دالایی لاما
تاریخچه
لامائیسم صورتی که دین بودا در نواحی تبت به خود گرفته است به آیین لاما معروف است و آن نهایت تحولیست که این سیستم دینی حاصل کرده است یعنی به وسیله آن مذهب اولیا و زمامداران کشوری بر مردم حکومت میکنند و چون لاماها در رأس آن قرار دارند از این رو آن را لامائیسم میگویند. اگر بخواهیم اشارهای به شکل گیری آن داشته باشیم میتوان گفت بعد ازورود دین بودا به تبت برای سدههایی انحطاط دینی روی داد تا اینکه تسون خا به اصلاح این انحطاطها پرداخت و ساختی مذهبی در کشور پدید آورد. اولین هوادار او (هدونگروپ) یا (گدومدروپا) برادرزادهاش بود که به خاطر فضائلش شهرت یافت و تبیان او را تجسم آوالوکیتش وا را یا همان بودای مهر دانستند و او را دالایی لاما (اقیانوس خرد) لقب دادند. آنان تا به امروز برای بالاترین شخصیت معنوی خود این عنوان را استفاده میکنند و از این زمان بود که سنت لامائیسم به وجود آمد. تا کنون چهارده دالایی لاما در این سرزمین به دنیا آمده است و آنها برای این مقام تقدس خاصی قائل هستند.
آنچه مشخص است دالایی لاماها در میان مردم تبت یک حقیقت بیشتر نیستند که در طول زمان در بدنهای مختلف تجسم مییابند و آن حقیقت، همان بودای مهر است.
این سلسله مربوط به یکی از دو شاخه اصلی مکتب بودا یعنی ماهایانه است.
مردم تبت نظامی اجتماعی خاص دارند آنان بیشتر هویت خود را در نظام دینی معین کردهاند به همین رو به نظام لامائیسم اطاعتی مطلق دارند. بنا بر این ابعاد هویتی بیشتر آنها با دین بودا آن هم شاخه ماهایانهی لامایی تعریف شده است.
در حقیقت در نظام دینی این سرزمین شناخت بودا و تعالیم او به آموزش لاما بستگی دارد. پیروی از خط بودا مستلزم پیروی از سنت لاماهاست.
همه بوداییهای قدیم نیز از تعالیم لاما برخوردار شده و به فرزانگی رسیدهاند و لاما در این فرهنگ زیربنای همه فضایل و ملکات و سرچشمه همه خوبیهاست.
دالایی لامای چهاردهم دالایی لامای چهاردهم یا تنزین گیاتسو در سال 1935 به دنیا آمد و در سال 1937 به عنوان تجسم یافته دالایی لامای قبلی شناخته شد.
