شَیْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ) (نور: ۵۵)
خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، وعده میدهد که بیشک، آنان را حکمران روی زمین خواهد کرد؛ چنانکه به پیشینیان آنها خلافت روی زمین را بخشید و دین و آیینی را که برای آنان پسندیده است. پابرجا و ریشهدار خواهد ساخت و ترسشان را به امنیت و آرامش مبدل میکند؛ چنانکه تنها مرا میپرستند و چیزی را شریک من نخواهند ساخت و کسانی که پس از آن کافر شوند، آنها فاسقاناند.
در روایت نیز آمده اگر از عمر دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد، خداوند چنان آن روز را طولانی میکند تا مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، زمین را پر از عدل و داد کند؛ پس از آنکه پر از ستم و جور شده باشد.
از دیگر سو اگر از چنین احتیاطی به ترس تعبیر شود، به معنای ترسو بودن نیست؛ زیرا در این صورت، خداوند چنین تعبیری را برای پیامبرانش به کار نمیبرد. در داستان موسی (علیه السلام) میخوانیم:
به مادر موسی وحی کردیم که طفل خود را شیر ده و چون (از آسیب فرعونیان) بر او ترسان شوی، به دریایش افکن و دیگر هرگز مترس و محزون مباش که ما او را به تو باز آوریم و هم از پیامبران مرسلش گردانیم. . . .(1)
در آیهای دیگر، خداوند گفته موسی به فرعون را نقل میکند که به صراحت گفت: «و آنگاه که از ترس شما گریختم تا آنکه خدای من مرا