دیباچه
بشر از دیرباز با خرافه دست به گریبان بوده است. در عصر حاضر نیز _ که آن را عصر اطلاعات و ارتباطات می نامند و هر روزه درهای جدیدی از علم و تکنولوژی باز می شود _ خرافه نه تنها از بین نرفته، بلکه حادتر و در قالب های متنوع تری جلوه گر شده است. این امر به مناطق عقب افتاده هم اختصاص ندارد، قلب تمدن جدید، یعنی اروپا نیز با این معضل دست به گریبان است.
خرافه سمّی مهلک است که توان و انرژی را از آدمی می گیرد و او را به گرداب تاریکی و ظلمت می کشاند؛ به گونه ای که هر چه بیشتر تلاش می کند، بیشتر فرو خواهد رفت.
بهترین پادزهر برای این سمّ، مراجعه به ادیان الهی تحریف نشده است؛ زیرا انبیا و جانشین شان برای بیان حقایق آمده اند. آنان نوری هستند که همه جا را روشن می کنند و هیچ گونه ابهامی باقی نمی گذارند.
بنابراین، مبارزه با خرافه هیچ گاه نباید مقطعی و سنتی باشد، بلکه باید دائمی و به روز باشد و این امر مسئولیت نهادهایی چون رسانه ملی را در خرافه زدایی بیشتر می کند. گام اول در این راه شناخت و معرفت به موارد
