مقدمه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِیمِ
روزهای جمعه دعایِ ندبه میخوانیم و فرزند تو را صدا میزنیم: ای فرزند خدیجه کبری!
امروز هم روزِ جمعه است و من مهمان تو هستم و در کنار قبرِ خراب تو ایستادهام و به تو فکر میکنم. این چه رازی است که خدایت به تو مباهات میکند؟
جبرئیل از آسمانها به زمین میآید تا سلام خدا را به تو برساند. تو چه کردهای که این چنین عزیزِ خدا شدهای؟
چرا این گروه گمراه میخواهند تو را از یادها ببرند؟ قصّه غصّه تو، قلب شیعه را میسوزاند. کاش تو را بیشتر میشناختم!
باید قلم در دست بگیرم و بنویسم. باید برای دوستانت از حماسهای بگویم که تو آن را آفریدهای.
ای خدیجه! ای چشمه همه خوبیها!
ای مادر همه اهل ایمان! تویی اُمّ المؤنین!
