کتابخانه عمومی بالقرآن

فهرست

• سخن ناشر
• سرآغاز
• اجمالی از شرح حال شیخ حرّ عاملی
• آداب معاشرت در سفر و حضر
• 1- لزوم معاشرت با مردم از طریق ادای امانت
• 2- باب استحباب خوش رفتاری با مردم و همسایگان
• 3 - چگونگی معاشرت با دوستان مختلف
• 4- فاصله (در مجالس) به ویژه به اندازۀ یک ذراع در تابستان
• 5 - کمک به نیازمندان و ضعیفان
• 6- گرامیداشت دوستان و نصیحت کردن آنان
• 7- کراهت اخم کردن بر مردم
• 8 - دوست یابی و خو گرفتن با دوستان و پذیرفتن اعتراض آنان
• 9- استحباب هم نشینی با خردمند بخشنده و دوری از نادان فرومایه
• 10- استحباب مشتورت با عاقل
• 11- استحباب دیدار و گفتگو با دوستان
• 12- استحباب معاشرت با مردم خوب و دوستان قدیمی و اجتناب از معاشرت با بدان
• 13- استحباب معاشرت با کسی که انسان عیب او را می داند به منظور نصیحت کردن او
• 14- استحباب دوستی با کسی که رعایت دوستی را می کند و او را در موقع گرفتاری تنها نمی گذارد
• 15- استحباب کمک و یاری دادن دوستان به یکدیگر
• 16- کراهت دوستی با بدکار و نادان و دروغگو
• 17- کراهت شرکت دادن افراد فرومایه و گنهکار در امور
• 18- تحریم هم نشینی با دروغگو و گنهکار و بخیل و نادان و قاطع رحم و ...
• 19- کراهت هم نشینی با فرومایگان و ثروتمندان و گفتگو با زنان
• 22- استحباب مشورت با اشخاص صاحب نظر
• 23- استحباب مشورت با شخص پرهیزگارِ خردمند و اطاعت از او و کراهت مخالفت با وی
• 24- وجوب راهنمایی کسی که تقاضای مشورت می کند
• 25- جواز مشورت کردن با کسی که مرتبه او پایین تر است
• 26- کراهت مشورت با زنان و نیکو بودن مشورت با مردان
• 27- کراهت مشورت با شخص ترسو، بخیل، آزمند، برده، فرومایه و بدکار
• 28- تحریم هم نشینی و دوستی با اهل بدعت
• 29- کسانی که معاشرت و سلام کردن بر آن ها شایسته نیست
• 30- استحباب اظهار دوستی و محبّت نسبت به مردم
• 31- استحباب خوش رفتاری و گشاده رویی با مردم و احترام به آنان
• 32- مستحبّ است کسی که مؤمنی را دوست دارد او را از دوستی خود با خبر کند
• 33- استحباب آغاز کردن سلام قبل از سخن گفتن و استحباب پاسخ ندادن قبل از سلام
• 34- لزوم سلام و کراهت ترک آن و جوب پاسخ سلام
• 35- باب استحباب بلند گفتن سلام و سخن نیکو گفتن
• 36- باب استحباب سلام کردن بر کودکان
• 37- باب حرمت تبعیض بین فقیر و ثروتمند در نحوه سلام کردن و وجوب رعایت مساوات بین آن دو
• 38- باب استحباب شکرگزاری خدا برای نعمت اسلام و تندرستی
• 39- لزوم بلند سلام کردن و پاسخ دادن به نحوی که مخاطب بشنود
• 40- نحوه سلام گفتن و استحباب انتخاب کلمات مناسب
• 41- استحباب تکرار سلام تا سه مرتبه در صورت عدم دریافت پاسخ و اجازه ورود
• 42- باب استحباب صدا کردن مؤمن با ضمیر جمع در موقع سلام کردن و دعا برای او در هنگام عطسه و غیر آن
• 44- باب چگونگی پاسخ سلام دادن به حاضر و غایب
• 45- استحباب مصافحه با مقیم و در آغوش گرفتن مسافر
• 46- استحباب سلام کردن کوچک بر بزرگ و جمعیّت کم بر جمعیّت زیاد و عابر بر نشسته و ...
• 47- بسنده بودن سلام یک نفر از گروهی و پاسخ یک نفر از گروهی دیگر
• 48 - کراهت ترک سلام بر مؤمن حتّی در حال تقیّه
• 49- روا بودن سلام کردن مرد بر زن
• 50 - باب تحریم سلام کردن بر کفّار و اهل لهو و لعب و امثال آن مگر در حال ضرورت و چگونگی پاسخ داده به سلام آنان
• 51 - وارد نشدن به خانه غیر بدون اجازه و خبر دادن و سلام کردن و ...
• 52 - باب کسانی که رفت و آمد به خانه آن ها شایسته است
• 53 - استحباب سلام کردن هنگام بلند شدن از مجلس
• 54 - جواز سلام و دعا کردن بر ذمّی در صورت نیاز داشتن به او
• 55 - باب جواز مکاتبه مسلمان با اهل ذمّه
• 56 - استحباب سالم کردن بر خضر هرگاه نام وی برده شود
• 57 - استحباب چشم پوشی و گذشت نسبت به دوستان
• 58 - استحباب دعا برای عطسه کننده مسلمان
• 59 - نحوه دعا کردن برای عطسه و پاسخ دادن
• 60 - استحباب عطسه کردن و کراهت عطسه های زشت
• 62 - استحباب تکرار دعای عطسه های پی درپی تا سه مرتبه
• 63 - استحباب «الحمد لله» گفتن در موقع عطسه
• 64 - استحباب صلوات بر محمّد و خاندانش برای کسی که عطسه می کند یا می شنود
• 65 - درود بر محمّد و خاندانش هنگام عطسه و ذبح حیوانات و جماع محکروه نیست بلکه مستحب است
• 66 - جواز دعای عطسه برای ذمّی و دعا برای هدایت وی
• 67 - اگر گفتاری با عطسه مقارن باشد جایز است آن عطسه را دلیل بر راستی سخن گوینده دانست
• 68 - استحباب احترام و بزرگداشت شخص مُسِنّ مؤمن
• 69 - استحباب احترام کریم و شریف
• 70 - کراهت نپذیرفتن تکرمی و احترام مانند نپذیرفتن متکا و بوی خوش
• 71 - استحباب استقبال و بدرقه از مهمان و اطاعت مهمان از صاحبخانه
• 72 - نباید راز دوست را فاش کرد
• 73 - هرگاه سه نفر با هم باشند کراهت دارد دو نفر از آن ها درِ گوشی صحبت کنند
• 74 - کراهت قطع کردن سخن مسلمان
• 75 - باب استحباب یا کراهت کیفیّت نشستن
• 76 - نشستن در جای به عنوان تواضع
• 77 - باب استحباب رو به قبله نشستن
• 78 - باب کراهت نشستن روبه روی خورشید
• 79 - استحباب نشستن در هر جایی که صاحب خانه بخواهد
• 80 - استحباب نشستن روی دو پا و در بغل گرفتن زانوها
• 81 - استحباب شوخی و خنده کم
• 82 - کراهت قهقهه زدن و استحباب تبسّم
• 83 - کراهت خنده بدون علّت
• 84 - باب کراهت شوخی و خنده زیاد
• 85 - استحباب تبسّم بر چهره مؤمن
• 86 - استحباب صبر کردن بر اذیّت همسایه و دیگران
• 87 - وجوب خودداری از آزار همسایه
• 88 - استحباب خوش رفتاری با همسایه
• 89 - استحباب طعام دادن به همسایگان و وجوب آن در صورت ضرورت
• 90 - کراهت همسایگی با اشخاص بد
• 91 - استحباب رعایت حدّ همسایگی که از هر طرف چهل خانه است
• 92 - استحباب مدارا کردن با همسفر
• 93 - استحباب بدرقه هم سفر هنگام جدا شدن، و چند ذمّی باشد
• 94 - استحباب نامه نوشتن در سفر و وجوب پاسخ دادن به نامه
• 95 - استحباب شروع نامه با بسم الله و نوشتن آن به بهترین خط
• 96 - چگونگی نوشتن عنوان نامه
• 97 - استحباب آغاز نامه به نام کسی که نامه برایش فرستاده می شود
• 98 - استحباب نوشتن «ان شاءالله» در نامه هر جا که مناسب باشد
• 99 - استحباب خشک کردن خط های نامه
• 100 - عدم جواز سوزاندن کاغذهایی که در آن یات قرآن یا نام خدا باشد
• 101 - استحباب تقسیم وقت بین دوستان به طور مساوی
• 102 - استحباب سؤال کردن از نام و نام خانوادگی و نَسَب و حال دوست و هم نشین
• 103 - کراهت از بین رفتن شرم و حیا بین دوستان
• 104 - انتخاب دوستانی که نمازشان را به موقع می خوانند و نسبت به دوستان نیکی می کنند
• 105- استحباب خوش خویی با مردم
• 106 - استحباب انس و الفت با مردم
• 107 - استحباب خوش رفتاری با مردم
• 108 - استحباب خوش رویی و خوش برخوردی
• 109- وجوب راستگویی
• 110 - استحباب صدق وعده، گر چه یک سال طول بکشد
• 111 - مستحب بودن حیا
• 112 - جایز نبودن شرم و حیا در پرسش احکام دین
• 113 - استحباب عفو و گذشت
• 114 - استحباب عفو از ستمگر، صله رحم، احسان و نیکی...
• 115 - استحباب فرو خوردن خشم
• 116 - استحباب فرو خوردن خشم از دشمنان دین در زمان حکومتشان
• 117 - استحباب صبر در برابر حسودان و مانند آن
• 118 - استحباب سکوت، مگر در امور خیر
• 119 - استحباب سخن گفتن در جایی که سکوت روا نیست
• 120 - وجوب نگهداری زبان از آنچه که گفتنش روا نیست
• 121 - کراهت گفتار زیاد در غیر ذکر خدا
• 122 - استحباب مدارا کردن با مردم
• 123 - وجوب ادا کردن حقوق واجب و مستحبّ مؤمن
• 124 - استحباب رعایت حقّ عالم
• 125 - استحباب لطف و محبّت به یکدیگر و به دیدار هم رفتن
• 126 - استحباب پذیرش عذر
• 127 - استحباب سلام کردن و مصافحه در وقت ملاقات...
• 128 - استحباب مصافحه و حدود و چگونگی آن
• 129 - آداب استقبال و بدرقه مسافر
• 130 - حکم کرنش بر بزرگان از قبیل بوسیدن فرش، برپا خاستن و جلوی آن ها دویدن و غیره
• 131 - تحریم گماشتن دربان برای منع ورود شیعه
• 132 - استحباب معانقه با مؤمن و همراهی و مذاکره با او
• 133 - استحباب استفاده رساندن برادران به همدیگر در راه خدا
• 134 - استحباب بوسیدن یکدیگر برای مؤمنان، و محل بوسه
• 135 - کراهت کرنش برای مردم حتّی امام
• 136 - کراهت مجادله و دشمنی با مردم
• 137 - استحباب اجتناب از کینه و دشمنی و بغض و ...
• 138 - تحریم مکر، حسد، خیانت و نیرنگ
• 139 - تحریم دروغ
• 140 - تحریم دروغ بستن بر خدا، و پیغمبر و ائمّه
• 141 - تحریم دروغ بزرگ و کوچک، شوخی و جدی و غیره
• 142 - جواز دروغ در اصلاح بین مردم و عدم جواز راستگویی در فساد
• 143 - در احکام گمان
• 144 - تحریم دو رو و دوزبان بودن
• 145 - تحریم قهر کردن از مؤمن و استحباب سبقت در آشتی کردن
• 146 - تحریم آزار رساندن به مؤمن
• 147 - تحریم اهانت به مؤمن و خوار داشتن او
• 148- تحریم ذلیل شمردن و تحقیر مؤمن
• 149 - تحریم سبک شمردن مؤمن
• 150 - تحریم قطع صاله ارحام
• 151 - تحریم جمع آوری موارد لغزش های مؤمن برای عیب گرفتن از او
• 152 - نهی از عیب جویی و سرزنش مؤمن
• 153 - تحریم غیبت کردن از مؤمن
• 154 - تحریم تهمت زدن بر مرد و زن مؤمن
• 155 - موارد جواز غیبت کردن
• 156 - وجوب جبران کیفر غیبت کردن با حلال طلبی و استغفار
• 157 - وجوب ردّ غیبت مؤمن و تحریم شنیدن آن
• 157 - باب تحریم افشای سرّ مؤمن و عیب جویی از او...
• 159 - محترم داشتن ناموس، مال و خون مؤمن و تحریم ناسزا گفتن به او
• 160 - تحریم بدنام کردن مؤمن و سوء نیت داشتن به او
• 161 - تحریم لعن کردن کسی که نباید او را لعن کرد
• 162 - تهمت زدن به مؤمن و بدگمان بودن به او
• 163 - تحریم ترساندن مؤمن ول با نگاه
• 164 - تحریم کمک به قتل و اذیّت مؤمن گر چه با کلمه ای باشد
• 165 - تحریم سخن چینی و تفرقه افکنی
• 166 - استحباب نگاه کردن به اولاد صالح پیغمبر
• 167- استحباب نگاه کردن به پدر و مادر و به قرآن و به روی عالم