کتابخانه عمومی بالقرآن

مقدمه

سلام و درود بر خورشید جهان افروزی که درخشش نور او، تمام هستی را از ناسوت تا ملکوت و از ملکوت تا لاهوت فرا گرفته و دیده تمام ساکنان آسمان و زمین را در مقابل عظمت خود خیره ساخته است.سلام و درود بر آن ماه جهان تابی که همه را در برابر همت والا و اراده پولادین خویش مبهوت و شگفت زده کرده است.سلام و درود بر انقلابی بزرگ تاریخ بشر که با قیام پرشکوهش ابر سیاه جهل و نادانی و شرک و بی دینی را که بر روی افکار پوسیده مردم سایه افکنده بود برطرف کرد و خفتگان را بیدار و غافلان را آگاه کرد و مدعیان دروغین خلافت و امامت را رسوا ساخت.سلام و درود بر مشعل دار حریت و آزادگی که با فریاد «فکونوا احراراً فی دنیاکم» تمام ابعاد آزادی و آزادگی و همه انواع استعمار و استبداد را برای تمام نسل ها ترسیم نمود و چگونه زیستن و چگونه مردن را برای همگان در تمام مقاطع تاریخ معین فرمود.سلام بر او که بردبارتر از ایوب، مقاوم تر از یعقوب، قهرمان تر از یوسف، باشکوه تر از سلیمان، شجاع تر از موسی و مهربان تر از عیسی بود.سلام بر او که مهر پیامبر (ص) در دل و شجاعت علی (ع) در کف و فریاد زهرا (س) بر سر و شکیبایی حسن (ع) در سینه داشت.سلام بر او که ملکوتیان از صبرش در حیرت، جبروتیان

در یاری اش در حسرت،انبیا در غم او گریان و اولیا در مصیبت او نالانند.

از ولادت تا امامت

امام حسین (ع) روز سه شنبه، یا پنج شنبه پنجم شعبان سال چهارم هجری _سالی که غزوه خندق رخ داد _ متولد گردید و به روایتی، ولادت آن حضرت در سال سوم هجری، سوم ماه شعبان بوده است.همین که رسول خدا (ص) از ولادت حسین آگاه شد، شتابان به خانه علی (ع) آمد واز اسماء فرزند خود را خواست. سپس در آغوش گرفت و او را غرق بوسه ساخت و این مراسم را درباره حسین انجام دادند:1_ در گوش راست او اذان و در گوش چپ اش اقامه خواند.2_ برای او نام گذاری کرد و در روایات آمده: اولین کسانی که به نام های حسن وحسین نام گذاری شدند، فرزندان علی و زهرا _ سلام الله علیهما _ هستند که خدا این نام ها را از مردم پوشیده نگه داشت، تا نونهالان علی و زهرا به این دو نام گذاری شدند.3_ در روز هفتم ولادت، پیامبر دستور داد قوچ بزرگی را خریداری و برای حسین عقیقه کردند و گوشت آن را میان فقیران تقسیم نمودند.4_ سر حسین را تراشیده و به میزان وزن آن نقره صدقه دادند که با این مراسم کمک شایسته ای به فقیران شد.5_ در روز هفتم ولادت حسین را ختنه کردند.6_ تعویذ حسین (ع) که رسول خدا (ص) برای حفظ فرزندان، آنان را با این کلمات بیمه می فرمود و این دعا را می خواند: «اَعوذُ بِکلمات ِ الله ِ التامَّه ِ من کُل ِّ شَیطان و هامَّه ِ من کل عین لامَّه ِ»تصور بعضی از مذاهب مانند زیدیه بر آن است که امام، کسی است که با شمشیر قیام کند و اگر قیام نکند، امام نیست. لیکن

از رسول خدا _ صلی الله علیه و آله _ روایت شده:«ابنای هذان ِ امامان ِ قاما اَو قَعَدا»یعنی این دو فرزندم _ اشاره به امام حسن و امام حسین _ هر دو امامند، چه قیام کنند، چه نشسته و ساکت باشند.این روایت ضمن تصریح به امامت حسنین (ع) می فهماند که قیام شرط امامت نیست.

از قیام تا شهادت

اشاره

چرا حسین (ع) قیام کرد؟ این سؤال در ذهن بسیاری از کسانی که از مقررات و وظایف اسلامی و حقایق تاریخی بی اطلاعند، پیش می آید. با توجه به این که حسین (ع) از قدرت بنی امیه و ضعف و زبونی مردم مطلع بود و شناختی که از مردم کوفه داشت و تجربه کرده و دیده بود که کوفیان با پدرش علی (ع) و برادرش امام مجتبی (ع) چگونه رفتار کردند، این شناخت و آگاهی از گفته هایش کاملاً آشکار می گردد؛ چنان که فرمود:«مردم برده و بنده دنیایند، دین چرخش [لقلقه] زبان آنها است، به هر سو که نفعشان ایجاب می کند می چرخد، پس هنگام گرفتاری دین داران اندک می شوند».پس چرا قیام کرد؟ و مانند برادرش امام حسن (ع) با حکومت وقت کنار نیامد؟در پاسخ این ایراد، اجمالاً می گوییم که قیام و نهضت حسین (ع) دارای علل و فلسفه و اسرار زیادی است که به طور اختصار به بعضی موارد آن اشاره می کنیم.