مقدمه
در این نوشتار کوتاه روایاتی از حضرت عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) نقل شده است که در آن به مهدویت و مسائل مربوط به آن اشاره شده است. کوته نوشت حاضر در سه بخش می باشد:1- شخصیت و زیست نامه حضرت عبدالعظیم حسنی (علیه السلام).2- روایات رسیده از وی در باره امام زمان (علیه السلام) به همراه ترجمه فارسی آنها.3- یک نتیجه گیری کوتاه بر اساس روایات نقل شده.
زندگانی عبدالعظیم حسنی
عبدالعظیم به عبداللّه بن علی بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب (علیه السلام)، صاحب کتاب «خطب امیرالمؤ منین» و «الیوم و اللیله» مشهور به حضرت عبدالعظیم و شاه عبدالعظیم، از سادات حسنی و از بزگان این خاندان، و مورد احترام امامان عصر خود و از راویان موثق است به موجب روایتی که امام هادی (علیه السلام) در باب فضیلت زیارت او آورده اند، روشن می شود که پیش از شهادت این امام بزرگوار (254 ه- ق) درگذشته است، و می توان گفت در آغاز دههِ ششم از سدهِ سوم هجری و در خلافت «المعتز» زندگانی را بدرود گفته است مؤ لف کتاب «جنه النعیم» با آنکه نام زوجهِ آن جناب را هم نوشته (1) متعرض تاریخ ولادت، سن و سال دقیق رحلت او نشده و تنها می نویسد:«پس باید وفات حضرت عبدالعظیم، اوایل 250 هجری، چند سال قبل از شهادت حضرت امام علی النقی (علیه السلام) باشد.» (2) از امامان بزرگوار، با امام جواد، امام هادی و امام عسکری (علیهم السلام) معاصر بوده است. امّا آیا محضر حضرت امام علی بن موسی (علیه السلام) را هم درک کرده و حدیثی شنیده است مؤ لف الذریعه در این باره می نویسد:«عصر امام رضا و
1- 1. جنه النعیم والعیش السلیم، المولی باقر بن اسماعیل المازندرانی (م 1313 ه- ق) ص 444 چاپ سنگی تهران.
2- 2. جنه النعیم، ص 402.
