عَنْ علی علیه قال
(قال رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله: النجوم امان لاهل السّماء فاذا ذهبت النجوم، ذهب اهل السماء؛ واهل بیتی امان لاهل الارض، فاذا ذهب اهل بیتی، ذهب اهل الارض)
(ذخائر العقبی، ص 17)
علی علیه السّلام از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله نقل می کند که آن حضرت فرمود: ستارگان، امان هستند برای اهل آسمان و وقتی ستاره ای نباشد، اهل آسمان هم از بین می روند. واهل بیت من امان هستند برای اهل زمین و ساکنان آن، پس زمانی که از اهل بیت من، کسی در روی زمین نباشد، ساکنان زمین نیز نابود خواهند شد)).
پشگفتار
(... فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ اءَحْسَنَهُ...).(1)
((پس بندگان مرا بشارت ده همان کسانی که سخنان را می شنوند و از نیکوترین آنها پیروی می کنند)).
هر مکتبی که در میان جوامع انسانی به وجود آمده و رشد کرده است همیشه به یک منوال باقی نمانده بلکه دارای شاخه ها، دسته ها و شعبه های مختلف شده است و از این جهت فرقی بین مکاتب هنری، اقتصادی، سیاسی، دینی و مذهبی وجود ندارد؛ چنانچه صحیح بودن یا باطل بودن مکتب نیز دخالتی در این قضیه نداشته و نخواهد داشت.
دین مقدس اسلام هم که خود مکتبی الهی و دینی است از این قاعده مستثنی نبوده بلکه دارای فرقه هاودسته های مختلف می باشد و در طول هزارو چهار صد سال واندی که از عمرش می گذرد، تحولات زیادی را به خود دیده است.
