چکیده : هدف پژوهش معنا شناسی عفاف در قرآن و حدیث است. بر این اساس به طور کلی عفاف در قرآن و حدیث در دو مفهوم به کار رفته است، یکی مفهوم عام به معنای خویشتن داری در برابر هر امر ناروا و ناپسند و مفهوم خاص به معنای پرهیز از عمل غیر ضروری است که تمایل جنسی را میان دو نفر به جز زن و شوهر به وجود آورد یا آن را تشدید کند. یعنی شعاع دایره معنایی آن را به خویشتن داری در شهوت جنسی نامشروع محدود می کنند. کلید واژه ها: حدیث، قرآن، عفاف ، حیا و حجاب.
بخش اول : معنا و چگونگی حجاب
حجاب چیست؟
قبل از هر چیزی باید بدانیم حجاب چیست؟
حجاب از نظر لغوی یعنی پنهان کردن. این معنا در کتاب های «لسان
العرب»، «المنجد» و «الرائد» آمده است و در کتاب های مذکور حجاب؛ به پرده و حایل میان دو چیز نیز معنا شده است.
در «قاموس قرآن» و «فرهنگ لغات قرآن» حجاب به معنای «پرده» به کار برده شده است.
در قران واژه ی حجاب هفت مرتبه و در سوره های مریم، اسراء، شوراء فصلتف ص، اعراف و احزاب به ترتیب به آیات 16، 44، 50، 4، 31، 45 و 52 ذکر شده که در همه ی موارد حجاب به پرده و حایل معنا شده است.
برای مثال: