کتابخانه عمومی بالقرآن

فهرست

• مقدمه محقق در باره شیخ صدوق و کتاب خصال]
• کتاب خصال
• مؤلف خصال
• شخصیت صدوق
• مشائخ صدوق
• شاگردان و راویان صدوق
• آثار صدوق
• آراء صدوق
• خاندان بابویه قمی
• [مقدمه مؤلف]
• [باب منشهای یگانه]
• اشاره
• (1) باب خصال یگانه
• (2) رها دادن منش موجودی را به منش موعودی
• [ (3) ستم سوار به پیاده]
• (4) منشی از دین دوستی
• (5) منشی به پنج منش
• (6) منشی به منشی
• (7) منشی نجات بخش
• (8) منشی که بهترین کارهای دین است
• [ (9) منش بردباری با دانش]
• (10) منشی که در آن بزرگواری دنیا و آخرت است
• (11) داناترین مردم کسی است که منشی را با منشی جمع کند
• (12) نیکبختی حقیقتی است و بدبختی حقیقتی
• (13) مردم به منشی ثواب داده می شوند یا به عقاب می رسند
• (14) منشی که بهترین جهاد است
• (15) دشوارترین چیزها منشی است که نمی شود از آن خودداری کرد مگر به رها دادن منشی
• (16) بزرگواری گرونده به خدا در منشی ست و ارجمندش در منشی
• (17) منشی که کلید هر بدیست
• (18) منشی از دادگری
• (19) منشی که دارنده آن به داوری آن خشنود است
• (20) کمترین حق مؤمن بر برادر خود منشی است
• (21) نزدیکی به خدای بزرگ به منشی
• (22) خدا بندگان خود را به منشی آزمایش کرده که از همه آزمایشها دشوارتر است
• (23) منشی نتیجه نیکوکاریست
• (24) منشی که اعتقاد بنده را به خدا پایدار می سازد و منشی که ایمان را از دل وی دور می کند
• (25) منشی که سنگینی را از انسان دور می کند
• (26) نیکیی که سرآمد همه نیکی هاست و حق ناشناسیی که سر آمد همه حق ناشناسی هاست
• (27) برای دارنده منشی ضمانت شده که تهی دست نگردد
• (28) منشی از جوانمردی خانواده پیامبر است
• (29) منشی از جوانمردیست
• (30) منشی برای مرد بزرگوار بد است
• (31) خدا منشی را می پسندد و منشی را دشمن دارد
• (32) کسی که منشی را داشته باشد سپاس نعمت نکند
• (33) کسی که برای منشی خشمناک نگردد سپاس منش دیگری را نیز نکند
• (34) منشی از فروتنی است
• (35) منشی که به کفر کشانیده می شود و منشی که نزدیک است بر قضای خدا و قدر وی چیره گردد
• (36) منشی که توده های مردم گذشته را نابود کرده است
• (37) کشته شدن در راه خدا کفاره هر گناهی است مگر منشی که جز یکی از سه امر کفاره یی ندارد
• (38) خداوند بزرگ برای محمد (ص) و پیروانش ارمغانی فرستاده که به جز پیروان او داده نشده است
• (39) هر که خواسته باشد نیکی سرایش افزون گردد هنگام خوراک خود منشی را انجام دهد
• (40) هر گاه خدا بنده یی را دوست داشته باشد مورد نظر گردد و چون بدو نظر داشته باشد به یکی از سه چیز به او ارمغان دهد
• (41) روز رستخیز عروسی پرهیزگاران است
• (42) برای منشی مرگ پسندیده نیست
• (43) منشی که مانند ضد خود است
• (44) نابکارترین مردمان کسانی هستند که برای منشی که در آنان است بزرگ داشت می شوند
• (45) منشی در جهان زهد است و منشی سپاس هر بهره مندیست
• (46) در جهان چیزی شایسته تر از زبان به زندان نیست
• (47) هر که در جهان آرزوی خود را دراز گرداند کردارش تباه گردد
• (48) مرد مسلمان تا خاموش است برای وی نیکی نوشته می شود
• (49) منشی است که هر کس آن را داشته باشد یا به جای آورد خداوند بزرگ او را از بیم روز رستخیز آسایش دهد
• (50) منشی که سرمایه خردمندیست
• (51) پرهیزگارترین مردمان و پرستنده ترین مردمان و رنج کش ترین مردمان
• (52) پشیمانی از گناه توبه است
• (53) آنکه از خواسته جهان بیش از روزی به دست آورد
• (54) منشی در خور وصیت
• (55) منشی انگیزه راندن شود و منشی سبب سازش
• (56) منشی بر جهانیان سنگین است و منشی بر ایشان سبک
• (57) خانواده یی بزرگواری ندارد مگر به منشی و کرمی نیست مگر با منشی
• (58) منشی چهار سود دارد
• (59) خدا چون بنده یی را دوست داشته باشد به گرفتاری بزرگیش دچار سازد
• (60) منشی که درد بواسیر پدید آورد
• (61) انگشتی که انگشترین آهن در آن است پاک نیست
• (62) کسی که پیش از درود آغاز به گفتار کند ویرا پاسخ مدهید
• (63) منشی است که هر کس به جای آورد یا برای او به جای آورده شود، از دین محمد بیرون رفته باشد
• (64) از نمونه های پیامبران جز کلمه یی نمانده است
• (65) هر گاه خدا به بنده خود نیکی خواهد او را به زودی در جهان کیفر دهد و اگر بدی خواسته باشد کیفرش را پس افکند
• (66) بر دشمنان نعمتها شکیبا باش
• (67) پیامبر و علی از درختی آفریده شده اند
• (68) منشی سپاس هر نعمتی است
• (69) دین همان مهرورزیست
• (70) هر گاه مؤمنی با مؤمن دست به یک دیگر دهند بی گناه از هم جدا گردند
• (71) منشی که دلها را زنده کند
• (72) منشی که کار پیشوایان خدا را زنده می گرداند
• (73) خدا چیزی نیافریده که دیده را بهتر روشن کند از منشی
• (74) نه دهم از دین در منشی ست
• (75) آنکه به قضای خدا خشنود باشد یا دلتنگ
• (76) منشی ست که درازای آن اشتران سرخ موی پسندیده نیست
• (77) منشی که روزی را افزون می کند
• (78) منشی از گناه ها که آمرزیده نگردد
• (79) منشی که سبب نفاق و تهی دستی گردد
• (80) نخستین پیشکشی که به مؤمن داده می شود
• (81) بنده یی که نیکی نکرده در قیامت برای منشی آمرزیده گردد
• (82) سر همه گناه ها منشی ست
• (83) چه زشت است که بی آبرویی به بهشت در آید
• (84) منشی که سبب آمرزش خدا گردد
• (85) منشی که نیکی سرای را افزون گرداند
• (86) در کسی که تندرستی او بر بیماری آشکار باشد
• (87) منشی که مؤمن از آن روی گردانست
• (88) هیچ چیز چون منشی ایمان را تباه نمی کند
• (89) نیکبخت کسی که جانشین خود را بیند
• (90) مقام مؤمن از کعبه بزرگتر است
• (91) بسنده ست مؤمن را که بیند دشمنش در معصیت خدا گرفتار است
• (92) ارمغان کینه را می زداید
• (93) خوشا به بنده ساده نما
• (94) منشی که آدمی را در قیامت تهی دست دارد
• (95) سرشناسان بهشت گروهی اند
• (96) پیامبر اکرم اجزاء دست نماز را یک بار یک بار می ساخت
• (97) نیکوترین نیکها منشی ست
• (98) پیامبر برای منشی دعای خود را ترک کرد
• (99) بهترین پرستش منشی ست و نیکوترین دین منشی
• (100) چیزی که آن بسیار و عمل کننده اش اندک است
• (101) منشی نیمه یی از دین است
• (102) نیکوترین چیزی که به مسلمان داده شده منشی ست
• (103) پیامبر و علی از نوری آفریده شده اند
• (104) سازش بنده در سازش عضوی از تن او است
• (105) آدمی به- منشی به بهشت درآید
• (106) هر که از دو منش خشنود گردد به منشی کار بندد
• (107) پیامبر نماز خود را به سلامی پایان می داد
• [باب منشهای دوگانه]
• (108) شناسایش خداوند یگانه به دو منش است
• (109) پیامبر گفت: دو کار نیک است که نمی خواهم کسی در آنها با من شرکت کند
• (110) دو دور افتاده را پذیرایی کنید
• (111) دست نماز را چیزی تباه نمی کند مگر آنکه از پیش یا پس انسان مکلف بیرون آید
• (112) دو نعمت بر مردم پوشیده شده
• (113) دو منش است که برای بسیاری فتنه انگیزد
• (114) خاموشی و پیاده روی به خانه خدا از همه عبادات برتر است
• (115) دو تن امر به معروف می شوند
• (116) کفر را دو بال است
• (117) خداوند بزرگ مردم زمین را دو بخش کرده
• (118) از پیروان پیامبر دو دسته اند که هر گاه درست گردند مردم درست می شوند و هر گاه تباه گردند مردم نیز تباه گردند
• (119) احترام خدای را در باره دو ناتوان نگاهدارید
• (120) پاداش کسی که دو دختر یا دو خواهر یا دو عمه یا دو خاله را نگاهداری کند
• (121) دو مرد بوی بهشت را نمی شنوند
• (122) آنچه در باره دو زبان آمده است
• (123) مردم دو گروه اند، گروهی آسوده می کنند و گروهی آسوده می شوند
• (124) مردمان دو دسته اند دانا و دانش آموز
• (125) دو منش است یکی گناه ها را به فراموشی می سپارد و دیگری دلها را سخت می کند
• (126) دو منش رهایی از خوره است
• (127) سرگرمی به دو کار بزرگ
• (128) همه جهان دو کلمه است و دو درم
• (129) مرد فقیه نشود تا دو منش نداشته باشد
• (130) در زندگی نیکی تنها برای دو تن است
• (131) در جهان خیری نیست مگر برای یکی از دو مرد
• (132) دانش دو دانش است
• (133) دو منش شگفت انگیز
• (134) امر به نیکی و باز داری از بدی دو آفریده شده از خلق خداوند بزرگ است
• (135) بیشتر بندگی ابو ذر دو منش بود
• (136) زنی که دو شوی داشته و هر دو در بهشت اند از کدام یک خواهد بود؟
• (137) دو دشمن که برای خدای خود جنگیدند
• (138) دست باز دو معنی دارد
• (139) دینار و درهم کشنده اند
• (140) زر و سیم دو سنگ مسخ شده اند
• (141) پناه بردن به خدا از دو منش
• (142) در شیعه دو منش است
• (143) روزه دار را دو شادیست
• (144) آنچه در دو سوداگر راستگوی و نیکوکار یا دروغگوی و خیانت کار رسیده است
• (145) دو چیز در صبح و عصر خیر می دهند
• (146) دو خرید و فروش ناشایست است
• (147) در کالای نیک دو آفرین است و در کالای بد دو نفرین
• (148) به بنده یی که خدای را در کارها در نظر دارد دو منش داده شده
• (149) هر که دو منش داشته باشد او مؤمن است
• (150) هر که دو منش دارد انسان نیکی ست و اگر نه از نیکی دور است
• (151) دو چیز است که هر کدام زودتر حاصل آید مطلقه مسترابه از عده بیرون رود
• (152) دو منش است که تهی دستی را از میان می برد و زندگی را دراز می کند و اگر به جای آوردند هفتاد گونه مرگ بد را دور می سازد
• (153) تقرب به خدا با دو منش است
• (154) دو سنت است
• (155) نیکی نزد دارنده دو منش شایستگی دارد
• (156) برادران دو گونه اند
• (157) مردمان دو گروه اند
• (158) دو فرمانده اند که در واقع فرمانده نیستند
• (159) دو چیز است که برخی از مسلمانان نماز خود را بدان تباه می سازند
• (160) هیچ گامی نزد خدا از دو گام پسندیده تر نیست، و هیچ آشامیدنی نزد خدا از دو آشامیدن نیکوتر نیست، و هیچ قطره یی نزد خدا از دو قطره بهتر نباشد
• (161) دو منش که شیطان برای نوح یاد آور شد
• (162) ترسناک ترین چیزی که از آن بر مردمان ترسیده می شود دو منش است
• (163) از دو منش باز داشته شده
• (164) دو گونه آب نوح را فرمان برداری نکردند
• (165) گروش گفتار با کردار است
• (166) دو گرسنه یی که سیر نگردند
• (167) دو منش از درستی ایمان است
• (168) جوانمردی دو گونه است
• (169) دو منش نشانه درشتی ست
• (170) دو منش فزاینده روزیست
• (171) هزینه واجب بر عیال میان دو مکروه است
• (172) دو منش به جای دو منشی ست
• (173) شرم بر دو گونه است
• (174) پدر و مادر نیز عاق فرزند می شوند
• (175) گفتار پیامبر من فرزند دو ذبیح هستم
• (176) دو چیز برپایند و دو چیز روانند و دو چیز گوناگون اند و دو چیز با یک دیگر دشمنان اند
• (177) پاداش کسی که دو حج گزارده است
• (178) سخن درست در دو حال
• (179) دو کشتار و دو پیکار است
• (180) دو منش است که دارنده آن در آسمان گرامی خدایست و در زمین گرامی مردمان
• (181) پیامبر را دو انگشترین بود
• (182) پیشکش روزه دار دو چیز است
• (183) از آشکار شدن دو نشانه قیامت پدید آید
• (184) صدقه دادن به دودمان هاشم روا نباشد جز در دو جا
• (185) دو منش پستی آور
• (187) شستشوی دندان با سعد دو منش دارد
• (188) خوردن اشنان دو منش بار می آورد
• (189) خواهشگری پیامبر دو کس را فرا نگیرد
• (190) دو گونه خلال رگ خوره را به جنبش در آورد
• (191) دو جهان چون دو کفه ترازوست
• (192) خدای دو دریا را به یک دیگر آمیخت
• (193) پیامبر دو چیز در پیروان خود نهاد
• (194) در قیامت از ثقلین پرسیده می شود
• [ (195) برای حسن و حسین دو چشم آویز بود]
• (196) شب و روز دو بار گیرند
• (197) دو مردند که خدای بهر یک دو پر داده تا با فرشتگان در بهشت پرواز کنند
• (198) دو چیز مردم را نابود کند
• (199) گفتار علی در باره دو مرد
• (200) آزمند از دو منش نومید است و با دو منش هم آغوش
• (201) دو نمازی که پیامبر آن را ترک نکرد
• (202) دو گروه اند که بهره یی از اسلام ندارند
• (203) کینه توز با مردان خود را به یکی از دو منش گرفتار سازد
• (204) آدمی پیر گردد اما دو چیز از او جوان ماند
• (205) دو منشی که دو منش بار آورد
• (206) آدمی دو منش را ناخوش دارد
• (207) پیامبر دو خاموشی داشت
• (208) دو منش در مسلمانی فراهم نشود
• (209) در دل بنده دو منش سازش ندارد
• (210) رشک شایسته نیست جز در دو چیز
• (211) پیامبر برای دو مهر عقیل را دوست می داشت
• (212) پیامبر بدو کار شاد شد
• (213) پیامبر به حسن و حسین هر یک دو منش بخشید
• (214) بیداری پس از نماز خفتن سزاوار نیست جز برای دو مرد
• (215) بیشتر مردم بدو چیز به دوزخ می روند و به دو چیز به بهشت
• (216) خدا دو بیم و دو آرامش را برای بنده خود فراهم نکند
• (217) اصلاح اول این امت بدو منش است و تباهی پایان آنان نیز با دو منش است
• [باب منشهای سه گانه]
• اشاره
• (218) خدای سه کس را بی حساب به بهشت برد و سه کس را بی حساب به دوزخ
• (219) خدای از مؤمن سه چیز را حساب نمی کشد
• (220) هر کس سه منش یا یکی از سه منش را داشته باشد در سایه عرش خداست
• (221) سه تن در قیامت به خدا نزدیک تراند
• (222) سه چیز نشانه بر آمدن دعاست
• (223) مؤمن مؤمن نباشد تا سه منش در او پیدا شود
• (224) سه منش در گرونده نیست
• (225) پیامبر اکرم از خدا سه چیز خواست دو چیز بدو داد و یکی را نداد
• (226) سه چیز پایه را بلند گرداند و سه چیز گناه ها را پوشاند و سه چیز نابودکننده است و سه چیز رهایی دهنده است
• (227) هر که سه منش داشته باشد خدای بدو حور العین دهد
• (228) سه کس اند اگر ایشان را: باز نداری ترا ستم کنند
• (229) سه کس حق خود را از سه کس نستانند
• (230) بنده میان سه منش است
• (231) سه کس در خور آمرزش اند
• (232) خدا سه کس را دشمن دارد
• (233) سه جای دروغ نیکوست و در سه جای راست نارواست، همدمی سه کس دل را می میراند
• (234) چیزی به سه چیز است
• (235) سه چیز نشانه پیریست
• (236) سه منش ویژه پیامبران و فرزندان ایشان و پیروان اینان است
• (237) خدا سه منش را دشمن دارد
• (238) پیشکش سه گونه است
• (239) سه منش است که پیامبر و فروتر از او از آن تهی نیست
• (240) ریشه های کفر سه چیز است
• (241) وام بر سه گونه است
• (242) دستور خواستن برای در آمدن سه بار است
• (243) به سه کس سلام پسندیده نیست
• (244) بهترین مردمان سه کس اند
• (245) سه منش است که یکی نماینده توانگریست و دیگری نماینده زیبایی سه دیگر خوارکننده دشمنانست
• (246) سه چیز روش پیامبران مرسل است
• (247) سه چیز دیده را روشن می کند
• (248) منشهای نیکو سه است
• (249) پاشیدن در سه چیز است
• (250) پیامبر سه کس را نفرین کرده است
• (251) در بهشت پایه یی ست که بدان نرسد مگر سه کس
• (252) از سه کس تکلیف برداشته شده
• (253) سه تن که به لات و عزی سوگند یاد کردند که پیامبر را بکشند و علی آنان را برانداخت
• (254) در نیکی به برادران و کوشش در انجام نیاز ایشان سه منش است
• (255) ریستن در سه جا نهی شده
• (256) برابر شدن با آفتاب سه بدی دارد
• (257) اسرافگر سه نشانه دارد
• (258) هر دیده یی در قیامت گریانست جز سه دیده
• (259) همه نیکیها در سه منش است
• (260) سه تن که بر چهارپایی سوار شوند
• (261) حق مسافر بیمار بر یارانش آنست که سه روز با او بمانند
• (262) در پا افزار سیاه سه منش بد است و در زرد سه منش نیک
• (263) سه منش را از کلاغ بیاموزید
• (264) سه چیز با سه چیز پاید
• (265) شومی در سه چیز است
• (266) کسانی که هر چه یاد کنند فراموش کردند سه گروه اند
• (267) سه کس در پناه خدایند تا از باز خواست مردمان آسایش یابد
• (268) آنکه سه چیز بدو داده شده از سه چیز دور نمانده
• (269) از کنکاش سه کس خود داری شده
• (270) خرد سه پاره است
• (271) آدم از سه منش یکی را برگزید
• (272) خرد مرد از سه چیز دانسته می شود
• (273) شیعه سه گروه اند
• (274) شیعه به سه چیز آزمایش گردد
• (275) هر که سه منش داشته باشد ایمانش کامل است
• (276) سه کس اند که در قیامت خدا بدیشان سخن نگوید و به اینان ننگرد و ایشان را پاک نگرداند و ایشان را شکنجه دردناک است
• (277) بیمناک ترین جا برای مردم سه جاست
• (278) سه کس یاوران ستمکاراند
• (279) سخن چین کشنده سه تن است
• (280) گرونده به خدا سه جای دارد: بندگاه، پناهگاه، جایگاه و کافر نیز سه جای دارد
• (281) روزهای خدا سه است
• (282) سه کس در قیامت شکنجه شوند
• (283) سه منش تکبر را دور کند
• (284) هر که سه منش در او باشد می تواند امر به معروف و نهی از منکر کند
• (285) سه تیره پاک گوهر نباشند
• (286) بسنده است برای عیب مرد که سه منش در او باشد
• (287) کسی دودمان پیامبر را دوست ندارد برای یکی از سه سبب است
• (288) دوست ترین کارها پیش خدا سه چیز است
• (289) دوزخ در قیامت با سه کس سخن گوید
• (290) سه چیز کمر شکن است
• (291) خدا به سه نعمت بر بندگان منت نهاده
• (292) شب زنده داری تنها برای سه چیز است
• (293) هر گاه سه چیز در فرزند آدم نبود چیزی سرش را خم نمی کرد
• (294) همه راه و روش دین در سه چیز است
• (295) آشوب جهان سه چیز است
• (296) مسلمان سه دوست دارد
• (297) خدای به پیامبر برای علی سه کلمه وحی کرد
• (298) مردان سه گونه اند
• (299) کسی شایسته پیشوایی ست که در آن سه منش باشد
• (300) کسی که سه بار حج گزارده باشد
• (301) پاداش آنکه سه مؤمن را حج رساند
• (302) در جامه یوسف سه نشانه بود
• (303) ستمکاری سه گونه است
• (304) زناشویی از سه راه حلال می گردد
• (305) برای پیروان اسلام امید رهایی ست مگر سه تن
• (306) دشوارترین زمانهای فرزند آدم سه ساعت است
• (307) فرزند آدم هرگز کاری نکرده که پیش خدا از سه کار بزرگتر باشد
• (308) مرد کوچ نکند جز برای سه کار
• (309) جامه خواب سه گونه است
• (310) نشانه های سه گانه
• (311) خدا در سه حال به جای بنده کارهای وی را پایان می رساند
• (312) مردم سه گروه اند
• (313) سه منش است که کسی در آنها بهانه یی ندارد
• (314) سه منش است که دارنده آن نمیرد تا بدانها گرفتار گردد
• (315) مسلمان به سه چیز کامل گردد
• (316) سفارشهای سه گانه یی که پیامبر به علی کرده
• (317) سه کس را دعا به لفظ جمع بکار برند
• (318) آنکه عطسه زند سه بار به وی «یرحمکم اللَّه» گویند
• (319) خدا سه منش را در منافق و فاسق فراهم نکند
• (320) سه تن مهمان خدایند و در پناه او
• (321) خیار حیوان تا سه روز است
• (322) در سه چیز نیاز به اجازه خدا نیست
• (323) خدا مؤمنی را به چیزی سخت تر از سه منش گرفتار نکرده
• (324) هر گاه سه دسته نبودند خدا جهانیان را به سختی شکنجه می رسانید
• (325) سه تن نفرین شده اند
• (326) هر گاه فرزانگان و هوشمندان به یک دیگر نامه می نگاشتند سه چیز در آن بود که چارمی نداشت
• (327) سه منش از خوی مؤمن نیست
• (328) آنکه بناگزیری زیان بیند سه عوض دارد
• (329) خدای را بهشتی ست که در نیاید بدان جز سه گروه
• (330) سه منش در شیعه نیست
• (331) سه منش سخت ترین کردار بر بندگان است
• (332) شیطان به نوح گفت مرا در سه جا به یاد آور
• (333) شیطان گوید: هر چه فرزند آدم مرا وامانده گرداند باز در یکی از سه چیز وامانده نخواهد کرد
• (334) سه چیز است که مردم تاب آن را ندارند
• (335) نیکی شایستگی نیابد جز به سه چیز
• (336) سه دست است که در نیکی به کار می رود
• (337) سه منش پسندیده است
• (338) بخشایشگران سه تن اند
• (339) پرسش سزاوار نیست جز در سه جا
• (340) خدا بر فرزند آدم به سه منش منت نهاده است
• (341) بنده مشرک نگردد تا یکی از سه کار را نکند
• (342) به پیروان پیامبر اسلام کمتر از سه چیز داده نشده
• (343) گرفتاری تاب فرسا سه است
• (344) در این پیروان سه چیز نیست
• (345) فرشتگان در سرایی که یکی از سه چیز در آن باشد در نیایند
• (346) سه تن در امر به معروف و نهی از منکر شریک هستند
• (347) خدا به مؤمن سه منش داده است
• (348) از سه تن بر دین باید ترسناک بود
• (349) پرسش مرد دیرنشین از سه منش
• (350) هرگز زمین به خدا ننالیده مانند ناله کردن آن از سه چیز
• (351) خدا از سه تن نگهبانی نکند
• (352) سه تن در قیامت در سایه عرش خدایند
• (353) سه چیز به خدا گله کنند
• (354) خوانندگان قرآن سه گروه اند
• (355) سه چیز است که دانسته نشده که گناه کدامین بزرگ تر است
• (356) بار بستن نشاید مگر برای سه مسجد
• (357) در ترب سه سود است
• (358) سه چیز زیان ندارد
• (359) پیامبر ضامن سه سرای در بهشت است
• (360) امیر المؤمنین علی (ع) به نبرد سه دسته مأمور شد
• (361) هر که سه چیز ندارد از خدا و فرستاده اش بیگانه است
• (362) خدای را سه آبروست
• 363) نهاد ایمان سه منش است
• (364) کردار حج بر سه گونه است
• (365) از سه منش نهی شده
• (366) پوشش سیاه مکروه است مگر در سه چیز
• (367) آنکه حج گزارد هر گاه سه منش نداشته باشد حجش پسند نیفتد
• (368) مهمانی تا سه روز است
• (369) سه چیز که دل مسلمان در آنها کینه توزی روا نمی دارد
• (370) پیامبر گفته: سوگند می خورم که سه چیز حق است
• (371) پس از مرگ پی شخص نمی رود جز سه چیز
• (372) خدا سه گروه را در بهشت اسکان نمی دهد
• (373) پدران اولین سه تن بودند
• (374) به مؤمن سه منش داده شده
• (375) شایسته ترین مردمی که سه چیز آرزو می کنند
• (376) کارها سه گونه است
• (377) دزدان سه تن اند
• (378) فرشتگان سه گروه اند
• (379) پریان سه گروه اند، انسان نیز چنانست
• (380) پس سه تن نماز گزاردن روا نیست
• (381) سه نخوردنی فربه کند و سه خوردنی لاغر
• (382) همه داوریهای مسلمانان بر سه وجه روان گردد
• (383) سه چیز با سه چیز همراه است
• (384) سه تن نزد خدا میانجی گری کنند و پذیرفته شود
• (385) نخستین کسانی که قرعه برایشان افکنده شد سه تن اند
• (386) در به سه منش است
• (387) در پیاز سه خاصیت است
• (388) افسون رخنه یی ندارد جز در سه چیز
• (389) سه چیز نشانه بینایی در دین است
• (390) دمیدن در سه چیز بد است
• (391) دارنده سه منش در دوزخ است
• (392) آنکه غیر حلال دست آورد سه چیز بر آن چیز چیره گردد
• (393) آسایش مؤمن در سه چیز است
• (394) خوشی مرد در سه چیز است
• (395) دعای سه تن برآورده نگردد
• (396) روزه سالانه از هر ماهی سه روز است
• (397) سرگرمی مرد خدا در سه چیز است
• (398) آنکه سه چیز دارد گویا همه جهان را بدو داده اند
• (399) پیامبر سه کلنگ در خندق زد و سه تکبیر گفت
• (400) پسندیده ترین کارها نزد خدا سه چیز است
• (401) بیمناک ترین چیزها بر پیروان سه چیز است
• (402) آنکه به خدا و آخرت ایمان دارد سه کار مکند
• (403) از سه چیز بر این پیروان بیمناک باید بود
• (404) سه چیز از جهان پسندیده پیامبر بود
• (405) امام صادق هرگز از یکی از سه چیز فارغ نبود
• (406) زیارت کننده امام رضا در سه جا از آن سود می برد
• (407) کردارها سه گونه است
• (408) امام محمد باقر فرزند خود امام صادق را به سه چیز دستور داد و از سه چیز نهی کرد
• (409) قائم سه حکم کند که هیچ کس نکرده است
• (410) پیامبر به سلمان فارسی گفته: در بیماری سه منش است
• (411) عمر از سه منش به خدا بازگشت
• (412) سخن ابی بکر بر چیزی از جهان اندوه نمی خورم جز بر سه کار خود که کاش آنها را به جای نمی آوردم و بر سه کار که نکردم کاش به جای آورده بودم و بر سه چیز که کاش از پیامبر پرسیده بودم
• (413) ابن مسعود گفته: دانایان زمین سه تن اند
• (414) سه تن هیچ گاه به وحی خدا کافر نشدند
• (415) پاداش کسی که سه دختر داشته و بر زندگی آنان شکیبا باشد
• (416) سه چیز در قیامت نزد خدا گله می کنند
• (417) تکلیف از سه تن برداشته شده
• (418) از چشم تنگی سه منش خیزد
• (419) آغاز کار پیامبر سه چیز بود
• (420) سه منش است که هر که بدان کار بندد در سود و زیان با مسلمانان شریک است
• (421) سه چیز است که هر کدام از آنها یک چهل و پنجم از پیامبریست
• (422) گروش سه چیز است
• (423) سه تن به بهشت نروند
• (424) آنکه سه فرزندش مرده باشد
• (425) پاداش سه چیز
• (426) سه برادر که هر کدام از دیگری ده سال کوچک تر بودند
• (427) مردم پس از سه تن خوار شدند
• (428) در پرسش سه اثر است و بدترین مردم سه اند
• (429) بیش از سه روز کناره گیری از برادر دینی روا نیست
• (430) سه چیز از خوبی مسلمانی ست
• (431) خدا با سه تن سخن نگوید
• (432) راست نهادان سه تن اند
• (433) یاران کوه سه تن بودند
• (434) دوست ترین کارها پیش خدای سه چیز است
• (435) مردم جهان سه گروه اند
• (436) فروغی که سه بخش شده
• (437) مردمان خدای را به سه روی می پرستند
• (438) کسی علی را به مهمانی خواست پذیرفت به سه شرط
• (439) سه چیز که در علی بود
• (440) در بریره آزاده عائشه سه دستور روان شد
• (441) سه تن بر پیامبر دروغ می بستند
• (442) پیش کشی و راننده یی و سواری نفرین شده اند
• (443) سه تن دانسته نشد گناه کدام بزرگتر است
• (444) در براء پور معرور انصاری سه دستور اسلامی روان شد
• (445) در صفوان جمحی سه دستور روان شد
• (446) برای سعد پور معاذ در اسلام سه مقام است
• (447) دانایان سه گروه اند
• (448) هر که با سه کس ستیزد خوار گردد
• (449) مردمان در قضا و قدر سه گروه اند
• [باب منشهای چهارگانه]
• اشاره
• (450) پیامبر چهار کس را در قیامت شفاعت می کند
• (451) شکنجه آنکه در چهار چیز همسر خود را فرمان برداری کند
• (452) دعای چهار تن رد نشود
• (453) ثبات دین به چهار تن است
• (454) آنکه در چهار جای سخت گیر نباشد خدای او را بیامرزاد
• (455) خواست مردم در این جهان چهار است
• (456) بنده مؤمن نباشد تا به چهار چیز باور داشته باشد
• (457) علی را چهار انگشترین بود
• (458) چهار سوره پیامبر را شکسته کرد
• (459) پیامبر پس از هجرت چهار عمره گزارد
• (460) پیشوا به چهار چیز شناخته می شود
• (461) پیامبر به چهار چیز بر پیامبران دیگر برتری یافت
• (462) نیکوترین اندازه یاران بسیج چهار است و بهترین اندازه سپاه های فرستادنی چهار صد تن و خوب ترین لشکر چهار هزار است
• (463) به هر که چهار چیز دهند از چهار چیز نومید نگردد
• (464) به چهار چیز گوشی داده شده که گفتار آدمی را می شنوند
• (465) خدا به چهار کس در قیامت ننگرد
• (466) سواران رستخیز چهاراند
• (468) زال بنی اسرائیل از موسی چهار چیز خواست
• (469) نیکوترین زنان بهشت چهاراند
• (470) چهار چیز کمرشکن اند
• (471) خدای چهار بررسی از جهان کرد
• (472) پیامبر نام علی را در چهار جای با نام خود یافته بود
• (473) سخنان خانواده پیامبر را جز چهار کس در نیابد
• (474) معاشر با مردم از سه منش کناره کند تا برای وی به گردن ایشان چهار چیز واجب گردد
• (475) اشعار دیو در پاسخ شعر آدم
• (476) خدا چهار چیز را در چهار چیز نهفته
• (477) پیامبر گفت: چهار چیز را برای چهار چیز بد مدارید
• (478) امیر المؤمنین علی را چهار بزرگی بود که هیچ تازیی آنها را نداشت
• (479) معاویه به ابن عباس گفت: من ترا برای چهار منش دوست دارم و از چهار منش تو در می گذرم
• (480) گناه ها چهارگونه است
• (481) پاداش آنکه چهار بار حج گزارده
• (482) زنازاده چهار نشانی دارد
• (483) خدا به موسی چهار سفارش کرد
• (484) هر گاه علی به نبردی می رفت چهار منش داشت
• (485) شگفتا از آنکه از چهار چیز می ترسد به چهار چیز پناه نمی برد
• (486) چهار تنی که برای علی گواهی ندادند بد فرجام شدند
• (487) چهار منش برای جهان است و چهار برای جاویدان
• (488) چهار کار اندیشه بد است
• (489) چهار چیز از چهار چیز سیرابی ندارد
• (490) چهار چیز است که دارنده آن در نور بزرگ خدا ماند
• (491) دارنده چهار منش اسلام وی کامل است
• (492) چهار واژه حکمت
• (493) چهار منش به چهار سرای در بهشت
• (494) خدا به دارنده چهار منش سرایی در بهشت دهد
• (495) هر که از چهار منش بر کنار باشد به بهشت رود
• (496) در قیامت چهار تن مورد توجه خدایند
• (497) پیرو علی به چهار منش دچار نگردد
• (498) هر که چهار منش داشته باشد در پناه خداست
• (499) خدای از چند چیز چهار را برگزید
• (500) چهار چیز اندوه زاست
• (501) چهار منش در پیروان محمد تا قیامت خواهد بود
• (502) دستگاه تن از چهار چیز است
• (503) مایه زندگی آدمی و دوام آن به چهار چیز است و آتش چهار گونه است
• (504) چهار منش است که دل را تباه کند و نفاق پدید آورد
• (505) پیامبر چهار تیره را دوست داشتی و چهار دیگر را دشمن
• (506) چهار منش دل را می میراند
• (507) زمین از چهار گرونده تهی نماند
• (508) به چهار چیز از طب بی نیاز توان شد
• (509) چهار چیز در گرونده نیست
• (510) خدای از مؤمن چهار پیمان گرفته
• (511) مؤمن از چهار چیز برکنار نباشد
• (512) کیفر چهار چیز زودتر است
• (513) چهار چیز است که هر گاه یکی از آنها در سرایی یافت شود آن را ویران سازد
• (514) منشهایی که هر کدام بر چهار پایه استوار است
• (515) نجده خارجی چهار سؤال از ابن عباس کرد
• (516) موی سپید پیری در چهار جای باشد
• (517) مردم چهار گروه اند
• (518) میان حق و باطل چهار انگشت است
• (519) گنج دو یتیم چهار پند بود
• (520) به چهار تن درود مفرستید
• (521) چهار چیز روی را روشنی دهد
• (522) دوست داشته ترین یاران نزد خدا چهاراند
• (523) در قیامت آتش بر چهار تن روا نیست
• (524) چهار چیز اندک آنها بسیار است
• (525) به چهار چیز پیش از چهار چیز پیشی گیر
• (526) همه دانش مردمان در چهار چیز است
• (527) برای مردم در چهار چیز حق لازم می شود
• (528) جهاد چهار گونه است
• (529) برای بنده چهار دیده است
• (530) چهار منش از هر چه نیکوتر باشد
• (531) زنان چهار گروه اند
• (532) چهار چیز از رسم پیامبران مرسل است
• (533) چهار تن اند که نماز ایشان پذیرفته نیست
• (534) چهار گناه که سبب چهار شکنجه گردد
• (535) چهار چیز نشان بدبختی ست
• (536) خدا همه سخنها را برای آدم در چهار کلمه گرد کرد
• (537) از دوستی با چهار تن باز داشت شده
• (538) از دانش چهار تن پاداش می برند
• (539) در نرخ چهار چیز خودداری نگردد
• (540) چهار خرده در بنده حق خیار سالانه دارد
• (541) بهترین خواسته چهار چیز است
• (542) چهار نماز است که هر گاه توان گزارد
• (543) داوران چهار گونه اند
• (544) مرد را وامی دارند تا هزینه چهار کس را بپردازد
• (545) پیامبرانی که پادشاه بودند چهار تن اند
• (546) در آفتاب چهار چیز است
• (547) دارو چهار چیز است
• (548) چهار چیز است که مزاج را میانه کند
• (549) تره چهار سود دارد
• (550) نشان فشار خون چهار چیز است
• (551) چهار رود از بهشت است
• (552) از چهار کنیه منع شده
• (553) بهترین نامها و بدترین نامها
• (554) از چهار چیز و از چهار ظرف منع شده
• (555) دستور پوشانیدن چهار چیز داده شده
• (556) چهار چیز خوی پیامبران است
• (557) چهار تن نماز را در سفر و حضر باید تمام گزارند
• (558) نماز تمام گزاردن در چهار مکان از دانش نهفته خداست!
• (559) چهار سوره قرآن سجده دارد
• (560) هیچ بنده یی در قیامت گام از کام بر ندارد تا از چهار چیز از او پرسند
• (561) به پیامبر فرمان رسید چهار تن را دوست بدارد
• (562) نخستین کسانی که به بهشت در آیند
• (563) چهار چیز است که در هر که باشد منافق است
• (564) چهار تن پادشاهی روی زمین یافتند
• (565) از چهار راه حدیث پیامبر به مردمان رسید که پنجمی ندارد
• (566) امام علی بن ابی طالب گفته: «هر که به اندازه آنچه به وی نیکی شده نیکی کند عوض داده
• [ (567) جهان در گردش است]
• [ (568) تازی را فرا گیرید]
• (569) چهار منش است که در رمضان کسی از آن بی نیاز نیست
• (570) چهار پایان به چهار چیز نادان نباشند
• (571) خدای اسبان را از چهار چیز آفریده
• (572) بادهای جهان چهار است
• (573) مردمان چهار گروه اند
• (574) خواب چهار گونه است
• (575) دیو چهار بار ناله کرد
• (576) چهار چیز تباه گردد
• (577) مسلمانان چهار عید دارند
• (578) خدای گفت: ای ابراهیم چهار پرنده را بستان و به سوی خویش بکش
• (579) هر که در او چهار منش باشد خدا وی را دشمن دارد
• [باب منشهای پنج گانه]
• (580) پنج چیز میزان کردار را سنگین گرداند
• (581) خدای به پیامبری دستور داد به پنج چیز عمل کند
• (582) در شانه پنج سود است
• (583) نشانه های مؤمن پنج چیز است
• (584) پنج چیز از پنج تن ناشدنی ست
• (585) پنجی که پنجاه در شمار است
• (586) سخنانی که توبه آدم بدان پذیرفته شد پنج بود
• (587) پنج چیز پیسی آورد
• (588) پنج چیز چنانست که گویم
• (589) در هر یک از سر و بدن پنج منش است
• (590) پنج چیز را تا هنگام مرگ از دست ندهم
• (591) پنج چیز بر مسافر ناخجسته است
• (592) گریه کنندگان پنج تن بودند
• (593) پنج گناه بزرگ است
• (594) پیامبر با پنج شمشیر مبعوث شد
• (595) شرطهای دوستی پنج است
• (596) مؤمن در موجهای پنج روشنی می غلتد
• (597) ستونهای اسلام پنج است
• [ (598) مکه پنج نام دارد]
• (599) خدا در شبانه روز پنج نماز را واجب گردانیده
• (600) ریشخندکنندگان پیامبر پنج تن بودند
• (601) نماز مرده پنج تکبیر دارد
• (602) بیمها پنج گونه است: خوف، خشیه، و جل، رهبت، هیبت
• (603) پنج صفت که خدا و پیامبرش آنها را دوست دارند
• (604) خواسته به پنج چیز فراهم گردد
• (605) پاداش آنکه پنج حج گزارده
• (606) خدا در قیامت از پنج گروه دلیل می خواهد
• (607) خوردن پنج اندام از گوسفند بد است
• (608) هر که پنج منش نداشته باشد از او بهره درستی نبرند
• (609) نماز اعاده نگردد مگر از پنج چیز
• (610) کمترین چیزی که میان مردمان قسمت شده پنج منش است
• (611) پنج تن اند که دیو در ایشان راه نیابد
• (612) بازرگان از پنج چیز کناره گیرد
• (613) روزه را پنج چیز تباه می کند
• (614) علی گفته پنج چیز ویژه ماست
• (615) پنج گروه سرشت آتشین دارند
• (616) از پنج تن بهر حال دوری شود
• (617) دانش دارای پنج پایه است
• (618) پنج پیشه نارواست
• (619) به پنج تن زکات ندهند
• (620) نماز جماعت با کمتر از پنج تن بر پا نگردد
• (621) پنج میوه جهان از میوه های بهشتی ست
• (622) پیامبر از پنج چیز منع کرده
• (623) پنج چیز است که خلق از آن آگاهی ندارند
• (624) کمال دین مسلمان از پنج چیز شناخته می شود
• (625) آنچه خمس در آن ها واجب می گردد
• (626) فرخ سروش پنج رود را با پای خود روان ساخت
• (627) گاوی برای قربانی از پنج تن کفایت است
• (628) به پیامبر پنج چیز داده شده که به کسی پیش از وی داده نشده
• (629) خدا به پیامبر پنج چیز داد، به علی نیز پنج چیز
• (630) برای خدا در پنج چیز شرم داشته باشید
• (631) خدای خواهشگری پیامبر را در باره پنج تن می پذیرد
• (632)- پیامبر گفت هر که پنج چیز را گردن گیرد بهشت را برای او گردن گیرم
• (633) در پنج چیز از علی یاری می گیرم
• (634)- خرم آنکه در او پنج منش باشد
• (635) پیرو جعفر پور محمد کسی ست که در وی پنج چیز باشد
• (636)- پنج تن نمی خوابند
• (637) به دوزخ آسیایی ست که پنج تن را خرد سازد
• (638) از کشتن پنج جانور منع شده و به پنج دیگر فرمان شده
• (639) پنج تن نفرین شده اند
• (640) در جشن قربان کاری نیکوتر از پنج کار نیست
• (641) آنکه پنج منش ندارد از او بهره یی برده نشود
• (642) در خروس سفید پنج منش است
• (643) پنج تن دعای ایشان بر آورده نشود
• (644) دستور بزرگ داشت خدا در پنج جمله
• (645) پیامبران صاحب شریعت پنج اند
• (646) پنج تن را دفن نمی کنند تا تغییر حالت دهند
• (647) در کوفه پنج مسجد خجسته است و پنج مسجد نفرین شده
• (648) نماز گزاردن در پنج مسجد از مساجد کوفه نهی شده
• (649) بر پنج تن واجب است در سفر نماز را تمام گزارند
• (650) مرد می تواند پنج جای نامحرم را ببیند
• (651) درهای آسمان در پنج زمان گشوده می شود
• (652) بهشت خواهان پنج تن است
• (653) زن را در پنج حال می توان طلاق داد
• (654) نشانه های پدیداری امام غائب پنج است
• (655) میان پنج زن و شوهر ملاعنه واقع نشود
• (656) کلماتی که خدا ابراهیم را با آنها آزمایش کرد
• (657) امیر المؤمنین به کارمندان خود پنج دستور داد
• (658) پنج چیز از جهت فطرت است
• (659) برای علی پنج کرامت است
• (660) قاضی در پنج چیز باید ظاهر را رعایت کند
• (661) پیش گیران پنج تن اند
• (662) پنج قانون عبد المطلب در اسلام پذیرفته شد
• (663) سور دادن در پنج مورد است
• (664) پیامبر برای علی از خدا پنج چیز خواست
• (665) پنج پند پسندیده
• (666) در روز آدینه پنج چیز است
• (667) ازدواج با پنج گروه از زنان نیکو نیست
• (668) نیکوترین بندگان خدا کسانی هستند که پنج کار می کنند
• (669) در گفتار نیک پنج سود است
• (670) در رمضان به پیروان پیامبر پنج چیز داده شده
• (671) روز رستاخیز پنج تن از پنج تن گریزان اند
• (672) پنج تن از پیامبران به تازی سخن می گفتند
• (673) پنج تن بدترین مخلوق خدایند
• [باب منشهای ششگانه]
• اشاره
• (674) در این امت شش چیز است
• (675) در زنا شش چیز است
• (676) شش چیز را بپذیرید تا بهشت را برای شما عهده گیرند
• (677) شش چیز سبب بهشت رفتن شود
• (678) شش پیامبر دو نامه هستند
• (679) شش چیز که در شکم مادر نبودند
• (680) شش چیز پس از مرگ نیز سودمند است
• (681) بر در بهشت شش چیز نوشته بود
• (682) شش چیز از جوانمردیست
• (683) خمس شش بخش می گردد
• (684) شش چیز بی اختیاریست
• (685) خدا شش گروه را به شش چیز شکنجه کند
• (686) شش چیز در مؤمن نیست
• (687) به شش تن سلام مکنید
• (688) شش چیز شگفت انگیز است
• (689) از کشتن شش جانور منع شده
• (690) خدا شش چیز را برای پیامبر و پیروان او بد دانسته
• (691) دین آسان محمدی شش چیز دارد
• (692) شش گروه پاک گروه نباشند
• (693) انبار سازی در شش چیز است
• (694) در شش جا بیرون ریختن از زن جائز است
• (695) باید از شش چیز به خدا پناه برد
• (696) شش چیز نارواست
• (697) دوستی شش چیز سبب گناهکاریست
• (698) چهار پا شش حق بردارنده خود دارد
• (699) به شش تن نباید درود گفت، شش تن شایسته پیش نمازی نیستند، شش چیز از کارهای قوم لوط است
• (700) تفسیر واژه های ابجد
• (701) دیوانه کسی ست که در او شش چیز باشد
• (702) در ابتدای شش نماز توجه مستحب است
• (703) از شهید شش چیز را بیرون می آورند و با جامه های دیگر وی به خاک دفن می شود
• (704) مردم شش گروه اند
• (705) با دوست خود شش چیز روا مدار
• (706) خدا انگشتری به ابراهیم داد در آن شش کلمه بود
• (707) خدا شیعه را از شش چیز دور داشت
• (708) امیر المؤمنین به شش چیز بر دیگران مقدم شد
• (709) شش تن خواهش ایشان برآورده نمی شود
• (710) شش گروه نفرین شده اند
• (711) کمال مرد به شش چیز است
• (712) مردمان شش گروه اند
• باب منشهای هفتگانه
• (713) دستور دفن هفت چیز
• (714) پیامبر از هفت چیز منع کرده و به هفت چیز دستور داد
• (715) هفت اندام از گوسفند حرام است
• (716) به علی هفت چیز داده شده
• (717) پیامبر هفت بار گفت خوشا کسی که ندیده به من گرود
• (718) هفت تن در زیر عرش خدا باشند
• (719) در کشمش هفت چیز است
• (720) در روزگار موسی هفت کوه جا به جا شدند
• (721) نام و رنگ آسمانهای هفت گانه
• (722) پیامبر هفت سفارش به ابو ذر کرد
• (723) هر که هفت صفت داشته باشد ایمانش کامل است
• (724) هر که رمضان را روزه بدارد هفت چیز برایش ثابت شود
• (725) در قیامت شکنجه هفت تن دردناک تر باشد
• (726) تکبیرات افتتاح نماز هفت است
• (727) در هفت جا پس از حمد نماز در رکعت اولی سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و در رکعت دوم سوره قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ را بخوانند
• (728) فرزانه یی برای دانستن هفت کلمه هفتصد فرسنگ راه پیمایید
• (729) هفت تن کار خویشتن را تباه می سازند
• (730) سجده بر هفت اندام است
• (731) پیامبر هفت گروه را نفرین کرده است
• (732) مؤمن بر مؤمن هفت حق دارد
• (733) کافر با هفت روده می خورد
• (734) مؤمن کسی ست که هفت چیز داشته باشد
• (735) مؤمنان در هفت درجه از ایمان هستند
• (736) حلاوت ایمان در هفت دل نباشد
• (737) هفت گروه از دانایان در دوزخ اند
• (738) خدا هفت جانور را آفرید که از شکم مادر بیرون نیامده بودند
• (739) اسلام بر هفت رسد قرار داده شده
• (740) خدا به پیامبر خود هفت چیز داده
• (741) قربانی گاوی و اشتری از هفت تن بسنده است
• (742) آفتاب هفت طبقه دارد و ماهتاب هفت طبقه
• (743) جهان هفت اقلیم است
• (744) در هفت جا از عبادات دعای مخصوص نرسیده
• (745) باید هفت تن قرآن مخوانند
• (746) قرآن خدا بر هفت حرف نازل شده
• (747) خدا از روزی که زمین را آفرید تا کنون هفت دسته از دانایان پدید آورده
• (748) در آسمان و زمین چیزی نباشد مگر به هفت مطلب
• (749) چون نجاشی پادشاه حبشه مرد پیامبر هفت بار بر او تکبیر گفت
• (750) هر گاه خدا بر امتی خشم کند و به شکنجه یی ایشان را نابود نکرد هفت بلا بر آنان گمارد
• (751) دوستی پیامبر و دودمانش در هفت جای سودمند است
• (752) از عامر روایت شده که زمین برای هفت تن آفریده شده
• (753) دوزخ را هفت در است
• (754) علی (ع) در قیامت با هفت چیز بر خلق محاجه می کند
• (755) هفت بانوی بهشتی خواهران یک دیگرند
• (756) گناه های کلان هفت است
• (757) آزمایش اوصیاء پیامبران در زندگی پیامبران در هفت مقام است و بعد از مرگ ایشان نیز در هفت مقام
• اشاره
• (758) [ادامه روایت]
• (759) [ادامه روایت]
• (760) [ادامه روایت]
• (761) [ادامه روایت]
• (762) [ادامه روایت]
• (763) [ادامه روایت]
• (764) [ادامه روایت]
• (765) [ادامه روایت]
• (766) [ادامه روایت]
• (767) آنچه راجع به ایام هفته است
• (768) آنچه در خصوص هفته آمده است
• (769) آنچه در دوشنبه آمده
• (770) آنچه در روز سه شنبه آمده
• (771) آنچه در چهارشنبه آمده
• (772) آنچه در باره پنجشنبه آمده
• (773) آنچه در باره آدینه آمده
• (774) آنچه در باره شنبه آمده
• (775) معنی با ایام دشمنی مکنید تا با شما دشمنی نکنند
• (776) آدم و حوا هفت ساعت در بهشت بودند سپس رانده شدند
• (777) در پیروان هفت منش است
• (778) پیمبر در هفت جا ابو سفیان را نفرین کرد
• (779) سخن از هفت صندوقی که در دوزخ است
• (780) ایوب با بی گناهی هفت سال رنج کشید
• (781) فرشتگان هفت گروه اند و حجابها نیز هفت
• (782) علی هفت سال پیش از مردمان نماز گزارد
• (783) دیوان بر هفت تن از غالیان فرود آمدند
• (784) خدا به پیروان علی هفت چیز داده است
• (785) کسی روایت کرده خاندان پیامبر هفت اند
• (786) هفت تن نماز را کوتاه نخوانند
• (787) یاد آوری خدا به هفت اندام پخش شده
• (788) پیامبر را هفت فرزند بود