب خداوند
- احتجاب خدا به سبب آیه نورانی اش
- حجاب نورانی و ظلمانی معرفت خدا
- احتجاب خداوند به شعاع نورش
- امتناع خداوند از مکشوفیّت به عقل
- معنای حجاب درباره قرآن و اهل بیت علیهم السلام
- حجاب ظلمانی و نورانی در قرآن کریم
- حجاب ظلمانی و نورانی در وجود اهل بیت علیهم السلام
- واسطه بودن اهل بیت علیهم السلام در معرفت، توحید و بندگی خدا
- حجاب بودن پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم در معرفت خدا
- حجابب نورانی خدا به معنای واسطه در خلقت
- معرّفی دعای رجبیّه
- اهل بیت علیهم السلام، وعاء مشیّت و اراده خدا
- اهل بیت علیهم السلام، ارکان توحید و آیات و مقامات الهی
- آیه بودن همه چیز به واسطه نور اهل بیت علیهم السلام
- عظمت نور اهل بیت علیهم السلام در عین مخلوق بودنشان
- بالاتر بودن اهل بیت علیهم السلام از حدّ درک ما
- معیار کار خدایی و غیر خدایی
- مقامات ویژه اهل بیت علیهم السلام به جعل الهی
- حقّ اهل بیت علیهم السلام بر خداوند به انعام الهی
- اشاره ای به حدیث نورانیّت
- معنای معرفت اهل بیت علیهم السلام به نورانیّت
- تلازم معرفت خدا با معرفت به نورانیّت اهل بیت علیهم السلام
- فصل1: آیتیّت آیات تشریعی (لفظی)
- اشاره ای به انواع معرفت بالآیه
- نیکوترین اسماء در قرآن کریم
- خواندن خدا به اسماء، مقدّمه معرفت او
- ازلی نبودن اسماء خداوند
- اسماء الهی وسیله عبادت و تضرّع به خدا
- اشاره
- دلیل عقلی بر توقیفی بودن اسماء الهی
- یکی بودن توصیف و تسمیه خدا
- طرح اشکال عقلی به توقیفی بودن اسماء الهی
- ممنوعیّت توصیف و جواز تنزیه خدا
- رابطه اسم خدا با مسمّی، رابطه مفهوم و مصداق نیست
- اسماء الهی ممکن است وسیله تنزیه باشند یا نباشند
- جدا بودن حساب تنزیه از توصیف به دو معنایش
- عدم جواز توصیف و تسمیه از منظر احادیث
- ممنوعیّت تسمیه خدا از منظر قرآن کریم
- ضرورت توصیف خداوند از منظر فلسفی
- پاسخ اجمالی به نظریّه ضرورت توصیف خداوند
- تعبّدی نبودن نهی از توصیف خداوند
- پاسخ به آخرین اشکالات به توقیفی بودن اسماء
- اشاره
- استفاده از الفاظ بدون مفهوم
- استفاده از لفظ «خدا»
- معنای عامّ و خاصّ عبادت خدا
- استفاده از الفاظ دارای مفهوم عامّ و خاص
- مفاهیم تشبیهی و تنزیهی
- استفاده از الفاظ اسم و غیر اسم خدا
- جمع بندی انواع الفاظ و کارآیی آن ها
- تفاوت دلالت الفاظ بر خدا و بر مخلوقات
- عدم جواز اطلاق «نوریّ الذّات» بر خدا
- نفی اشتراک لفظی بین خدا و خلق در الفاظ با مفاهیم تنزیهی
- نفی اشتراک معنوی بین خدا و خلق در الفاظ با مفاهیم تنزیهی
- بررسی مجاز بودن یا نبودن الفاظ الهی
- بررسی حقیقت و مجاز بودن (با تعریف دیگر)
- عدم تطبیق قالب های الفاظ بشری بر الفاظ الهی
- چگونگی دلالت الفاظ با مفاهیم عام بر خداوند
- دلالت الفاظ بدون مفهوم بر خداوند
- فصل 1: ویژگی ها و ادلّه معرفت بدون الآیه
- امکان وقوع معرفت خدا بدون وساطت آیات
- تعریف معرفت بدون الآیه
- دلیل صریح بر وقوع معرفت بدون الآیه
- معرفت کامل و معرفت ناقص
- شهود خالق بدون مخلوق
- معنای نفی صفات از خداوند از نظر برخی بزرگان
- دلالت حدیث «بک عرفتک...»
- دلالت احادیث معرفه الله بالله
- معرفت خداوند بدون حجاب آیات
- کنه معرفت خداوند
- رؤیت قلبی خدا به واسطه حقایق ایمان
- رؤیت خداوند به واسطه آیاتش
- احادیث «معاینه»ی خداوند
- «نظر» کردن دل ها به خداوند
- «زیارت» خداوند
- «لقاء» و «وصل» خداوند
- احتجاب خداوند در همه مراتب معرفت
- وصال و فراق معرفتی، نه وجودی
- نقد و بررسی نظریّه ای درباره لقاء الله
- معنای لقاء الله در قرآن کریم
اطلاعات کتاب
عنوان: کتاب توحید - دفتر چهارم : معرفت بلایه و بدون الایه ی خداوند
نویسنده: محمد بنی هاشمی
ناشر: منیر
تعداد صفحات: 239
جلد: 1
موضوعات: الهیات, خدا, توحید